Home

Achtergrond 218 x bekeken 1 reactie

Papierwerk

In Portugal minder papierwerk dan in Nederland? Vergeet het maar. We moeten naar een licentie voor veebedrijven en ik heb al vele pakken printpapier daarvoor gekocht.

Maandag hebben we uitgebreid werkoverleg gevoerd, en de lijnen voor alle werk voor de komende maanden uitgezet. Gister ben ik naar een grote hypermarkt gereden en heb alle werkbenodigdheden ingekocht. Nu ben ik er helemaal klaar voor, ik kan aan de slag.

Wat heb ik gekocht? Geen werktuigen of gereedschappen. Geen laarzen of nieuwe melkdoekjes. Wel: Papier voor de printers, nieuwe printer cartridges. Een nieuwe inktrol voor de fax, die alweer maanden op een rol werkt die al voor de derde keer teruggedraaid is.

Wat ga ik doen? Een serie documenten proberen te regelen. Langzaam werken we toe naar de “licentie voor rundveebedrijven”, die hier in Portugal voor het einde van 2008 in bezit moet zijn. De serie documenten die daarvoor aangeleverd moet worden lijkt overzichtelijk: een compleet waterhuishoudingsplan, goedkeuring van de melkstal, melkcontroles, dierregistratie en diergezondheidsplan. Waarschijnlijk lijkt het sterk op wat in andere EU landen noodzakelijk is.

Het grote verschil is dat veel boeren hier analfabeet zijn, dat veel van de nieuwe regels pas sinds kort bestaan, dat de overheidsdiensten hun interne communicatie niet op orde hebben, en dat er alom een grote achterstand is in het automatiseren van processen.

De grote meerderheid van melkveebedrijven is nog maar net begonnen aan de hele papierwinkel; zij hebben hun dieradministratie (oormerken) inmiddels min of meer op orde, en worstelen om de medicijnregistratie (sinds begin dit jaar verplicht) goed bij te houden. De voorlopers, de moderne, grootschalige bedrijven, zijn dat stadium allang voorbij: zij hebben koe-management systemen en huren adviseurs in om de vergunningen in orde te maken. Maar ondanks die voortvarende aanpak, is er waarschijnlijk geen enkel melkveebedrijf in Portugal dat íedere vergunning op orde heeft.

Het is simpelweg onmogelijk om alles 100% in orde te hebben; de diensten weten ook niet hoe het moet. Vele mooie verhalen hierover doen de ronde:

-Bij vergunning aanvraag: “U moet bij de muur zijn.” –“Oh, zeiden ze daar dat u hier bij het kastje moest zijn?” –“Wat zegt u, staat dat ook op onze website? Hebben wij een website?”

-Bij de aanvraag voor een vergunning voor een nieuw te starten camping het antwoord van de gemeente ambtenaar: “hoe kunnen we nu een vergunning afgeven voor iets wat nog niet bestaat? Begint u eerst maar eens, als het lukt praten we wel verder.”

In vele gevallen is jaren wachten op een bouwvergunning, zonder enig perspectief op een zinnige procedure, teveel een rem op de bedrijfsvoering, en wordt er alvast gebouwd. De vergunningen komen dan later wel. Wat ook vaak gebeurt is dat regels van later datum zijn dan de bezigheden, zoals bijvoorbeeld bij mestrijden, of water oppompen. De handhaving van regels loopt over het algemeen niet zo'n vaart. Dus er is een groot verschil tussen beleid en praktijk.

Zo ontstaat echter wel een situatie dat ieder bedrijf altijd afhankelijk is van de goede wil van de overheid. “Ze” kunnen je áltijd wel ergens op pakken. Je hebt dus constant het gevoel voorzichtig te moeten zijn.

« vorige |

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    B v L

    Hoi Josien
    Daar zit je dan met je blanco papier dat vol moet voor kerst.maar het goede is dat je even goed verder mag boeren en je de tent niet dicht maken.zo moeten wij ook met de fantasie wetten werken hier
    Snap nu waarom Woud geen tijd had om me een recept voor de koeien te maken
    Groeten
    Bert
    Kazakhstan

Of registreer je om te kunnen reageren.