Home

Achtergrond 1248 x bekeken

Rente op negatief eindvermogen bij staking niet aftrekbaar

Veel agrarisch ondernemingen zijn te klein Als de tijd daar is verkoopt de ondernemer het bedrijf en wordt er afgerekend met de fiscus. Belastingvrij doorschuiven van de onderneming is in geval van staking immers niet mogelijk. Afrekenen vinden de meeste ondernemers zonde van het geld. De stakingsaftrek, de landbouwvrijstelling en de mogelijkheid een lijfrente te bedingen halen in veel gevallen trouwens de meeste kou uit de lucht. Maar wat als er een verlies overblijft?

Wat veel belastingplichtigen zich niet realiseren is dat een aanslag veelal een luxeprobleem is! Een aanslag betekent immers dat er winst is gemaakt. Wie een verlies maakt bij staking heeft dat probleem niet. Men kan zelfs geld terugkrijgen en soms resteert er een verrekenbaar verlies. In de agrarische sector zal zich dit probleem overigens niet overal voordoen. Maar er zijn uitzonderingen. Bij bedrijven zonder eigen grond, met name de intensieve veehouderij, bij pachtbedrijven en bij bedrijven zonder productierechten, bijvoorbeeld de fruitteelt, ontbreekt veelal een financiële buffer. Wie de exploitatie van een gepacht fruitbedrijf beëindigt maakt daarbij waarschijnlijk weinig winst. In geval van staking is het in zo’n geval heel goed denkbaar dat al het harde werken van de voorafgaande jaren per saldo toch resulteert in een negatief resultaat. In die gevallen is een recente beslissing van de Hoge Raad van belang. Wat was het geval?

Rente op negatief eindvermogen niet aftrekbaar
Een ondernemer staakte zijn onderneming per 31 december 1999. Zijn eindvermogen was fors negatief. Dit negatieve vermogen, een schuld aan de medefirmanten, moest worden aangezuiverd. Zou het om een eenmanszaak zijn gegaan, dan was er een bankschuld geweest. Het geld voor de verplichte aanzuivering ontbrak blijkbaar. De voormalig ondernemer moest daarvoor een lening afsluiten. Uiteraard was over deze lening rente verschuldigd. In de procedure ging het erom of deze (toekomstige) rente aftrekbaar was. De ondernemer wilde de contante waarde van alle toekomstige rente in één keer aftrekken. Als dat niet mogelijk zou zijn wilde hij de jaarlijkse rentebetalingen als nagekomen bedrijfslasten opvoeren. Zowel de fiscus als de fiscale rechter stonden dit niet toe. De rechter was van oordeel dat door de staking het negatieve eindvermogen voor de ondernemer privé-vermogen was geworden. Ook had de schuld in de ogen van de rechter onvoldoende verband met de vroegere onderneming. Van een nagekomen bedrijfslast kon dan ook geen sprake zijn. Nu sprake was van een privé-schuld kon de rente niet als nagekomen bedrijfslast worden afgetrokken.

Dit probleem kan alleen voorkomen worden door tijdige staking
Kan de ondernemer de hiervoor geschetste problematiek voorkomen? Dat zal vaak lastig zijn. Het negatieve eindvermogen is immers het gevolg van slechte ondernemingsresultaten. Vroegtijdig stoppen, en binnen de onderneming niet meer (eigen) vermogen opeten dan er is, zo zou het advies kunnen zijn. Maar veel ondernemers gaan vaak noodgedwongen zo lang mogelijk door. Ook moet bedacht worden dat een geruisloze doorschuiving – enkel mogelijk indien de onderneming wordt overgenomen – geen oplossing is voor deze problematiek. Weliswaar zal de overnemende partij de bestaande schulden mee overnemen (en bij deze partij is dan sprake van ondernemingsvermogen), maar daarvoor zal wel een prijs gevraagd worden. Met andere woorden: is het ondernemingsvermogen echt zwaar negatief, dan moet er bij een overname nog geld bij. En het zal duidelijk zijn: ook dan ontstaat bij de overdragende partij weer een privé-schuld waar men in fiscaal opzicht weinig of niets mee kan. Slechts in box 3 zal dan een fiscaal relevante schuld ontstaan. Het fiscale voordeel dat men daarbij heeft is echter slechts gering. (mr. S.F.J.J. Schenk)

Meer informatie Uitspraak van het hof Arnhem

Copyright © Agrocount.nl

Administrator

Of registreer je om te kunnen reageren.