Home

Achtergrond 65 x bekeken

Ammoniakmoeras

Werd eind vorige eeuw gesproken van een mestmoeras, inmiddels lijkt sprake van een ammoniakmoeras.

Geen al te gewaagde stelling, op basis van de brief die minister Gerda Verburg naar de Kamer heeft gestuurd over het ammoniakprobleem in de veehouderij. Na jaren soebatten over ammoniak weten veehouders bij kwetsbare natuurgebieden nog altijd niet waar ze aan toe zijn. Pogingen om meer duidelijkheid te scheppen, zoals via het toetsingskader ammoniak, zijn tot nu toe een doodlopende weg gebleken.
De frustratie bij LTO en enkele grote natuurorganisaties is alleszins voorstelbaar, nu ervaringen bij natuurgebied De Peel laten zien dat via saldering - veehouderijen kunnen uitbreiden als bedrijven in de buurt stoppen - de ammoniak die neerslaat op het natuurgebied feitelijk daalt; winst voor de landbouw én de natuur.

LTO wil nu graag dat saldering een plek krijgt in de beheerplannen voor de natuurgebieden. Probleem is alleen dat deze beheerplannen geen harde juridische status hebben; het zijn feitelijk niet meer dan convenant-achtige afspraken. De vrees leeft, op grond van ervaringen in het verleden, dat de afspraken voor de rechter geen stand houden. LNV en Vrom moeten er alles aan doen om dat te voorkomen. Het kan niet zo zijn dat de veehouderij haar best doet om haar milieuprestaties te verbeteren, en daarvoor gestraft blijft worden.

Agrarisch Dagblad

Of registreer je om te kunnen reageren.