Home

Achtergrond 101 x bekeken 1 reactie

Duurzame handel moet voorop staan

Nederlandse akkerbouwers hebben enorm last van goedkope importen van eiwithoudende producten.

Dus niet alleen boeren in ontwikkelingslanden hebben nadeel van overmatige import, aldus Hanny van Beek, voorzitter van de Nederlandse Akkerbouw Vakbond (NAV). En wat betreft overschotten in de EU, is ’t beter productie te temperen dan producten met exportsubsidie op de wereldmarkt te dumpen, stelt ze na het mislukken van het wereldhandelsoverleg.

Wij zijn tevreden dat de grote einddiscussie in de WTO ging over iets waar wij al jaren op hameren: het recht van landen om hun landbouw en hun boeren te beschermen tegen goedkope importen. Het mislukken van het wereldhandelsoverleg biedt kansen voor duurzame handel. Het recht om boeren te beschermen tegen goedkope importen bleek uiteindelijk het breekpunt, waarover India niet wilde toegeven aan de VS.

Het Special Safeguard Mechanism (SSM) zou ze het recht geven om importtarieven te heffen, als hun markt opeens overspoeld werd door grote hoeveelheden van een bepaald product. India sprak niet namens zichzelf, maar als vertegenwoordiger van een veel grotere groep. Ongeveer honderd landen hebben een verklaring ondertekend over de bestaanszekerheid van boeren. Het uitgangspunt was dat India en andere ontwikkelingslanden enige flexibiliteit opeisten voor het stoppen van de import van bepaalde producten die de bestaanszekerheid van boeren ondermijnen.

Dat juist dit punt het breekpunt was, is in lijn met de zienswijze van de NAV. Zonder bestaanszekerheid stoppen boeren met produceren en dat is letterlijk de dood in de pot. Bovendien leidt wereldwijde, harde concurrentie zonder duurzaamheidscriteria, tot uitbuiting van mens, dier en planeet.

Niet alleen boeren in ontwikkelingslanden hebben last van overmatige importen, hetzelfde geldt voor boeren in Nederland en de EU. Nederlandse en Europese akkerbouwers hebben enorm last van goedkope importen van eiwithoudende producten. Maar liefst 73 procent van de Europese behoefte wordt geïmporteerd. Daardoor is de teelt van eiwit in Europa vrijwel om zeep geholpen. Boeren zijn in plaats daarvan meer graan gaan telen, waarvan de EU meestal een overschot heeft, wat dan vervolgens op de wereldmarkt gedumpt wordt.

De kern van de onderhandelingen van deze Doha-ronde was dat het een ontwikkelingsronde is. Dus de allerarmste landen moesten er beter van worden. Ze konden zonder importheffingen op de Europese en Amerikaanse markten hun landbouwspullen verkopen. "En we zouden subsidies verder gaan afbouwen", zegt staatssecretaris Heemskerk (EZ).

Hij vergeet erbij te vertellen dat het EU-beleid er de afgelopen jaren voor heeft gezorgd dat de interne prijzen voor verschillende landbouwproducten zodanig verlaagd zijn, dat het voor ontwikkelingslanden vrijwel onmogelijk is voor deze lage prijzen producten in de EU op de markt te brengen. Hun productiekosten zijn veel hoger. In ruil daarvoor zou de EU de exportsubsidies ’uitfaseren’, een mooi woord voor langzaam afbouwen.

En de vraag is of dat na het mislukken van het akkoord nog wel zal gebeuren. Terwijl deze subsidies gigantisch handelsverstorend werken en de boeren elders op de wereld wegconcurreren. Als de VS en EU ze afschaffen hebben ze al heel wat gedaan om de wereldhandel te verbeteren. De EU heeft afgelopen jaar nog met subsidie een overschot varkensvlees op de wereldmarkt gedumpt. De NAV is van mening dat dat soort praktijken dient te worden gestopt. Beter is dan wat minder te produceren, om overschot te vermijden. De West-Afrikaanse katoenteelt is op sterven na dood, kapot geconcurreerd door gesubsidieerde Amerikaans katoen. Heel de wereld steunt West-Afrika in haar mening dat dit moet stoppen.

Gelukkig biedt het mislukken van deze WTO-ronde nieuwe kansen. Het is de uitdaging om niet zozeer een vrijere wereldhandel na te streven, maar een eerlijke en duurzame handel die gericht is op het welzijn van mens, dier en planeet.

Administrator

Eén reactie

  • no-profile-image

    Annemiek Canjels

    Goed stuk, mee eens. De WTO-ronde lijkt mislukt, maar we zitten nu wereldwijd in een periode van herbezinning rond duurzaamheid, bevolkingsexplosie en toenemende schaarsten aan vooral energie, voedsel en grondstoffen. Niet alleen vanuit sociale, maar ook economische en ecologische motieven. Prima dat nu geen keuzen zijn geforceerd, daar was het net te vroeg voor. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Of registreer je om te kunnen reageren.