Home

Achtergrond 146 x bekeken

Als wij zo zouden werken (waren we allang failliet)

De Belastingdienst vraagt binnenkort een deel van de werkgevers om een deel van de loongegevens over 2006 opnieuw aan te leveren. Momenteel zoekt zij nog uit om welke werkgevers en gegevens het gaat. De betreffende werkverschaffers krijgen half augustus een brief met het verzoek om de gewenste gegevens tussen 3 september en 1 oktober 2007 aan te leveren. Naar aanleiding van deze verwikkelingen schreef dhr. S.F.J.J. Schenk onderstaande visie.

Administratieve lasten:

Ondernemers worden bedolven onder de administratieve lasten. Tot op zekere hoogte hoort dat er bij. Niet voor niets hing er op mijn kantoor jarenlang een poster van een chimpansee op een toiletpot, omringd door enkele afgerolde rollen toiletpapier, met als onderschrift: ‘No job is finished, until the paperwork is done’. Dus vult u braaf de vele aangiftes, vragenformulieren en verplichte enquêtes in. Echt irritant wordt het pas als u dezelfde gegevens moet leveren aan verschillende (semi)-overheidsinstanties: fiscus, UWV, LNV, Dienst Regelingen, Pensioenfonds, CBS en noemt u maar op.

In het kader van de vermindering van de administratieve lasten had Den Haag bedacht dat er met één loopbegrip gewerkt zou gaan worden. Alle genoemde instanties wisten dan met welk loonbedrag zij dan moesten gaan werken, en op basis daarvan konden zij een aanslag of premienota sturen. Lekker gemakkelijk dus. Walvis heette dit project. Met deze wet moesten de lasten voor het bedrijfsleven flink verlaagd worden. Dat kwam vooral doordat sprake zou zijn van één (eenduidig) loonbegrip. Hierdoor konden werkgevers maandelijks gecombineerd aangifte doen voor de loonheffing en de premies werknemersverzekeringen. Maar helaas...

Belastingdienst is loongegevens 'kwijt':

Door met de administratieve problemen bij uitkeringsinstantie UWV en de Belastingdienst zijn de door u – werkgevers – aangeleverde gegevens ‘kwijt’. Niet echt kwijt, want ze zitten in de computer, maar men kan er niet goed bij. Automatiseringsproblemen zogezegd. Hierdoor ontbreken de noodzakelijke loongegevens over 2006 om te kunnen berekenen of er recht bestaat op een toeslag (huur- of zorgtoeslag). Ook kan niet berekend worden of er te weinig of juist te veel premie is betaald. Kortom, dikke ellende. De minister van Sociale Zaken en de staatssecretaris van Financiën hebben in de Tweede Kamer deze problemen erkend. Zij delen de grote zorgen van het parlement. De vraag is wat we met die gedeelde zorg opschieten. Waarschijnlijk niet zo heel veel...

Gevolgen voor personeel:

Het gevolg van al deze automatiseringsellende is dat werknemers en andere rechthebbenden op een toeslag pas op zijn vroegst aan het eind van het jaar hun geld tegemoet zien. Let wel: op zijn vroegst! Gelet op eerdere voornemens en beloftes moet u niet vreemd opkijken als het nog wat langer duurt. Verder – en dat is voor u als werkgever zo mogelijk nog veel erger – zit er volgens Jan Kees De Jager, de staatssecretaris van Financiën, niets anders op dan dat de Belastingdienst de loongegevens opnieuw bij 400.000 bedrijven gaat opvragen.

Maatregelen van de Belastingdienst:

De Belastingdienst vraagt een aantal werkgevers binnenkort om een deel van de loongegevens over 2006 opnieuw aan te leveren. Momenteel zoekt zij nog uit om welke werkgevers het gaat. De werkgevers die opnieuw loongegevens moeten aanleveren, krijgen half augustus een brief met het verzoek om deze gegevens tussen 3 september en 1 oktober 2007 aan te leveren. In de brief staat ook om welke gegevens het precies gaat.

Gevolgen voor werkgevers:

Op het ministerie van Financiën doet men ondertussen alsof men overvallen is door de problematiek. Er worden grote krokodillentranen gehuild. Uit Kamervragen kan echter afgeleid worden dat de problematiek in 2003 al bekend was. Verder heeft de fiscus excuses aangeboden. De Belastingdienst is zich naar eigen zeggen er van bewust dat de problemen met de loongegevens een extra inspanning zal vragen van werkgevers en intermediairs. De fiscus is zich er verder van bewust dat voor werkgevers aan deze dubbele aanlevering extra kosten zijn verbonden. Vergoeding van deze kosten (die door MKB Nederland op €200 miljoen worden geschat) lijkt er echter niet in te zitten.

Waar niet over gesproken wordt is of werkgevers wel verplicht kunnen worden om de gevraagde gegevens nogmaals (en dus kosteloos) aan te leveren. Dat men als werkgever de fiscus dient te informeren is wettelijk geregeld. Als dat echter op de juiste wijze gebeurd is, lijkt de kous daarmee af te zijn. Hernieuwde aanlevering zou dan alleen nog maar kunnen als de kosten daarvan vergoed worden. En daarvan lijkt geen sprake te zijn. Ronduit stuitend is het, dat een werkgever die een fout als deze maakt, een boete van (minstens!) 50 % krijgt opgelegd. De fiscus denkt er mee weg te komen door voorzichtig ‘sorry-zal het-nooit-meer-doen’ te zeggen. Dat over deze kwestie het laatste woord nog lang niet is gesproken zal duidelijk zijn. En dat de heren Donner en De Jager wel eens in politieke problemen zouden kunnen komen door deze schertsvertoning moet beslist niet worden uitgesloten. Maar één ding is mij wel duidelijk: als u of ik zo zou werken, waren we allang failliet!

S.F.J.J. Schenk, directeur adviesgroep Fiscale Zaken van de Gibo Groep

Lees ook Belastingplan 2007 en paarse krokodil
Meer informatie Ministerie van Financiën over herhaalde aangifte van loongegevens, bericht 26 juli 2007

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.