Home

Achtergrond 93 x bekeken

Vrijheid bij partneralimentatie

Bij het sluiten van een huwelijk beloven echtelieden elkaar ‘het nodige te verschaffen’. Deze verplichting houdt niet op bij beëindiging van het huwelijk door echtscheiding. De praktijk leert dat bij het bespreken van het onderwerp partneralimentatie, bij (agrarische) ondernemers vele vragen en bovendien onnodige misverstanden bestaan. Dit artikel gaat met name in op de tijdsduur van de partneralimentatie, en de vrijheden om zaken naar behoefte van de partners te regelen.

Uitgangspunten

Een partner die niet in het eigen levensonderhoud kan voorzien, heeft recht op alimentatie van de ex-echtgenoot. Uitgangspunten zijn de behoefte van de ontvanger en de draagkracht van de betaler.

Duur

Op 1 juli 1994 is de alimentatieduur wettelijk beperkt tot 12 jaren. Deze duur is van toepassing voor ex-echtparen die zijn gescheiden na deze wetswijziging. De termijn van 12 jaren begint op de dag dat de echtscheidingsbeschikking is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand waar men destijds is gehuwd.

Voor (oude) echtscheidingen van vóór de wetswijziging in 1994 geldt een regeling van 15 jaren. De betaler van alimentatie moet bij de rechtbank een verzoek indienen tot beëindiging. Wie na 1994 zijn of haar alimentatie vastgelegd zag, kan soms toch recht hebben op verlenging. Hij of zij moet dan zelf verlenging vragen bij de rechter. Als geen verlenging wordt gevraagd, eindigt de verplichting tot levensonderhoud jegens elkaar van rechtswege na 12 jaren.

Het stellen van een limiet aan de alimentatie is gebaseerd op het idee dat er na 12 jaren geen aan het huwelijk gerelateerde behoefte aan levensonderhoud meer bestaat. Met andere woorden: na die 12 jaren moet de ontvanger zelf in het onderhoud kunnen voorzien.

Soms korter dan 12 jaren

Op de wettelijke termijn van 12 jaren gelden uitzonderingen:

1e. De wet geeft aan partijen de mogelijkheid om bij convenant afwijkende afspraken te maken over deze 12-jaarstermijn;

2. Als er sprake is van een kortdurend (5 jaar of korter) kinderloos huwelijk, eindigt de alimentatieverplichting na het verstrijken van de termijn die gelijk is aan de huwelijksduur;

3. De rechter kan op verzoek van één van partijen een kortere termijn vaststellen.

Veranderingen

Gedurende de periode van 12 jaren van alimentatiebetaling, kunnen beide partijen de rechter verzoeken om aanpassing in de hoogte van het alimentatiebedrag. De bewijslast van de verandering ligt bij de verzoeker.

Enkele korte adviezen

1. Bekijk al in de aanloop naar de echtscheiding met een fiscaal–juridisch deskundige de financiële, juridische, en fiscale aspecten.

2. De partners doen er wijs aan om de (materiële) gevolgen van de echtscheiding op te lossen door middel van mediation (bemiddeling): sneller, kostenbesparend en oplossingsgericht.

3. Wees creatief: eigenlijk kan met de ex-echtgenoot elke afspraak over partneralimentatie worden gemaakt. Komen de partijen er echt niet uit, dan kan de rechter de partneralimentatie vaststellen.

4. Zorg ervoor dat de afspraken over alimentatie in het convenant onderdeel uitmaken van de beschikking, zodat deze bij niet-nakomen kunnen worden afgedwongen.

Mr. ir. Wilma de Jongh, gecertificeerd NMI-mediator en advocaat, werkzaam bij A & S Advocaten te Wageningen, specialisatie ondernemersechtscheidingen.

Lees ook Zoekresultaten op Agrocount.nl met trefwoord ‘echtscheiding’

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.