Home

Achtergrond 1139 x bekeken

Verkleuring duidt op zwaveltekort

Opdracht 1:

Bemesting met zwavel is steeds belangrijker. Kwam er in het verleden via verontreinigde meststoffen en industriële depositie meer dan voldoende zwavel beschikbaar voor gewassen, de laatste jaren is deze aanvoer van zwavel sterk verminderd. Een klein zwaveltekort voor een gewas is in het veld moeilijke waarneembaar. Dit wordt ook wel de verborgen honger genoemd. Zwaveltekort is te herkennen aan de verkleuring van het gewas. Voorbeelden:
• Grasland met zwaveltekort verkleurt naar lichtgroen tot geel. De symptomen van zwavelgebrek lijken sterk op die van stikstofgebrek. Het verschil is dat zwavelgebrek het eerst in de jongste bladeren te zien is. Terwijl bij stikstofgebrek de hele plant licht kleurt.
• Een ernstig tekort is bij kool en koolzaad te zien aan de (pol) lepelvormige bladeren en de paarsverkleuring van de bladstelen.

Opdracht 2:

Zwavel wordt via de wortels opgenomen in de vorm van SO42-, in de vorm van SO2 direct uit de lucht. Zwavel is een essentieel onderdeel van eiwitten. Een tekort leidt tot een verlaging van het eiwitgehalte. Een klein tekort aan zwavel in het gewas heeft al een groot effect op de opbrengst daarvan. Om tekort te verkomen kan gekozen worden voor zwavelbemesting. Maar hier geldt: teveel bemesten is niet gewenst.

Een kleine zwavelbemesting van 15 - 20 kg S/ha is in de meeste situaties meer dan voldoende. Een juiste verhouding tussen stikstof en zwavel is ongeveer 4 : 1. Geef niet meer zwavel dan nodig is voor het gewas. Zwavelmeststoffen geven meer verzuring dan bij voorbeeld kalkammonsalpeter. Een overmaat geeft onnodige extra verzuring van de bodem. Daarom is het gewenst om niet meer te bemesten dan het gewas nodig heeft. Daarbij geeft een te hoge zwavelbemesting bij vee een slechtere opname van koper en selenium.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.