Home

Achtergrond 89 x bekeken

Melkveehouder op de divan

Groei, groei, groei. Het gonst in de koeiensector. Iedereen wil groeien, maar kan men het ook?

Het gaat nu gebeuren in de melkveehouderij. Nu pas is beter gesteld. Want vergeleken met de varkens- en pluimveesector is nog een flinke inhaalslag te maken. Nederlandse boeren melken gemiddeld 60 koeien. In menig buitenland zijn het er veel meer; met dat buitenland moet worden geconcurreerd.

Daarnaast is er in de hele veehouderijsector het nodige te verbeteren. De zuivelindustrie mag dan als producent heel innovatief zijn met gezonde yoghurts, binnen de kolom kunnen automatisering, specialisatie en diergezondheid verbeteren. Melkveehouders voelen die nieuwe dynamiek. De explosie van de melkprijs jaagt ze zelfs op om over te stappen naar andere afnemers: een ongekend fenomeen. De Kamper zuivelfabriek Lyempf ontving vorige week 500 potentiële melkleveranciers. Het bedrijf had een zaal afgehuurd voor slechts 250 boeren. Groeiers proeven kansen, maar er liggen ook struikelblokken op hun pad.

1. Grondprijzen
Lust om te groeien betekent lust om te kopen. Niet alleen nieuwe stallen en nieuw vee, maar ook grond. De nieuwe melkveehouder zal veel hectares nodig hebben voor voer, maar zeker ook voor mestafzet. De grondprijzen zijn al aan het stijgen. Die investering kan niet iedereen bolwerken.

2. Automatisering
Grote veeboeren zoeken naar de beste verhouding tussen aantal koeien en arbeidsinzet. Op grote bedrijven moet efficiënt gewerkt worden. Daar hoort passende automatisering bij, zoals koeherkenning en koemanagement. Kennis, ervaring en programma’s ontbreken niet zelden.

3. De boer zelf
Overmoed komt voor de val. Dat dreigt bij koeienboeren, nu 250 dieren per bedrijf als ideaal wordt gezien. De sprong van 60 naar 250 koeien is groot. Niet iedereen kan zo’n bedrijf runnen. Banken zetten al psychologische testen in, die ze normaliter gebruiken om managers te toetsen. De uitkomst zal menigeen tegenvallen.

Foto

Marcel Henst

Of registreer je om te kunnen reageren.