Home

Achtergrond 88 x bekeken 1 reactie

Blaffen, niet bijten

De marges die supermarkten maken op versproducten als zuivel, aardappelen, groente en fruit zijn boeren en tuinders vaak een doorn in het oog.

Af en toe leidt dat tot winkelprotesten, gratis uitdelen van product en dat soort kleinschalige acties, maar daar blijft het vaak bij.
Organisaties worden regelmatig opgepord meer werk te maken van deze winstmaximalisatie in een poging de verhouding telers-/verkoopprijs evenwichtiger te krijgen. Dat is uiterst lastig, als het zelfs de grootste producenten van levensmiddelen niet lukt de supermarkten in toom te houden, waarom zou dat een boerenorganisaties wel lukken? Ook acties van Peijnenburg en Grolsch strandden.
De telerscollectieven P8, K8 en A8 bieden hoop. Zij kopen onder meer informatie van marktbureau GfK in, zodat zij een eigen prijsinformatiesysteem kunnen voeden. Zo willen zij inspelen op marktontwikkelingen, maar ook supermarkten in de gaten te houden en aan kunnen pakken. Wat blijkt? Zeker de luxere supers verdienen steeds meer aan groente; een product als aubergine gaat soms zes keer over de kop.

Tot zover hulde. Maar P8, K8 en A8 doen verder niets. Zij willen wel, maar zien te veel hordes. Een gang naar de NMa is niet de aangewezen weg, zegt voorman Jasperse. Brede telersacties noem hij onverstandig. Jammer. De verenigingen tonen zich blaffende honden. Daar schiet niemand wat mee op.

Agrarisch Dagblad

Eén reactie

  • no-profile-image

    Willem Evertse

    Het probleem om een beter evenwicht tussende de telersprijs en de winkelprijs te krijgen is van alle tijden. Als een boer besluit om zijn productie direct aan de consument te verkopen, dan blijkt dat dit niet eenvoudig is, temeer omdat zijn aanbod zeer eenzijdig is. Ook de supermarkt moet veel producten weggooien omdat ze aan het einde van de houdbaarheidstermijn niet verkocht zijn. De consument is van nature nu eenmaal onvoorspelbaar. Dit is echter geen pleidooi voor de winkelier, noch voor de producent. De ultieme oplossing is wereldwijd nog niet gevonden. Dat we anders moeten gaan produceren en consumeren is duidelijk. De vraag hierbij is echter, hoe doen we dat. Blaffende honden bijten niet, is het gezegde. Toch is blaffen - of overleg - denk ik de minst slechte optie.

Of registreer je om te kunnen reageren.