Home

Achtergrond 116 x bekeken 1 reactie

Hoge prijzen vertalen naar boerenerf

Met de huidige hoge prijzen voor voedsel, is het belangrijk dat boeren in derde-wereldlanden in hun eigen markten kunnen voorzien, zegt directeur Kees Blokland van Agriterrra, een organisatie voor agrarische ontwikkelingssamenwerking.

De voorzitter van de wereldwijde boerenorganisatie Ifap, Jack Wilkinson, sloeg tijdens het recente Farmers Forum de spijker op de kop: "Kunnen jullie nu eens vaststellen of de honger komt door te hoge of te lage prijzen? Jarenlang is ons boeren verweten dat we door overproductie de prijzen op de wereldmarkt naar beneden drukten, onze producten in de derde wereld dumpten en zo de honger in de wereld veroorzaakten. Twee jaar geleden moest dat nog in de slotverklaring van het Farmers Forum. Nu stijgen de prijzen en beweert men dat hierdoor de honger in wereld veroorzaakt wordt. En nu moeten de hoge prijzen als oorzaak in de slotverklaring."

Nederlandse ministers raden op hun beurt het gebruik van landbouwgewassen voor bio-energie of het eten van vlees af om zo meer voedsel te kunnen produceren.

Landbouw en honger kunnen zich verheugen in hernieuwde belangstelling en dat is hard nodig. Om de honger in de wereld per 2015 te halveren, moet nog veel gebeuren. Het belangrijkste zal zijn dat boeren en tuinders in ontwikkelingslanden in toenemende mate hun eigen markten kunnen voorzien. Hoge landbouwprijzen zijn daarvoor een stimulans. Hoe meer er te verdienen valt, des te meer zal men willen produceren.

Die hogere prijzen moeten natuurlijk wel vertaald worden naar hogere prijzen op het erf. De meeste waarde zit nog altijd verderop in de keten. In ontwikkelingslanden geldt – net als hier – dat boeren zich organiseren om die waarde naar zich toe te halen. LTO en de Nederlandse overheid ondersteunen gezamenlijk via Agriterra de organisatieopbouw op het platteland in de derde wereld.

Dat gebeurt in een programma ter ondersteuning van de Ifap-inzet om als boeren een bijdrage te leveren aan de halvering van de honger en armoede. Het programma, Farmers Fighting Poverty draait op de inzet van boeren uit de hele wereld die opkomen voor collega’s en op de ondersteuning van een groeiend aantal overheden, waaronder die van Nederland, Canada en Zweden.

Wat ook zou bijdragen is als de Verenigde Naties, en in het bijzonder de wereldvoedselorganisatie FAO, haar leiderschap zou nemen in het halen van de ambitieuze doelstelling om de honger te halveren. De FAO verkeert echter in een aanhoudende crisis door slechte leiding. De Afrikaan Jacques Diouf maakt weinig meer klaar dan zijn herhaalde herverkiezing tot algemeen directeur van de FAO. De overheden die de dienst uitmaken in de FAO laten zich inpakken. Het wordt hoog tijd dat er meer controle komt op de posities die overheden van ontwikkelingslanden in zulke organisaties innemen.

Minder vlees eten of geen bio-energie is geen oplossing. De uitdaging waar we voor staan is een verdrievoudiging van wereldbevolking en een verachtvoudiging van het gemiddelde inkomen, met een halvering van de milieudruk. Dat betekent dat er radicaal andere technologie moet komen voor de productie van voedsel dat vijftig keer minder beslag legt op het milieu. Een beetje rommelen in de marge met minder vlees eten lost dan niets op. Belangrijk is dat we stoppen te denken in gemakkelijke oplossingen.

Administrator

Eén reactie

  • no-profile-image

    Han van Riel

    Kees ik ben het geheel met je eens, dat er een totaal andere denkwijze moet komen ten aanzien van de voedsel productie en verwerking. Ja zelfs de eindeloze transporten moeten misschien wel worden terug gebracht naar lokale afstanden. Bv eten wat het seizoen levert en geen zomer groente uit verweggistan met de Kerst.
    Voor dit alles is een mentaliteits verandering bij de burger / consument nodig en de productie keten zal zich moeten herbezinnen op zijn taak binnen dit geheel. Voor de boeren zou wel eens kunnen gelden, dat voor deze landbouw een gegronde opleiding nodig is, die van totaal andere waarden uitgaat dan de huidige kennisoverdracht.
    Ik zelf zit in Rusland en merk hoe ver hier de kennis achter loopt van de boeren medewerkers. Allemaal specialisten met kennis van langgeleden, maar omvormen is en hell of a job. dat zal voor jouw idee ok gelden, boeren zijn in hun hart bang voor veranderingen. Je weet immer nooit hoe het uitpakt, voordat je het hebt geprobeerd. Voor de meesten geldt Eerst zien en dan (na)doen.
    Maar voor al moet er bij de wereld boeren eerst meer van de koek op het erf terecht komen.

Of registreer je om te kunnen reageren.