Home

Achtergrond 115 x bekeken

Biobrandstoffen zijn niet zwart of wit

We moeten zorgvuldig omgaan met biobrandstoffen. Maar zomaar een verbod is niet wenselijk. Dit zeggen Bas Eickhout, Gert Jan van den Born, Jos Notenboom, Joop Oude Lohuis en Henk Westhoek, een groep van deskundigen van het Milieu- en Natuurplanbureau.

Er moet een gedegen afweging komen voor het al dan niet gebruiken van bio-energie Het kabinet en de Europese Unie willen concrete stappen zetten naar de toepassing van brandstoffen die goed zijn voor klimaat en energievoorzieningszekerheid. Het debat over de rol van biobrandstoffen daarin is de laatste maanden van stemming veranderd. Waar de groene biobrandstoffen vijf jaar geleden werden omarmd als duurzaam alternatief, buitelen nu de kritische rapporten over elkaar heen.

Het Milieu- en Natuurplanbureau (MNP) concludeert in een recent rapport dat het verstandiger is om de focus op dergelijke brandstoffen als enige alternatief voor de transportsector te verbreden. Mede op basis hiervan pleit de Stichting Natuur en Milieu voor een verbod op biobrandstoffen. Daarmee dreigt het debat te vervallen in een zwart-wit discussie.
Biomassa kan op allerlei manieren nuttig worden gebruikt. Het kan worden bijgestookt in elektriciteitscentrales en daarmee een directe bron zijn van energie. Maar het kan ook veel breder worden gebruikt als grondstof voor de productie van bio-plastics en andere 'groene grondstoffen'.

De mogelijke effecten op voedselprijzen en doorwerking op de armoedebestrijding zoals beoogd in de Millenniumdoelstellingen worden niet omgezet in concrete duurzaamheidscriteria. Zeer veel economische studies laten zien dat de inzet van biobrandstoffen leidt tot prijsstijgingen van voedsel. Juist die landen die voedsel importeren zullen hier hinder van ondervinden.

Voedselexporterende landen kunnen echter juist profiteren van die stijgende voedselprijzen. Dit aspect van voedselzekerheid is dan ook nog onderdeel van verder wetenschappelijk onderzoek. Bovenstaande analyse heeft geleid tot een kritisch rapport van het Milieu- en Natuurplanbureau vorige week. Biobrandstoffen zijn niet hetzelfde als een technische optie die in de loop van de tijd wel zal verbeteren.
Biobrandstoffen raken het hart van de grote duurzaamheidsuitdagingen van deze wereld: armoedebestrijding, klimaatverandering en landgebruik, met een doorwerking naar biodiversiteit. Vanuit die brede uitdagingen zijn kanttekeningen te plaatsen bij een verplichtend volumedoel voor biobrandstoffen op zo’n korte termijn (2020) en met zo weinig mogelijkheden om anders dan met biobrandstoffen het klimaatdoel te bereiken.

Wat dan wel? Het klopt dat de transportsector voor ruim 25 procent van de broeikasgasemissies in Europa verantwoordelijk is. Maar er zijn ook andere alternatieven dan alleen biobrandstoffen voor het reduceren van de emissies uit de transportsector en het verkleinen van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen. Auto’s kunnen in de toekomst worden aangedreven via elektriciteit en accu’s. Of via waterstof en brandstofcellen.

Echter, ook deze alternatieve routes hebben nadelen: goede batterijen zijn nog onvoldoende aanwezig, waterstof heeft ook nog tijd nodig en de kosten van ontwikkeling zijn niet gering. Maar op dit moment is nog lang niet duidelijk welke alternatieve manier voor transport de beste perspectieven biedt. Daarom is het verstandig om in het beleid alle mogelijke duurzame routes voor transport te stimuleren.

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.