Home

Achtergrond 324 x bekeken 12 reacties

Wat wil de jonge boer?

De jongeren van nu zijn de boeren van straks. Maar wat verwachten ze eigenlijk van het boerenleven over 10 jaar?

Het aantal bedrijven met een opvolger neemt af. Dat is al jaren zo. De verklaring is dat bedrijven te klein zijn om over te nemen maar ook dat de jeugd er geen zin meer in heeft. Je een ongeluk werken voor een schijntje, doei! Bij een mengvoerbedrijf, loonwerker of op een bank verdienen ze in de helft van de tijd een stuk meer. Ze zijn in het weekend vrij en ze krijgen nog betaald vakantie ook. Jottem.

Toch zijn er nog steeds heel veel zonen en dochters die het bedrijf wél voort willen zetten. Dan maar geen top-inkomen, dan maar geen vrije weekenden, dan maar niet 4 weken naar de Côte d’Azur. De romantiek van het vrije ondernemersbestaan, weegt daar allemaal ruimschoots tegenop.

Maar hoe zien de opvolgers van nu hun leven over 10 jaar? Willen ze allemaal een groot bedrijf? Is personeel een optie of doen ze het liever helemaal zelf? Hoe belangrijk is vrije tijd? Hoe lang gaan de ouders meewerken en is het bedrijf rond te zetten als zij niet meer kunnen?

Ik ben heel benieuwd naar de reacties.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Biologische ondernemer in de landbouw

    Als de passie van het ondernemerschap en het boeren bedrijf in je bloed zit en het je leven is. Zullen we er alles aan blijven doen om dit mogelijk te maken. Het is tenslotte het bedrijf dat al jaren in de familie is en waar jij een onderdeel van uit maakt. De vrijheid die je binnen een eigen bedrijf heb krijg je nergens ander.

  • no-profile-image

    Jong argrarisch ondernemer

    Willen we allemaal een groot bedrijf?
    Tja wat is een groot bedrijf ? Zoals het hier nu draait moet ik in arbeidspieken op tijd extra mensen in plannen stuk of 6 en dat een keer of 15 per jaar vooral boerenhulp en wat jeugdigere vrienden.

    Als ik 30 ha grond koop krijg ik het in de akkerbouw er niet veel drukker van. als ik voordat zelfde geld investeer in verdubbeling van de pluimveestallen kan ik er wel iemand extra bij aan nemen. Uit die stallen komt wel meer geld. Maar wil ik wel extra personeel anders krijg ik het echt niet aan gewerkt ?

    De pluimveetak ga ik vervroegd over nemen daar kan ik sneller een vermogen mee opbouwen en dat is nodig ook op 70 ha goede kleigrond over te kunnen nemen.

    Door een wat minder fijne levens ervaring zijn ik en me vader juist die extra uurtjes vrije tijd gaan waarderen. En mijn bedoeling is omdat ook zo te houden in de toekomst. Dus ja wel groter maar mag niet te veel ten kosten gaan van de vrije tijd. Ik kan me ei kwijt in me hobby, als je dat niet hebt ga je al snel over op heel veel werken en dan op je 65e erachter komen wat je allemaal gemist hebt ? Nee dat voor mij niet je leeft maar 1 keer.



  • no-profile-image

    John

    Blijf je ondernemer door goede vakmannen in dienst te nemen of blijf je ondernemer door je eigen goede vakmanschap??

    Ben je een goede manager en kan je prima personeel aansturen en zo betere resultaten halen of ben je iemand die liever zelf in de stal werkt en zo goede saldo's haalt

    Kies je voor massaproductie met veel kosten of kies je voor een efficiente productie met maximale inzet van je eigen middelen?

    De schaalvergroting zal zeker doorzetten maar door een gebrek aan goed personeel zal er zeker plaats blijven voor ondernemers zonder vast personeel die bovengemiddelde resultaten draaien en bij die groep wil ik horen!

  • no-profile-image

    melkveehouder met zeker de laagste kostprijs

    Als de melkprijs niet op een voldoende hoog niveua komt of blijft dan zou ik er geen zin in hebben. Eerst schrijven wat het voor onzinige slecht acties waren.
    En nu schrijven dat een reden is van geen opvolger dat ze een lager inkomen hebben als je het bedrijf over neemt dan dat je bij de bank werkt en dus minder hoeft te werken en geen miljoenen eigen kapitaal in het bedrijf hoeft te steken. Ik vind het raar al deze discusie's. Als we iedereen de zelfde richting in krijgen om voor een hogere melkprijs te gaan dan komen er ook meer mensen die in de melkveehouderij willen werken.

  • no-profile-image

    freek

    naar zuid amerika waar de grondprijs te betalen is lonen laag en de vraag naar zuivel hoog zit er zelf ook over na te denken hier in NZ zit de grond prijs nu ook rond de 22500p/ha wat aan de duure kant zit . ik ga kijken in chilli misschien krijg ik het goedkoper als ik zeg dat ik maxima kan lol

  • no-profile-image

    Hein

    De drang naar eigen baas zijn, way of life staat boven de uren die je maakt. Maar een jongere over 10 jaar is nog geen ondernemer, dat doen zijn ouders. (of hij werkt met het door zijn ouders opgebouwde bedrijf). Maar neemt hoogte van opleidingsgraad toe? Kan hij makkelijker/moeilijker weg van het bedrijf voor ontspanning/zaken verwant aan het bedrijf? Neemt interactief contact toe? Neemt hun verantwoordelijkheid toe, als het bedrijf gemiddeld groter is dan nu? Allemaal zaken die nog niet direct ingaan op ondernemerschap, zoals hiervoor beschreven reacties, maar wel iets wat ik me afvraag.

  • no-profile-image

    Edward Bakker

    Het is hier het zelfde verhaal maar te klein is niet altijd het verhaal b.v.
    een hele goede kennis heeft 'n groot
    vleeskuikens en akkerbouw bedrijf
    en mede eigenaar van verschillende
    aanverwante bedrijven een zoon
    van ong. 26 met een accountent
    opleiding en voelt eigenlijk niet voor het bedrijf
    De vader heeft geen zin in ophouden
    en heeft z,n werknemer medefirmant
    gemaakt.
    EEn andere vriend van ons zijn zoon
    had een directeurs functie bij de bank
    is er toch uitgestapt en werkt al weer jaren met z,n vader en doet de mais-
    zaadhandel en de akkerbouw
    Soms als ze een tijdje bij een baas
    gewerkt hebben veranderen de gedachten
    Edward bakker

  • no-profile-image

    maarten en Carolien Meulenberg

    Hallo,
    Uw colum wordt nooit overgeslagen als de boerderij gelezen wordt. Het heeft ook al de nodige onderwerpen van gesprek opgeleverd bij ons thuis. Wij wonen nl met 2 generaties in 1 huis. Onze (schoon)ouders en wijzelf. iedereen bij ons in huis is bezig met de toekomst, de een om af te bouwen, de ander om iets voort te zetten. het is de bedoeling dat mijn partner het bedrijf in de toekomst overneemt. dus daar wordt veel over gesproken en over nagedacht. Tuurlijk levert dat ook wel eens de nodige discussies op, want kun je het bedrijf voortzetten op de manier zoals dat vele jaren is gedaan? Bv er wordt grond onteigend voor de recreatiesector, aangezien de grond schaars en hartstikke duur is, kun je niet zomaar iets terugkopen. Dus wordt er gezocht naar andere mogelijkheden, We zijn gestart met een nieuw gewas (bloemen) en kijken rond naar andere mogelijkheden, kunnen we iets betekenen in de recreatiesector die hier in de buurt zo oprukt? Zorgboerdrij iets voor ons? Met akkerbouw alleen wordt het zwaar, dus rondkijken maar! Wat soms weleens weerstand oproept bij degene die opgevolgd wordt is dat nu nodig? Wij vinden van wel. Op die manier proberen we er wat van te maken. We hebben gelukkig mensen in onze omgeving die willen helpen in drukke tijden. Veelal boeren die geen opvolger hadden. Dus vast personeel is (nog) niet nodig, misschien in de toekomst wel. Aha dan de vrije tijd: Is een leuk onderwerp vooral voor de partner! Wij zien in onze omgeving en ervaren gelukkig zelf dat ook daar een verandering gaande is, hadden vroeger boeren alleen maar oog en tijd voor hun bedrijf, nu wordt de aandacht wat meer verdeeld en is er ook tijd voor de partner en/of gezin. Tuurlijk kun je in de oogstijd als partner vergeten dat ie mee op vakantie gaat.. That's a way of living. maar daar voor en na wordt er wel tijd vrijgemaakt. Of als het een keer regenachtig is kan er ook spontaan een weekndje weg geboekt worden! Even opladen en ontspannen. Er wordt dan ook nauwelijks over het bedrijf gesproken, wat thuis natuurlijk wel het geval is. Je zit er immers middenin. Ons motto: We gaan er voor! Alles er uit halen mogelijk is. En anders een leuke baan zoeken.

    Groeten van Carolien partner van een akkerbouwer uit Zeeland

  • no-profile-image

    Groningse boerin

    Wat heb je eraan dat je een groot bedrijf hebt, een paar man personeel en je hebt geen oog voor gezin, sociale contacten en ga zo maar door? Een bedrijf dat door de boer en de boerin is te runnen, af en toe een melker om ook een avondje vrij te kunnen hebben is toch veel beter??! Daar zou ik voor gaan. Ik ben een vrouw, dus tegen de tijd dat ik aan kinderen toe ben, zal ik het bedrijf ook even over moeten laten aan anderen. Je bent er zelf veel meer mens bij als je dat zou kunnen. Dat is ook ondernemerschap: op gezette momenten afstand kunnen doen van je bedrijf omdat je even weg wil.
    En over vakantie? Waarom hoor ik zoveel vrouwen van boeren (want op en top boerin zijn ze dan niet) altijd klagen over vakantie.... Moet dat perse in de zomer als er gehooid en gekuild moet worden? in het voorjaar en de herfst en winter kan het toch ook makkelijk?
    Voor mij is er even tussenuit wel belangrijk, maar eigenlijk zijn we als boeren en boerinnen de koning te rijk: we hebben een gigantisch erf met een gazon tot aan de horizon en kunnen dag in dag uit doen wat we zelf willen!!

  • no-profile-image

    peter

    We hebben met ons gezin met 3kinderen net een weekje camperen er op zitten met de caravan {doen we elk jaar]. Verder gaan we regelmatig een weekendje weg met elkaar. En dat vinden de kinderen prachtig ik heb het vroeger nooit meegemaakt omdat mijn ouders geen hulp hadden om het bedrijf draaiende te houden. Met een melkveebedrijf van 75 mk en niet de intentie om te groeien is er makkelijker hulp te regelen en er is weldegelijk meer in het leven dan werken , ik beschouw mijn werk ook niet als hobby met de reden om dan maar niet weg te hoeven gaan. Voor mij is vrije tijd ook heel belangrijk een keer een dag zonder koeien is zeker heel lekker . Ik ben ook iemand die heel makkelijk het bedrijf los kan laten en bel zeker niet met het thuisfront als ik op vakantie ben als het echt nodig is bellen ze mij wel , lang leve de mobiele telefoon.
    Voor mij is het zo het goede plaatje leven tussen de marges van de landbouw en een vast inkomen van de vrouw

  • no-profile-image

    Emely Booijink Meijerink

    Beste margreet,

    Hierbij een reactie op jou Blog "Hoe wil jonge boeren leven?" Bij jou eerste stuk over "Wat wil de jonge boer?" wilde ik al reageren. Dat is er niet van gekomen. Maar na het lezen van je stuk van deze week, ben ik toch uitgedaagd om te reageren.

    Allereerst even mijn situatie. Ik ben 31 jaar, werkzaam in het agrarisch onderwijs 7 jaar vmbo, nu ruim 3 jaar MBO. Inmiddels getrouwd met mijn echtgenoot Gerco, 33 jaar, en vier kinderen verder, Teun(5), Wendy(4), Guus(3) en Bas(bijna 1 jaar).
    Mijn man en ik hebben met terugwerkende kracht het bedrijf overgenomen vanaf januari 2007. Een melkveebedrijf met 90 melkkoeien en jongvee en 40 hectare grond. Na de vakantie gaan we beginnen met de nieuwbouw van een stal voor 150 melkkoeien.
    Zelf werk ik 3 dagen in de week in het onderwijs.

    Als je me de vraag 10 jaar geleden had gesteld. Had ik het beantwoord met; voor mijn 25 ste ons eerst kindje, als dat gegeven is. Het liefst een groot gezin, werkzaam partime in het onderwijs, een mooi bedrijf met toekomstperspectief voortzetten op de geboortegrond van mijn man en in ieder geval samen gelukkig en gezond genieten van het leven dat komen gaat.
    Nu 10 jaar verder, vier kinderen, bedrijf overgenomen, werkzaam in de het agrarisch onderwijs binnen de Veehouderij, een mooie uitdaging voor ons met de uitbereiding/schaalvergroting,
    maar vooral, genietend, en gelukkig en gezond met ons gezin op de boerderij.
    Hoe mooi is het leven??
    Hoezo altijd maar negatief denken over melkprijs, belemmeringen, zwoegen, etc.??
    Het boeren leven is een manier van leven. Het is en blijft genieten als ik met onze vier kinderen de koeien van achter uit het land haal. Als ik 1,5 uur doe over het voeren van een paar stuks vee met de kids. Als er ruimte is om afgelopen dinsdag een uitje te maken naar avonturenpark Hellendoorn.
    Natuurlijk is het soms balen als er een kalf dood gaat of als er weer een stierkalf geboren wordt, terwijl met de uitbereiding een vaarskalf beter past. Maar dat is het boeren ondernemen. En ook in ieders dagelijks werk zitten minderen kanten van het werk. Dat is er ook bij het boerenleven zo.

    Ja, ........ je droom waar maken, je leven leven zoals je het wenst. Omgaan met belemmeringe, genieten met elke huidcel die ik heb. Van mijn positie op het platteland. De vrijheid die onze kinderen hebben. De vrijheid die wij als ondernemers nemen om voor de schaalvergroting te gaan.
    Het werk is nooit af op de boerderij. Nee, maar met vier kinderen is het werk ook nooit af. Het is een manier van leven.
    Maar je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen leven.
    Hoezo is er in een moderne melkveegezin geen tijd voor uitstapjes. Onze kinderen genieten elke dag van de vrijheid om hen heen. De boerderij biedt hun mogelijkheden die kinderen uit het dorp of de stad opzoeken op de camping.
    Wij gaan ook gerust dagjes uit. Regelen een melker voor 's avonds en in Nederland is nog zoveel te zien. De zee, als ze wat ouder zijn de delta werken, de dierentuin, diverse avonturenparken, noem maar op.
    Nee, in het buitenland moet je ook hard werken. Dat gaat het niet worden voor ons. En bovendien moet iemand met een hoge functie ook hard werken. Ja, die maakt soms ook 60 of 80 uur in de week. Maar als je werk je hobby is dan mag je er ook hard voor werken. Mijn plezier binnen het agrarisch onderwijs is ook zo groot, dat je bereidt bent om een pas harder te lopen. Als de sfeer maar goed is.
    Wij richten ons op de toekomst. Wij zouden het fantastisch vinden als één van onze kinderen de boerderij later overneemt. Maar daar zijn ze vrij in. Ze kiezen voor het boerenleven. En daar hoort hard werken bij. Het is een manier van leven die bij je past. Het biedt structuur, regelmaat en plezier met levende dieren en gewassen waar je ook van kan genieten. Je bent ook ondernemer dus je wilt verder. Wij willen ons bedrijf zo voortzetten dat het over een jaar of 20 verkoopbaar is of over te nemen is. En ook dan zouden wij graag net als mijn schoonouders mee willen werken. Om de structuur erin te houden. Niet moeten, maar mee kunnen werken. Het is geen moeten, maar mogen. Mijn schoonouders genieten elke dag. Van het bedrijf, ons jonge gezin. De ruimte die wij krijgen en nemen om ook regelmatig een dagje weg te gaan, mee te doen met de plaatselijke kalverenkeuring of de dorpskermis te beleven. Genieten staat voorop en dat doen we met elkaar. Ik zou niet anders willen.
    En over het 'Boer zoekt vrouw' verhaal maak ik me geen zorgen. Jonge veehouders nemen de tijd wel om een partner te vinden. Het duurt misschien wat langer. Maar check de cijfers er maar eens op na. Ik durf me hand ervoor in het vuur te steken dat van alle alleenstaande jongere tussen de 25 en 35 jaar er niet extreem veel veehouders bij zitten. Men begint tegenwoordig gewoon op een latere leeftijd met een gezin.

    Een hele lap tekst. Maar misschien inspiratie voor je volgende stuk.

    Voor vragen of reacties ben ik altijd paraat. Met vriendelijke groet,

    Emely Booijink
    Pleegsterdijk 26 8107 AW Broekland
    0572 351430.

  • no-profile-image

    José Loonen

    Waar en wat wil je staan over 10 jaar,
    gezond gelukkig genietend.
    Je bedrijf is vanzelfsprekend dat je ervoor gaat, maar dit wil niet zeggen dat de boog altijd gespannen moet staan.
    Kijk wie en hoe jezelf bent, en steek je bedrijf eenvoudig, en praktisch in elkaar, zorg dat efficient te werk gaat.
    Zo kan ieder er gewoon voor zorgen dat je gewoon momenten neemt voor jezelf, laat het gewoon over aan een ander.
    Dit gaat, maar dat je soms 50 % moet draaien wordt je leven er des te sterker van. Verzuip niet in je werk, regel en organiseer in en rondom de koeien, en er zijn vele dingen mogelijk.
    Wat is dan groot, eenvoudig en je bedrijf optimaliseren, daar zit de grootste winst in arbeid.
    Ik wil hier niet bij zeggen dat dit bij ieder bedrijf mogelijk is, maar wordt niet blind op je eigen bedrijf.
    Om ook je vrouw en kinderen een rechterhand toe te wijzen , is nr 1 want dat is voor elke boer een onmisbaar gegeven.
    Laat iemand anders het werk doen ook daar leer je van, en komt ten goede voor vrouw en gezin en als boer, kom je anders in het leven te staan.

    Een boerin uit Noord-Limburg

Laad alle reacties (8)

Of registreer je om te kunnen reageren.