Home

Achtergrond 159 x bekeken 2 reacties

Graan, de spil voor de hele landbouw

De graanprijs is de spil voor de prijzen van alle akkerbouwproducten. Voor een verliesgevende teelt is graan immers altijd een alternatief, stelt Joop de Koeijer.

Koeijer, vice-voorzitter van de Nederlandse Akkerbouw Vakbond (NAV), waarschuwt voor de waan van alle dag en het gevaar van het afschaffen van het landbouwbeleid.

Zo’n 60 procent van het Europese graan heeft als bestemming veevoer. De geschiedenis heeft geleerd hoe bepalend deze afzet is. Het Europese graanbeleid is in de jaren tachtig van de vorige eeuw ’opgeblazen’ door de invoer van graanvervangers. Tapioca en, nog belangrijker, maisglutenvoermeel uit de VS kwam zonder importheffing de EU binnen. Die veevoergrondstoffen waren goedkoper dan het Europese graan en veroorzaakten zo een EU-graanoverschot. Intussen profiteerde de niet-grondgebonden veehouderij rond zeehavens van dit zogenaamde ’Gat van Rotterdam’.

’Zwakke’ landen als Thailand en Indonesië kregen ter bescherming van de Europese graanmarkt invoerquota opgelegd. Maar om handelspolitieke redenen bleef de invoer van maisglutenvoermeel uit de VS ongemoeid. Met het Gatt-akkoord van 1993 werd deze situatie bestendigd. En om het probleem van gesubsidieerde exporten te ondervangen, besloot de Europese Commissie de graanprijs in een aantal stappen te halveren.

Dat leidde, in combinatie met heffingvrije invoer van plantaardig eiwit (soja!), tot een sterke groei van de niet-grondgebonden veehouderij. Het liet de akkerbouw achter met het imago ’aan de subsidietrog’, vanwege het geld dat aan hectaretoeslagen betaald wordt.

Toch is de afzet van varkens- en kippenvlees naar buiten de EU wel gekwalificeerd als verkapte dumping. Het vlees is immers geproduceerd op basis van voer dat ver onder de eigenlijke kostprijs is aangekocht. Nu pleit de varkenssector voor een particuliere opslagregeling en horen we een vertegenwoordiger van de varkenshouder pleiten voor het met exportrestitutie verkopen van die voorraad aan derde landen: dat is zuivere, onverkapte dumping.

De huidige graanprijs is vooral een gevolg van slechte oogsten, zoals nu onder andere weer door droogte in Australië. Dat leidt tot een lekkere opkikker van het moreel in de akkerbouw en hopelijk tot een gezond besef bij onze afnemers van wat het is om ons de kostprijs te moeten betalen. Maar dat betekent tegelijk dat bij normale groeiomstandigheden en alle stimulansen die er nu zijn om het areaal en productie uit te breiden, zoals het met beperkt effect op nul zetten van de braak, effect hebben en weer een periode van lage prijzen aan kan breken. Voor zulke periodes is er ooit landbouwbeleid bedacht.

Het gevaar is dat nu, in de waan van de dag, gedacht wordt dat we wel zonder kunnen. Het op nul zetten van de braak en het recente voornemen om ook de importheffing voor graan tijdelijk af te schaffen, lijken verdere stappen op weg naar volledige afschaffing van marktregulering.

De lopende WTO-onderhandelingen kunnen leiden tot een verdere verslechtering voor de hele Europese landbouw. Een vermindering van de mogelijkheden om ons te beschermen tegen goedkope invoer middels heffingen raakt toch ook de niet-grondgebonden veehouderij? Is de op termijn dreigende invoer van goedkoop vlees uit Thailand en Brazilië voor de intensieve veehouderij niet even ongewenst als de vrije invoer van graanvervangers voor de akkerbouw was en de importheffingvrije invoer van graan dreigt te worden?

Administrator

Laatste reacties

  • no-profile-image

    BO

    En IK OOK!!!!!!!!!!!1

  • no-profile-image

    akkerbouwer

    Helemaal mee eens!

Of registreer je om te kunnen reageren.