Home

Achtergrond 141 x bekeken

Overschotten op de EU-begroting moeten terug naar de lidstaten

Overschotten op de EU-landbouwbegroting mogen niet worden gebruikt voor ontwikkelingshulp, betoogt Kamerlid Harm Evert Waalkens. Hij is niet tegen steun op zich, maar vindt de weg die de Europese Commissie wil bewandelen niet de juiste.

Besteed het verwachte overschot van de EU-landbouwbegroting aan de landbouw in Afrika. Dat stelt de Europese Commissie voor. Ik ben het daar niet mee eens en stel voor dat het overschot bestemd wordt voor de Nederlandse inzet op landbouw, platteland en ontwikkelingsamenwerking. De inzet van de ministers Koenders van Ontwikkelingssamenwerking (PvdA) en Verburg van landbouw (CDA) om structureel te investeren in landbouw en platteland in de ontwikkelingslanden kan met dat geld uitstekend beloond worden.

Het landbouwbudget van 42 miljard over 2008 heeft een verwacht overschot van 2 miljard. Van dat geld zou 650 miljoen uit de begroting van 2008 en 350 miljoen uit die van 2009 komen.Het geld zou dan beschikbaar gesteld moeten worden in de vorm van steun aan boeren en boerinnen door kunstmest, zaaizaden en andere noodzakelijke voorzieningen voor de komende oogsten beschikbaar te stellen.
Ik ben erg voor het steunen van de landbouw in Afrika. Er is dringend behoefte aan extra middelen. Niet alleen in de vorm van voedselhulp, maar zeker zo belangrijk is dat de boeren in Afrika in de gelegenheid worden gesteld om hun volgende oogsten gefinancierd te krijgen.

Het plan van de Europese Commissie om de bestaande fondsen meer gevuld te krijgen verdient alle steun. Toch ben ik het niet eens met de manier waarop de Europese Commissie dit nu wil oppakken. Er is een aantal redenen om niet deze weg te kiezen.
De EU en haar leden moeten hun beloften waarmaken en het volume van de ontwikkelingsteun tegen 2010 optrekken tot 0,56 procent van het bruto nationaal inkomen en tegen 2015 tot 0,7 procent. We zien in Europa dat ondanks alle goede bedoelingen en alle toezeggingen het percentage van zowel de EU als dat van de individuele lidstaten eerder afneemt dan toeneemt. Nederland en een aantal Scandinavische landen nemen hun verantwoordelijkheid en zitten nu al op die 0,7 procent.

Door het overschot niet terug te sluizen naar de lidstaten maar anders te bestemmen, kunnen landen die hun zaakjes niet op orde hebben mooi hierop meeliften en worden landen als Nederland die hun verantwoordelijkheid wel hebben genomen nog een keer aangeslagen.
Ten tweede moeten we de hulp en assistentie aan de landbouw structureel op orde maken en niet afhankelijk maken van een toevallig of verwacht overschot op een begroting. Hulp en assistentie moeten voorspelbaar, consequent en duurzaam zijn. Afspraken over hulp moeten voor langere termijn gemaakt worden.

Daarbij moeten de criteria op basis waarvan de hulp gegeven wordt en de indicatoren waarop gemonitord wordt helder geformuleerd worden. Niet alleen voor partnerlanden is deze duidelijkheid noodzakelijk, ook om toe te zien dat lidstaten een meerjarenoverzicht geven van hun ODA-bestedingen. Ten derde is het plan strijdig met de afspraken over de begroting en de financiering van de ambities van Europa.

Overschotten op de EU-begroting behoren in principe terug te gaan naar de lidstaten. We hebben afspraken gemaakt over de financiering van Europa en dus ook over de bijdragen van de lidstaten. Die zijn vastgesteld aan de hand van btw-opbrengsten en douanerechten. Nu heeft deze constructie ertoe bij gedragen dat bijvoorbeeld Nederland al een lange tijd een stevige netto betaler is aan Europa. We betalen meer aan Europa dan dat we terugkrijgen. Dat is ook helemaal niet erg als we maar wel in de pas blijven lopen met de financiering door andere rijkere landen van de EU.

Deze redenen laten onverlet dat we in Europa onze verantwoordelijkheid nemen. Niet alleen Europa maar zeker de lidstaten moeten zich achter de oren krabben. Ik stel voor om het verwachte overschot terug te sluizen naar de lidstaten. Wij hebben in Nederland een goede besteding van deze gelden. De beleidsnotitie van Koenders en Verburg biedt excellente gelegenheden om onze internationale solidariteit te tonen en naast de allerarmsten van de wereld te gaan staan. Honger en armoede zijn schandvlekken van deze wereld!

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.