Home

Achtergrond 91 x bekeken 6 reacties

Selectieve verontwaardiging

De prijzen van primaire landbouwproducten rijzen de pan uit, en daarmee ook die van voeding.

De prijzen van primaire landbouwproducten rijzen de pan uit, en daarmee ook die van voeding. Het zorgt voor grote spanningen en sociale onrust in arme landen, waar inwoners 50 tot 80 procent van hun schamele inkomen aan eten besteden.

Door die onlusten worden overheden en instellingen ook wakker. De top van G7 en de lentebijeenkomst van de Wereldbank, allerlei gelegenheden worden aangegrepen om de graan- en voedselprijzen op de agenda te plaatsen. Extra hulp is op zijn plaats.

Maar de grote aandacht is ook selectief. Jarenlang hebben overheden hun neus opgehaald voor de landbouw. Dat geldt voor de betrokken ontwikkelingslanden, waar investeringen veel te lang uitblijven en het platteland mede daardoor ontvolkt. Die selectieve verontwaardiging geldt ook en vooral het rijke Westen. Dat geeft steeds minder ontwikkelingsgeld een landbouwdoel mee.

In eigen contreien wordt de landbouw bijna als noodzakelijk kwaad behandeld. Het Westen blijft kostbare, vruchtbare grond opofferen aan industrie en wegen. En streeft irreële biobrandstofdoelen na, ten koste van granen.

De tekortschietende productie wordt bij de groeiende wereldbevolking steeds nijpender. Dit sluimerende en te lang genegeerde probleem vereist een krachtige stimulans voor de landbouw. Als verzorger van de meeste elementaire levensbehoefte verdient zij die hoofdrol.

Agrarisch Dagblad

Laatste reacties

  • no-profile-image

    gert

    wat kost een zakje patat? 1,75euro,wat krijgt de boer hiervan? 3 eurocent. hoezo hoge voedselprijzen ?

  • no-profile-image

    Hertog Jan

    Voor de minst bedeelden is het een ramp die hoge voedselprijzen. Maar voedselprijzen drukken is het paard achter de wagen spannen, door de gestegen prijzen zal er meer aanbod komen, tenminste dat is de bedoeling van marktwerking. We zullen zien hoelang men dat principe vasthoudt, voordat men weer door de knieën gaat en de landbouw en daarmee het voedsel aanbod opnieuw wil "reguleren".

  • no-profile-image

    Han van Riel

    Ik kan me geheel vinden in het artikel en nog meer de reactie van GLI IJselmuiden. Hier in Rusland is een groot deel van de landbouwproductie in handen van hele grote spelers, die ook de verwerking en vermarkting in eigen hand hebben. Met hele grote bedoel ik bedrijven van 10.000 ha - 1.500.000 ha. Half Nederland dus in 1 hand. Nu de graan prijzen de pan uit dreigen te reizen grijpt de overheid in, anders was de ramp voor de armen nier te overzien. Deze grote spelers hebben echt geen medelijden met de armen en zou dit in het "rijke" westen anders zijn als de landbouw door groeit tot zeer grote eenheden die de hele keten beheersen?
    Dan geldt alleen nog de macht van het kapitaal en de markt werking wordt door deze jongens gemaakt / gemanipuleerd.
    De armen op aardbol zullen u politie eeuwig dankbaar zijn voor de U zo geprezen vrije wereld markt onder leiding van de WTO.

  • no-profile-image

    gli

    Mensen,
    Het lijkt mij niet onmogelijk dat de komende decade (10 jaar) er mensen zijn die er geleidelijk aan achter komen dat het toch nog niet zo dwaas was dat er landbouwsubsidies waren. Misschien wel een beetje laat voor de arme sloebers in het rijke westen en de paupers in ontwikkelingslanden.

    Mensen,

    1. De eerste levensbehoeften moeten niet teveel in prijs fluctueren.
    2. De producenten hebben recht op een kostendekkende opbrengstprijs.
    3. Als er een 100% vrije markt voor voedsel komt zal het niet anders zijn dan dat zowel de producent als de consument moet ervaren dat er in de loop van de tijd sterke fluctuaties ontstaan in zowel de producenten als de consumentenprijs. In jaren van hoge prijzen zal er hier en daar door consumenten honger geleden worden. In jaren van lage prijzen zal er hier en daar door de producenten honger geleden worden.
    4 Aan de producentenkant zal blijken dat tijdens sterk dalende prijzen de zwakkere producenten afvallen. Dat lijkt niet meer dan logisch, maar het slot zal zijn dat grote, nee heel grote ondernemingen de productie in handen krijgen. Zo werkt de markt immers!
    Dus over zeg maar 50 jaar hebben multinationals de voedselproductie, de voedselverwerking en de voedselafzet in handen. Wat zullen dat lage voedselprijzen worden!
    5. En de consumenten die klagen over het dure voedsel? Zij zullen de schuld in meerderheid nog steeds bij de producent (de boer) leggen.
    6. En de arme mensen die honger lijden? Zij mogen hopen dat de rijke landen hun toch nog een beetje basisvoedsel toeschuiven.

    Negatieve gedachten hé.

    Ik wens dat ze niet uitkomen!

  • no-profile-image

    Hertog Jan

    Helemaal mee eens. Het wachten is op de anticlimax, die van het verheven van de economische vrijheid automatisch leidt tot een nieuwe vorm van totalitair bewind.

  • no-profile-image

    nn

    In 1800 en de tienduizend jaar daarvoor dat er boeren waren en dus beschaving werkte de mens een uur voor een kilogram graan als beloning. Hier werkt nu nog de helft van de wereldbevolking voor. In nederland breng je 100 kilo graan dus meel naar de bakker voor 23 euro en je kunt er een jaar lang iedere dag 9,3 sneetjes bruinbrood van eten. (DUUR???) Het verschil tussen arm en rijk is nog nooit zo groot geweest, de claim op onze planeet (de natuur) is nog nooit zo zwaar geweest. Dit komt door te lang doorgaan met de verkeerde voedsel potitiek. De enige manier is om het overschot aan voedsel weg te drukken in energie. Om de productie op pijl te houden na een goede oogst (slechte prijs opbrengst) om na een slechte oogst het volk te kunnen voeden. De prijs van voedsel naar een hoger nivo te brengen dan het absolute ninimum zodat boeren in landen waar ze de afgelopen 60 jaar geen concurentie vervalsende subsidie hebben kunnen ontvangen ook kunnen blijven bestaan.

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.