Home

Achtergrond 109 x bekeken 2 reacties

Boer in Brabant onmisbaar voor behoud natte parels

VVD-gedeputeerde Onno Hoes in Noord-Brabant ziet niets in het onteigenen van agrari­sche grond voor natuur­ont­wikkeling.

In plaats van boeren hiermee tegen de haren in te strijken, wil hij ze stimuleren zelf aan natuurbe­heer te doen door een ho­­ge­re vergoeding te bieden.

Voor de provincie is de boer een onmisbare partner om natuurdoelstellingen te realiseren. In Brabant staat de ontwikkeling van de Ecologische Hoofdstructuur hoog op de politieke agenda. Prioriteit daarbij heeft het realiseren van de zogenoemde natte natuurparels. We willen een aantal maatschappelijke doelstellingen - tot stand gekomen via een democratisch proces - uitvoeren. Samen met particuliere grondeigenaren!

Als gedeputeerde heb ik vertrouwen in particuliere grondeigenaren. Vertrouwen dat zij zich niet alleen om het eigenbelang bekommeren, maar ook bereid zijn om als maatschappelijk ondernemer op te treden. Dat daar een fatsoenlijke vergoeding tegenover moet staan lijkt me helder.

Natuurlijk is het zo dat we goede spelregels moeten opstellen als ondernemers maatschappelijke diensten gaan verrichten. Mijn lijn daarin is kraakhelder. Ik ben géén voorstander van het onteigenen van grond voor natuurdoelen. Liever verhoog ik de vergoedingen voor boeren en andere particulieren, zodat ze zelf natuurdoelen kunnen verwezenlijken op hun grond. En daar hoort een fatsoenlijke vergoeding tegenover te staan.

Maar soms is het nodig om die grond in handen van Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten of Brabants Landschap te brengen. Omdat die beter in staat zijn om langjarig te investeren en te beheren. In beide situaties willen we de grondeigenaar een goede prijs betalen; niet alleen als onkostenvergoeding maar ook als schadevergoeding c.q. gederfde inkomstenvergoeding.

We gaan dus niet het onteigeningsinstrument ter hand nemen om beleid af te dwingen. En we gaan niet met het mes in de achterzak onderhandelen om boeren te dwingen om hun grond te verkopen. Zo gaan partners niet met elkaar om. We gaan zo nodig wel bij de onwillige ’laatste boer’ langs. Om te vertellen dat al zijn collega’s in de omgeving bereid waren om zaken te doen. En dat er dus een morele druk op zijn schouders ligt om ook tot zaken te komen. Tegen een nette prijs. Pas als de laatste boer nee blijft zeggen, zullen we – mede omwille van de andere boeren – wél juridisch instrumentarium uit de kast trekken. En die taal begrijpt iedere boer. Het is allemaal niet zo moeilijk.

Als provincie gaan we zo’n partnerschap met de boer graag tegemoet. Dinsdag wordt de eerste informatie-avond over de aankoopplannen gehouden. Ik vertrouw op een goede sfeer en een constructieve discussie.

Administrator

Laatste reacties

  • no-profile-image

    EH

    Geachte heer Hoes,

    Ook die laatste boer is bij het intekenen van de EHS voorgehouden dan de realisatie van de EHS geheel op vrijwillige basis zou gebeuren en dat er beslist niet onteigend zou worden. Door deze boer nu als onwillig te bestempelen en alsnog te onteigenen verliest de overheid haar betrouwbaarheid.

  • no-profile-image

    apie

    'Pas als de laatste boer nee blijft zeggen, zullen we – mede omwille van de andere boeren – wél juridisch instrumentarium uit de kast trekken. En die taal begrijpt iedere boer. Het is allemaal niet zo moeilijk.'

    Het is zeker niet zo moeilijk om omwille van andere boeren tot onteigenen over te gaan. Want daar gaat het toch uiteindelijk om ,om alle grond die men wilt gewoon van ons af te pakken. En dat zogenaamd vanwege die andere boeren.
    En dan nog zeggen dat ze je niet gaan dwingen om je land af te staan.
    Noemen ze dit nu beleidsvoering, waar alles allang van tevoren beslist is. En waar de boer zogenaamd over mee kan praten en denken.

Of registreer je om te kunnen reageren.