Home

Achtergrond 111 x bekeken 1 reactie

Tussen onkunde en onwil

Opzettelijke dierverwaarlozing in de agrarische sector komt eigenlijk niet voor, stelt advocaat Willem Bierens. Dat lijkt wat al te optimistisch.

Agrarisch Dagblad

Eén reactie

  • no-profile-image

    Hobbydierhouder

    Belangenorganisaties zijn ongesubsidieerde vrijwilligers die middels giften of contributies zichzelf draaiende houden. Sommigen bestaan uit een enkele bevlogen particulier die activiteiten uit eigen inkomen financiert.
    De professionele veehouderij wordt gecontroleerd, door ministerie en door eigen sectoren vanwege de talloze regels en wetten waaraan een prof gebonden is.
    De hobbydierhouderij is een diffuus gebied waarbij alleen de ubn-plichtigen meedraaien in de mallemolen van ambtenarij en veel ook weer afhaken daardoor. Een vogelpest uitbraak als in 2003 bracht aan het licht dat er 600.000 particuliere pluimveehouders zijn.
    Slechts enkelen, zo'n 5 duizend zijn georganiseerd via een tentoonstellingsbond. De rest heeft 'gewoon' wat kippen voor het plezier. Dat plezier wordt bij pluimvee ook niet vergald door ambtenarij als meldplicht, I&R, en voor de serieuze instandhouders van bijzondere of bijna uitgestorven huisdierrassen ook nog: mest- en fosfaatboekhoudingen, bloedprikken en andere administratieve (kostbare) rompslomp waar particulieren wel toe verplicht worden.
    Wie één schaap, één geit, één varken of één koe heeft is 'bedrijf'. Vandaar inspanningen van stichtingen als Het Zeldzaam Huisdier, om mensen daar overheen te laten stappen om bedreigde gedomesticeerde rassen van de ondergang te redden. Die particulieren krijgen geen subsidie. Musea krijgen miljoenen om cultureel erfgoed te bewaren. Het biologisch cultureel erfgoed is vogelvrij.
    Eigenaren van zulke dieren, die zich op een of andere manier aangesloten hebben bij een rasvereniging, stamboek etc. zullen niet de overtreders of rotte appelen zijn. Zij zijn voorgelicht.
    Het gaat om de groep mensen die in een opwelling dieren aanschaffen zonder kennis. Of het gaat om psychische probleemgevallen waarbij toevallig de dieren het kind van de rekening worden, mèt of naast andere (maatschappelijke) verplichtingen die niet nagekomen worden.
    Dit geldt voor zowel de professionele- als de hobbyveehouders en heeft m.i. niks van doen met het houden van dieren op zich.
    Er worden twee dingen door elkaar gehaald: dierenmishandeling & verwaarlozing met het incapabel zijn door onderliggende problematieken met veel ver strekkender maatschappelijke consequenties.
    De pure sadisten of diegenen die moedwillig of uit gemakzucht dieren verwaarlozen zijn een te verwaarlozen aantal.
    Onkunde straft zich, het dier gaat dood of wordt erg ziek. Zo iemand zal te rade gaan waar dan ook (forums, prikborden genoeg) als hij/zij goed voor z'n dieren wil zorgen. Een echte dierenliefhebber informeert zich. Dat is nooit zo makkelijk geweest als nu.
    Tendentieuze berichtgevingen doen altijd beschuldigende vingers wijzen, waarbij er nog altijd vier wijzen in de richting van diegenen die anderen beschuldigen.

Of registreer je om te kunnen reageren.