Home

Achtergrond 109 x bekeken 8 reacties

IMF waarschuwt landbouw voor moeizamer jaar

Europese agribusinessbedrijven kunnen volgend jaar rekenen op minder krediet.

Bovendien zal de toename van de vraag vanuit landen als China vertragen en komen prijzen onder druk te staan. Dat stelt het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in een rapport.

De werkelijke omvang van de financiële crisis dringt volgens de organisatie volgend jaar pas volledig door tot het niet-financiële bedrijfsleven. De voorspelde economische groei van de eurolanden daalt van een eerder voorspelde 1,3 procent naar 0,2 procent. Hoewel tot maart juist 15 procent meer krediet werd verleend aan bedrijven, daalt de groei naar ”enkele procenten”.

Volgens een woordvoerder van de Rabobank heeft eventueel teruglopende kredietverstrekking niets met strengere voorwaarden van de bank te maken. "Het is business as usual, maar bedrijven kunnen wel in een minder sterke positie terechtkomen waardoor ze niet aan de voorwaarden voldoen. Bovendien zijn bedrijven mogelijk terughoudender bij investeringen."

Volgens econoom Niek Koning van Wageningen UR leidt de voorspelde economische vertraging waarschijnlijk tot verder dalende prijzen voor landbouwproducten als zuivel, granen en oliezaden. Of dit ook daadwerkelijk doorzet, is volgens Koning moeilijk te voorspellen. Speculanten zetten olie, landbouwgrondstoffen en wisselkoersspeculatie vaak in als "hedge" tegen elkaar of de beurs.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Een Veehouder

    Ik ben het helemaal eens met wat de vorige veehouder schrijft de wereld groeide toch door dus de vraag dan toch ook .van waar dan de voorspeling van een daling je kunt ook iets naar beneden praten (daar moeten we ook mee oppassen want daar profiteeren andere weer mee)

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Ik heb geen economie gestudeerd maar vraag me af of een kredietcrisis invloed heeft op het hongergevoel bij de mens.
    Dus begrijp ik niet waarom de voedselprijzen zouden moeten zakken. De vraag naar voedsel blijft toch gelijk of niet soms?
    Als deze econoom bedoelt dat de marge voor de onder de kredietcrisis lijdende foodindustrie nog verder omhoog moet om de zaak recht te houden dan is dat iets heel anders.
    Maar dan is het twee voor twaalf voor de landbouw, en moet men de voedselverkoop zo vlug mogelijk in eigen handen gaan nemen om uitbuiting en slavernij te ontlopen.

  • no-profile-image

    bintje koper

    En nu is Agrifac ook nog failliet ( van de bietenrooiers)!

  • no-profile-image

    Ryan Molendijk

    Het is heel simpel, zonder overigens de markt naar beneden te praten hoewel ik dat nog steeds een bijzonder fenomeen vind. Als de hoogconjunctuur, waarin we de laatste jaren hebben geleefd, afneemt. Dan besluit over het algemeen de gemiddelde consument om met de hand op de knip te leven. Dat wil niet zeggen dat ze geen vlees, brood of melk meer kopen. Maar dat ze geen hamlap, maanzaadbolletje of monatoetje meer kopen. Dát zet de prijs voor de "ruwe" producten onder druk en daarmee ons inkomen.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Nou Ryan en Vinder, dan blijft het toch een vreemde zaak. Toen de produkten duurder werden en de landbouw hun aandeel hiervan wilden opeisen had de retail het verweer dat de opbouw van de kostprijs van het (supermarkt)produkt grotendeels door andere factoren bepaald werd. M.a.w. het aandeel wat de landbouw had in de kostprijsopbouw was marginaal cq verwaarloosbaar. De echte kosten zaten volgens de lezing in arbeid, verwerking, verpakking etc. etc.
    Nu draait met het verhaal om en stelt dat de opbrengst voor de producent moet dalen omdat voedsel te duur wordt voor de consument.
    Het verhaal klopt volgens mij dus gewoon niet.
    Verder ben ik van mening dat in de luxe produkten (waar de marge het hoogst is), het aandeel (kwantiteit) van het agrarisch produkt juist het laagste is.
    En volgens mij heeft de teruggang luxe consumptie juist de minste invloed op de de prijs voor de producent. De marge van de luxe artikelen komt naar mijn mening grotendeels bij de tussenhandel terecht en gaat buiten de producent om.
    Als ik dit niet goed zie, dan lees ik het graag.

  • no-profile-image

    Ryan Molendijk

    Je geeft het zelf al min of meer aan Melkveehouder. Stel dat de verkoop van luxe producten tegen gaat vallen dan drukt dat, weliswaar minimaal daar heb je gelijk in, de prijs. Immers het ruwe product dat hiervoor gebruikt wordt is niet meer nodig (vraag daalt, aanbod gelijk = prijs omlaag). In het eerste deel van je betoog heb je helemaal gelijk. Het is altijd nog zo geweest dat de prijzen in de winkel verhoudingsgewijs harder stijgen dan de prijs voor de boer. Maar je vraagt van de retail, terwijl zij hun omzet zien terug lopen, om de prijs voor de boer minimaal gelijk te houden. Het antwoord daarop kun je zelf ook wel verzinnen. Dat het niet eerlijk is weet ik ook wel maar het is de realiteit. Wat mij interesseert is: wat hier aan te doen? Als boer kun je niets, ja een beetje gerommel in de marge met weidemelk en ongecastreerd berenvlees maar verder niets. Mijns inzien ligt hier een schone taak voor de Friesland Foods en de Vions van deze tijd. Hun inkoopbeleid moet veel meer gericht worden op hun afzetmogelijkheden. Kijk naar de olie. De olie wordt goedkoper en prompt besluit de OPEC om minder te produceren om zo hun producenten een hand boven het hoofd te houden. Ik ben het dus wel met je eens dat we de handen ineen moeten slaan en de verkoop in eigen hand moeten nemen maar ik dacht dat de organisaties daarvoor al bestonden (Friesland Foods, Vion etc.). Wat doen wij in de tussentijd: we gaan uitbreiden, maken een efficiency slag om de productie nog iets op te voeren met als enig doel de kostprijs van ons product naar beneden bij te stellen. Het gevolg is dat de hier al eerder genoemde grote jongens geen enkele stimulans krijgen om het verwerkte product beter aan de man te brengen immers wij hebben onze marge al weer veilig gesteld (denken we). Er moet mij eens iemand uitleggen waar de winst zit in dit verhaal?

  • no-profile-image

    Vinder

    De vorige schrijver heeft gelijk dat de 'duurdere' producten een onevenredig deel van uitbetalingsprijs van de ruwe producten bepaalt.
    Ander fenomeen dat de prijzen heeft opgestuwd de laatste jaren, is de plotselinge interesse van beleggers/speculaten in agrarische commodities. In de torenhoge prijzen van de laatste jaren zat veel 'lucht'. Net zoals destijds de waardering van veel aandelen tijdens de internetbubble. Deze 'lucht' verdwijnt n.a.v. de financiële crisis. Geld is schaars, dus duur geworden en speculanten beschikken over minder kapitaal én vertrouwen om in agrarische producten te investeren.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Beste Ryan. De belangrijkste conclusie die we samen trekken is de we als producent de verkoop in eigen handen moeten nemen. Dat Friesland, Vion of andere tussenschakels dit uit eigen beweging doen, of voorslaan, is een utopie. Het bestuur en management heeft van de eigenaar ( wij als boeren dus) alleen de opdracht het produkt te verwerken en te vermarkten naar de uiteindelijke verkoper.
    En zolang de eigenaar niet beweegt blijft men dit braaf doen en heeft men geen enkele reden verder te kijken dan de neus lang is. Zoals al gezegd, ze doen alleen verwerken en vermarkten. En omdat de afnemers wél samenwerken wordt er een plafond in de opbrengstprijs voor de producent gelegd, en gaan anderen met de winst strijken.
    En volgens mij kan hier verandering in gebracht worden als de producent zich gaat bemoeien met de directe voedselverkoop. Dit zou door een overkoepelende landbouworganisatie moeten worden opgepakt. Als testcase wellicht eerst provinciaal en vervolgens nationaal of misschien (met de Rabo als voorbeeld) zelfs internationaal.
    Maar de boeren moeten hier zelf massaal achter staan, zij zijn uiteindelijk initiatiefnemer.

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.