Home

Achtergrond 120 x bekeken

Groei als doel

Veel ondernemers zien groei als doel op zich, zonder dat grootschaligheid meer rendement oplevert – vaak integendeel zelfs.

In de strijd om het bestaan kiezen bedrijven steeds meer voor grootschaligheid. Door fusies, door overnames, door uitbreiding, als het maar groter wordt. Waarom toch telkens? Uit onderzoek bleek dat de bedrijven niet rendabeler gaan opereren, ze lopen zelfs aantoonbaar vaker op een fiasco uit en toch willen ze groeien. Waarom dan?

Machtspositie

De belangrijkste reden voor groei is volgens mij dat men een positie verwerft in de keten of het betreffende marktsegment, zodat niemand meer om ze heen kan. Bij sommige boeren zie je dat streven heel duidelijk. Als ze groot zijn en grotere bestellingen moeten doen, bellen ze stad en land af voor de goedkoopste leverancier of loonwerker. Ik hoor ze trots vertellen dat ze honderden kilometers ver iemand het vel over de oren hebben weten te trekken.

Dat is niet per se iets agrarisch. Je ziet het ook bij banken (ABN en Amro), verzekeraars (Achmea en Agis) en zorginstellingen (Evean). Zij kunnen de gerenommeerdste accountants en adviseurs aantrekken en zo kredietwaardigheid uitstralen.

De wal keert het schip

Men wil dus de markt, of het segment waar men over gaat, kunnen dicteren, de regels bepalen, de prijs zetten, het beleid uitstippelen. Als je klein bent, kan je alleen maar volgen, als je groot bent, houden ze rekening met je, zo denkt men. Mijn reactie is tweeledig.

1. Ergens zal de wal het schip keren. Als grootproducent kan je alleen maar eenheidsworst produceren. Bij een gering effect, dat je door je macht dacht te voorkomen maar dat toch onverhoeds optreedt, kan je bedrijf gaan wankelen, bijv. na het wegvallen van een cruciaal productiemiddel. Je grootschalige bedrijf kan ook links en rechts voorbijgestreefd worden door nicheproducenten, die beter luisteren naar de consument.

2. Door dit machtsge/misbruik dwing je de leveranciers en loonwerkers uit je buurt te vertrekken. De smid die je altijd kon bellen voor een kleinigheid, maar die nooit een trekker mocht verkopen, die blijft niet zitten. Zo wordt goedkoop duurkoop. Voor die kleinigheid moet je straks iemand van ver weg laten komen, met formidabele voorrijkosten.

Alleen bedrijven die hier goed mee omgaan, houden stand, en de lokale economie in ere.

« vorige | volgende »

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.