Home

Achtergrond 136 x bekeken 2 reacties

Klimaat oorzaak productiedaling

Klimaatverandering zorgt wereldwijd voor een forse daling van de landbouwproductie in de toekomst.

Voor tarwe, rundvlees, zuivel en suiker kan dit oplopen naar 5 tot 11 procent in het jaar 2050. Dit voorspelt het Australian Bureau of Agricultural and Resource Economics (Abare) in een studie.

Volgens het aan de overheid gelieerd bureau stijgt de temperatuur aan het einde van deze eeuw met 1,1 tot 6,4 graden ten opzichte van 1980-1999. De gevolgen zijn per regio verschillend. In Afrika, Azië, Centraal- en Noord-Amerika en Zuid-Europa stijgt de temperatuur bovengemiddeld.

Gebieden als Australië, Zuidoost-Azië en het zuiden van Zuid-Amerika zitten op het gemiddelde. In Noord-Europa zit het verschil vooral in de winterperiode. In Zuid-Europa is het vooral in de zomer veel warmer.

Abare becijfert dat in 2030 de wereldproductie met 2 tot 6 procent daalt. Twintig jaar later is dit opgelopen tot 5 à 11 procent.
In Australië zijn de gevolgen nog groter. De productie daalt met 9 tot 10 procent in 2030. In 2050 is dit opgelopen tot 13 tot 19 procent.

De veranderingen hebben grote gevolgen voor de internationale handel, melden de onderzoekers. Australië raakt tot 63 procent van de suikerexport kwijt in 2030, en 79 procent in 2050. Zuivel moet tegen 2050 30 procent inleveren, tarwe 15 procent. Australië is daarmee een van de zwaarst getroffen gebieden. Volgens de samenstellers zijn dringende maatregelen in de landbouw nodig. Daarbij zijn nieuwe technologieën onontbeerlijk.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Anne v.d.Hof

    Hoeveel van dergelijke "wetenschappelijke"rapporten krijgen we nog over ons heen uitgestort met allemaal dezelfde conclusie: nieuwe technologiën. Meestal gaat het dan om het doordrukken van versnelde gentechnologiën. Wat dat voor ons kan betekenen leert een artikel waarin staat dat giga chemisch (gentech) concern Monsanto een mislukte proef met bacteriën heeft geloosd in het Europees riool waardoor we nu met de bekende MSRA-ziekenhuis bacterie kampen, die wordt toegeschreven/ in verband wordt gebracht met o.a. de varkenshouderijen. Misschien is de lozing in het riool niet de enige reden en is er toch een (aantoonbare) link met gentech in het diervoeder en gaat het om een optelsom. Wat blijft is dat we onbekommerd om het hardst schreeuwen om nieuwe technologieën, terwijl we niet weten waar we het over hebben. Dit is een zeer riskante ontwikkeling. Het LNV heeft oogkleppen op en gaat voorbij aan de ESFA en luistert alleen naar de COGEM. Binnen de COGEM is ernstige belangenverstrengeling op zijn minst niet uitgesloten. Ik pleit daarom voor een fikse terughoudendheid bij het brengen van nieuws over "klimaatonderzoeken" met de uitkomst dat "nieuwe technologiën nodig zijn". Een gedetailleerde onderbouwing past helaas niet in dit kader. Een landelijke conferentie over gentechnologiën in Nederland, met onafhankelijke wetenschappers als inleiders, zal daarom van grote toegevoegde waarde zijn.

  • no-profile-image

    Kubelink

    Je hebt gelijk denk ik. Toch vrees ik dat de landbouwsector in Nederland geen behoefte heeft aan onafhankelijke onderzoeken, zolang ze maar blijft ontkennen dat ze zelf een groot aandeel heeft in de klimaatproblemen. Dat multinationals als Monsanto ons leefommilieu vergiftigen en onze grond (zowel natuur- als landbouwgrond) en daarmee dus ook onze agrarische sector aan het uitputten zijn wil er bij onze (landbouw-)bestuurders nog niet in. Het is soms onvoorstelbaar om te zien hoe makkelijk boeren en boerenorganisaties eveneens achter deze waanzin aanlopen. Groot, groter en nog groter, nieuwe technologische 'efficientie', genetische manipulatie; eens houdt het toch op zou je denken? Waar er een paar decennia geleden nog een paar-honderd-duizend boeren waren zijn dat er nu nog hooguit nog 80.000. Dat aantal daalt almaar meer en denk maar niet dat de meesten ermee stoppen om lekker te gaan rentenieren. Eigenlijk heb ik de hoop al een beetje opgegeven dat we met ons allen nog op tijd wakker zullen worden. Ik vrees dat voor deze 'slokop'-sector in ons kleine landje binnenkort dezelfde crash voor de deur staat als dat er ooit in Twente gebeurde in de textiel. Enkele ingewijden die deze zorgelijke landbouwtrend van heel dichtbij (op internationaal niveau) meemaken, hebben aan mij laten doorschemeren dat dat kantelmoment wel eens (zonder dat we het onszelf wellicht beseffen) weleens akelig dichtbij kan zijn. Want wat ze in het buitenland 'plotseling' een stuk groter en goedkoper kunnen doen, sterft in Nederland een snelle dood die alles wat zich niet snel genoeg aanpast meesleurt het graf in. . . tenzij we ons (in geheel Nederlandse traditie) weer eens radicaal gaan aanpassen aan dat wat ons nog meer te wachten staat. Dat is voor onze kenniseconomie al eens eerder een marketingtool van jewelste geweest (het wereldberoemde Nederlandse watermanagement). Nu (landelijk) overschakelen op een duurzame landbouw met de nadruk op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Door het overschakelen naar landbouw met nevenfuncties, zoals het bieden van een zorg- of een recreatieve/toeristische invulling. Of verbreding in combinatie met natuurontwikkeling. Dat laatste is natuurlijk ook een belangrijke bijdrage aan de recreatie- en toeristenindustrie die steeds meer in opkomst is en die vraagt om meer (robuuste) natuur. Omdat de meeste boeren dit bij voorbaat al als vloeken in de kerk beschouwen en hun oogkleppen weigeren af te zetten, ben ik bang dat er nog een hele reeks tragische bedrijfsbeeindigingen zullen volgen. De geschiedenis herhaalt zich overigens geregeld. Ooit raasden er talloze ontginningsmachines met diezelfde oogkleppen door ons natuurrijke land met als enige doel 'verbeteringen' aanbrengen voor de landbouw. Dat ging zelfs nog door, lang nadat ons land weer zelfvoorzienend was (t.a.v. de nasleep van de 2e wereldoorlog). Wie in die tijd riep dat we voorzichtig moesten zijn met al dat grootschalige gedoe en dat er naast de landbouw heel wat andere belangrijke waarden zich op het platteland bevinden, werd door alles en iedereen die agrarisch georienteerd was verketterd en weggehoond. Toendertijd waren er al heel wat geleerden die zagen welke problemen er op de loer lagen. Omdat men toen niet wilde luisteren zitten we nu met hoogwaterproblemen in laag-Nederland, toenemende verdrogingsproblemen in hoog-Nederland (beide als gevolg van een verstoord watersysteem), instortende biodiversiteit (vooral in agrarisch gebied), allerlei milieuverontreinigingen, snelverspreidende veeziekten, het verdwijnen van historische boerderijen en familie-erfgoed, enz, enz. Als je dit op een 'landbouw-forum' ter sprake brengt krijg je vrijwel altijd een hoop hoon over je heen en nauwelijks inhoudelijke tegenargumenten. Je gelooft soms niet met welke belachelijke smoesjes mensen verzinnen om de landbouwsector vrij te pleiten. De vraag is dus nu, gaan we ons nou eindelijk eens aan onze onvermijdelijke toekomst aanpassen (we gaan de concurentiestrijd in de gangbare landbouw hoe dan ook verliezen) of gaan we weer net als vroeger eerst afwachten tot ons een ramp (1953) moet dwingen om tot echte actie over te gaan. En laten we het dan meteen goed aanpakken: D.w.z. gelijk een 'stormvloedkering' die rekening houdt met zowel mens als natuur i.p.v. overal 'noodbarricades' waarmee de plaatselijke economie en ecologie uiteindelijk alsnog naar de knoppen worden geholpen.

Of registreer je om te kunnen reageren.