Home

Achtergrond 664 x bekeken 1 reactie

Dierlijke mest nog steeds afvalstof

Mestafzet kost de veehouder veel geld. De afzet zal bovendien alleen maar duurder worden, tenzij mestverwerking een succes wordt.

De overheid wil dit stimuleren, maar moet volgens Hans van Grinsven, werkzaam bij het Milieu- en Natuurplanbureau, wel duurzaamheidscriteria aanleggen.

Invoering van fosfaatevenwichtsbemesting in 2015 betekent dat er dan 35 miljoen kilo meer fosfaat moet worden getransporteerd en afgezet dan in 2006. Dit komt overeen met ongeveer 7 miljoen ton dierlijke mest. Het LEI verwacht op voorhand dat er in 2015 voor bijna 15 miljoen kilo fosfaat geen bestemming is.

Globaal zijn er drie oplossingsrichtingen voor het mestafzetprobleem: minder productie van dierlijke mest, meer gebruik van dierlijke mest in de Nederlandse landbouw en meer afzet buiten de Nederlandse landbouw. Mestverwerking is de sleutel.

Nederland heeft een mestoverschot vanwege haar grote en sterk op exportgerichte veehouderijsector. Duurzame oplossingen van het mestafzetprobleem zijn minder productie (en consumptie) van vlees, of de mest terugbrengen naar de akkers waar het, deels geïmporteerde, veevoer vandaan komt. Maar deze oplossingen botsen met het 'profit'-beginsel en met de interventiemogelijkheden van de overheid.

Er is enige ruimte voor vergroting van afzet van met name bewerkte dierlijke mestproducten op Nederlandse landbouwgrond.
Duurzaam betekent hier binnen de behoefte van gewas en bodem aan mineralen en organische stof. Dit laatste heet 'Goede Landbouwpraktijk'. Veel gronden bevatten echter momenteel zoveel fosfaat dat ze volgens het landbouwkundig advies geen fosfaatbemesting nodig hebben.

Economisch gezien is dierlijke mest nu afval, want de veehouder moet geld betalen om er van af te komen. Overheid en mestverwerkers zien daarentegen nieuwe kansen voor dierlijke mest als grondstof voor kunstmest en energie. De prijzen van kunstmest stijgen, waardoor de mineralen in dierlijke mest op termijn een marktwaarde kunnen krijgen, die ze nu niet hebben.

Minister Verburg ziet een veehouderij die bijdraagt in de voorziening van duurzame energie met het oog op de klimaatproblematiek. Haar beeld van duurzame mestverwerking is opwekking van energie door lekvrije co-vergisting en volledig hergebruik van de reststoffen.

Echter grootschalig gebruik van snijmais in co-vergisting leidt nu al tot stijgende veevoerprijzen in Oost-Nederland. En dit is strijdig met de duurzaamheidscriteria van minister Cramer. Bovendien leidt co-vergisting tot meer reststoffen waarvan verruimde toepassing vooralsnog botst met de Nitraatrichtlijn. Marktwerking in combinatie met eenvoudige duurzaamheidscriteria kunnen oplossingen brengen voor het mestafzetprobleem.

Twee voorbeelden van eenvoudige duurzaamheidscriteria zijn fosfaatbemesting volgens landbouwkundig advies en een beperking van teelt van co-vergistingsproducten wanneer dit concurreert met voerproductie. Samen met stijgende prijzen voor energie en kunstmest zullen deze leiden tot beter regionaal hergebruik van reststoffen en minder transport van veevoer en dierlijke mest. En dan wordt mest van afvalstof weer een nuttige grondstof.

Administrator

Eén reactie

  • no-profile-image

    Ger

    Dierlijke mest is een hoogwaardig produkt. Het is voor de landbouwgrond de basis als bemesting. De inzet moet zijn, een zo hoog mogelijke opbrengst van goede kwaliteit. We zitten in een klein land met veel mensen en goede landbouwgrond. We moeten optimaliseren, dus alles zo goed mogelijk uitvoeren. Hier wordt van evenwichtsbemesting gesproken en daardoor de enorme overschotten. Als we nu al zien dat we een zwavelbemesting uitmoeten voeren om dat dit te weinig in de lucht zit, is het met fosfaat en stikstof het zelfde. De fosfaat moet je gewoon elk jaar voldoende bij geven om de stevigheid van het gewas en zeker als voedsel voor de dieren. Dit gaat ook mis als we zo doorgaan. We moeten bemesten wat noodzakelijk is en niet wat bepallde mensen willen. Bij de stikstof zien we het zelfde, de opbrengsten zakken terug en de kwaliteit gaat onderuit. Nitraat wordt door sommigen als een probleem gezien, maar dit is ook weer ver over trokken. Als men de voedselvoorziening om zeep wil hebben moet men zo doorgaan.
    Mest be-en verwerking zal zeker noodzakelijk zijn om er de meerwaarden er uit te halen. Wat is duurzaam? De dierlijke mest verkwanselen en dure kunstmest aankopen? Waar een wil is, is een weg. Ge woon doorboeren of kapot gaan?

Of registreer je om te kunnen reageren.