Home

Achtergrond 125 x bekeken

Geen onderonsjes

De NAK-keurmeesters gaan rouleren tussen telers. Een goede zaak.

Dat pootgoedtelers van tijd tot tijd een andere keurmeester op bezoek krijgen, wekt veel weerstand. De angst voor een confrontatie met ‘die vreemde’ is groot. De grote pootgoedtelers vrezen veel tijdverlies. Zij moeten telkens een nieuweling wegwijs maken op hun bedrijf en met hem langs de vele percelen en rassen sjouwen.

Met de heftige reacties bekennen de pootgoedtelers dat zij gehecht zijn aan de hun bekende keurmeester. En dat is nu juist het probleem waar de Nederlandse Algemene Keuringsdienst voor zaaizaad en pootgoed van landbouwgewassen mee worstelt: de schijn van belangenverstrengeling tussen keurmeesters en telers. Een keurmeester die al meer dan 10 jaar hetzelfde bedrijf bezoekt, dat schept een band. Hij zal menselijkerwijs soms moeite hebben objectief te oordelen wanneer een partij pootgoed op de rand van declassering balanceert. Het systeem werkt fraude in de hand.

De intentie is dat de keurmeesters maximaal 3 jaar achtereen in hetzelfde gebied werken en dan naar een andere regio gaan. Dus dan valt het met de praktische bezwaren wel mee. Tijdens de drie tot vier keuringen in een groeiseizoen komt meestal gewoon dezelfde op bezoek.

Pootgoedtelers die desondanks niet blij zijn, moeten beseffen dat de Nederlandse pootgoedteelt gebaat is bij een onafhankelijke keuringsinstantie met een onbesproken integriteit. Dit verwachten de klanten van de NAK, of het nu de grote handelshuizen zijn of kleine aardappeltelers in Malta. Het aanzien van het Nederlandse pootgoed is wereldwijd tanende. Elke duw in de goede richting, hoe klein ook, is wenselijk.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.