Home

Achtergrond 106 x bekeken 1 reactie

Papier bedreigt Gelderse reconstructie

De uitvoering van de reconstructie van het buitengebied van de Veluwe, in de Gelderse Vallei en in de Achterhoek dreigt volledig te verzanden in papierproductie.

Dat vindt Steven van Westreenen, directeur van een agrarisch adviesbureau. De beoogde dynamiek en nieuwe werkelijkheid zijn verder weg dan ooit.

Na vaststelling van de drie Gelderse reconstructieplannen begin 2005 werden vijftien gebieden in de provincie als landbouwontwikkelingsgebied (LOG) aangeduid. Dit had als doel om hier bedrijven naartoe te verplaatsen die zich in kwetsbare en waardevolle natuurgebieden bevonden: de zogenaamde extensiveringsgebieden. Natuur en milieu zijn hierbij gebaat en de agrarische ondernemers kregen daarmee toekomstperspectief.

Alles staat of valt echter met ontwikkelingsruimte in de LOG-gebieden én voldoende financiële middelen. Uit een onlangs verschenen inventarisatie van de provincie blijkt echter dat inderdaad alle dertien betrokken gemeenten bezig zijn met een nieuw bestemmingsplan buitengebied, maar dat ruimtelijke ordening en milieutechnische aspecten, het nieuwe geurbeleid en de nieuwe Europese natuurrichtlijnen voor enorme vertraging zorgen.

Veel boeren staan opnieuw met de rug tegen de muur. Hun bedrijf in het extensiveringsgebied zit op slot en de toegezegde ruimte en financiële middelen voor verplaatsing naar LOG-gebieden zijn volledig ontoereikend. Ook is het dikwijls niet duidelijk welke taken en verantwoordelijkheden gemeenten of provincie hebben.

Bij de aanwijzing van de LOG-gebieden is slechts beperkt rekening gehouden met de wet- en regelgeving die een bedrijfsverplaatsing met zich meebrengt. Natuur en milieu stonden centraal. Er is globaal berekend wat een dergelijke verhuizing van boerderijen ongeveer zou kosten, maar de financiering hiervan was van latere zorg. Een probleem waar men nu tegenaan loopt, is het financiële verschil dat ontstaat tussen de opbrengst van de verkoop van een bestaande onderneming in het extensiveringgebied en de aankoopkosten van een bouwperceel of bestaande locatie in het LOG-gebied.

De overheid komt de agrariër wel een beetje tegemoet, maar de boer moet zelf het grootste deel ophoesten. De waarde van de te verkopen locatie moet opgewaardeerd worden door er meerdere bouwkavels toe te staan. Dit komt ook nog eens tegemoet aan de vraag naar wonen in de natuur. Deze oplossing kost de gemeenschap beduidend minder belastinggeld en de boer wordt in staat gesteld om op een nieuwe locatie een rendabel bestaan op te bouwen.

Het verwevingsgebied is het 'tussengebied' waar agrariërs toekomst hebben, vooral met inbreiding en investering in nieuwe milieutechnieken, zoals luchtwassers en biobedden. Daar moet vestiging van buitenaf mogelijk worden. Met zones van 1500 meter tussen extensiverings- en verwevingsgebied waarvoor de huidige regelgeving van kracht blijft, wordt een natuurlijke buffer tussen de twee gebieden gecreëerd. In het overige deel van het verwevingsgebied versoepel je vervolgens de regelgeving voor de instroom van agrariërs uit het extensiveringsgebied.

Mogelijkheden om de dynamiek in het buitengebied te bevorderen zijn er meer dan voldoende. Het gevaar is echter groot dat beleidsmakers opnieuw dikke onderzoeksrapporten gaan produceren, waarmee de reconstructie in een eindeloze papierproductie zal verzanden.

Gemeenten, provincie en natuur- en milieuorganisaties moeten de werkelijkheid onder ogen zien en hun zegeningen tellen. Agrarische ondernemingen moeten met hun tijd mee. Stilstand is achteruitgang. Voor veel agrarische bedrijven die geen kant meer op kunnen is het inmiddels vijf voor twaalf. De politiek moet nu spijkers met koppen slaan en zich niet verschuilen achter nieuwe rapporten.

Administrator

Eén reactie

  • no-profile-image

    Gerrit

    AKKOORD

Of registreer je om te kunnen reageren.