Home

Achtergrond 239 x bekeken

Een jaar rond in Ierland

Vorig jaar juli kwam ik naar Ierland: net afgestudeerd, vol theoretische kennis en goede moed, en met enige praktijkervaring. Een terugblik in mijn laatste blog.

Elk begin is lastig: een nieuwe omgeving, nieuwe mensen, vreemde taal. Je gaat voor het eerst als dierenarts aan de slag.
Het was wennen om de Ieren te verstaan, om de bedrijfjes te vinden met behulp van aanwijzingen die men je geeft aan de telefoon, het links rijden..
En de manier van veehouderij in Ierland is behoorlijk anders dan in Nederland. Mijn eerste weblogs geven deze verschillen weer.

Mijlpalen

Mijlpalen waren: mijn eerste keizersnede alleen, de eerste lebmaagoperatie, de eerste keizersnede bij een schaap, voor de eerste keer een slag uit de baarmoeder rollen, een koe een bloedtransfusie geven.
Veel begeleiding heb ik eigenlijk niet gekregen: mijn baas en andere collega’s kon ik wel altijd om raad vragen, maar praktisch gezien werd ik erg snel alleen op zaken afgestuurd. Van de ene kant eng, en je maakt fouten door onervarenheid, maar van de andere kant leer je jezelf wel redden als je zo in het diepe wordt gegooid.

Weanlings

Een jaar rond meemaken is mooi, zeker in Ierland, waar de rundveehouderij ook een cyclus van een jaar heeft: de meeste koeien kalven hier in het voorjaar. Zo waren we in de zomer en najaar druk met scannen op drachtigheid, onthoornen en castreren; we kregen veel ‘weanlings’ (gespeende kalveren), in de herfst was er longontsteking; in januari begonnen de eerste verlossingen te komen, met een piek in verlossingen, keizersnedes, en zieke koeien en kalfjes met diarree in maart en april; we zagen veel koeien met kopziekte in mei en we hadden Babesiose in juni… Genoeg te doen dus in zo’n jaar.

Drukke lente

Ik kan me nog herinneren dat in januari een veehouder me vroeg of ik het naar m’n zin had in Ierland. ,,Ja hoor”, zei ik. ,,Wacht maar tot de lente komt’, zei hij, ,,dan piep je wel anders. Wij spreken elkaar weer als de lente over is!”
In mei sprak ik hem weer. Natuurlijk vond ik mijn werk niet altijd leuk in de lente, het waren gewoon teveel uren in de week dat je aan ’t werk was, maar ik had het overleefd en was nog niet van plan om van baan te veranderen. ,,Weet je nog wat je me zei?” vroeg ik hem. Ja hoor, hij wist het nog.

Werkervaring

In dit afgelopen jaar heb ik veel werkervaring opgedaan: veel gezien en ondervonden.
Wel merk ik dat de theoretische kennis vervaagt. Je moet echt moeite doen om bij te blijven op je vakgebied.

Goed ingeburgerd

Sociaal gezien ben ik vrij goed ingeburgerd. Ik ken veel mensen, hetzij oppervlakkig, hetzij - zoals bij een aantal - wat beter. Ik heb m’n bezigheden in mijn vrije tijd.

Hoe lang ik nog blijf, weet ik niet. Waarschijnlijk nog wel een jaar. Ik heb het nu nog naar mijn zin en heb niet de energie om na een jaar weer ergens te beginnen waar ik weer niemand ken en een leventje moet opbouwen.
Na deze baan? Waarschijnlijk toch terug naar Nederland, dichterbij vrienden en familie. Want geen enkel buitenland kan ‘thuis’ evenaarden.

Foto

Hanneke Mertens

Of registreer je om te kunnen reageren.