Akkerbouw

Nieuws 871 x bekeken 1 reactie

IRS bepaalt schadedrempel bietencysteaaltje

Bergen op Zoom – Het zaaien van een suikerbietenras met een gedeeltelijke resistentie tegen het witte bietencysteaaltje is rendabel als de besmetting groter is dan 150 eieren en larven per 100 milliliter grond. In droge jaren is het eerder rendabel dan in natte jaren, blijkt uit onderzoek van bieteninstituut IRS.

Uit onderzoek in 2005 en 2006 bleek dat 41 procent van de bietenpercelen besmet is met het witte bietencysteaaltje, terwijl dit jaar 19 procent van de gebruikte rassen een resistentie heeft tegen het aaltje. Daarom wil IRS weten welke schadedrempel de teler het beste kan hanteren in de rassenkeuze.

Uit het onderzoek blijkt dat de opbrengst van vatbare rassen op onbesmette proefvelden 6 tot 8 procent hoger is dan wanneer een gedeeltelijk resistent ras is geteeld. “Met een gemiddelde opbrengst van 3.500 euro scheelt dit 210 tot 280 euro per hectare. Een monster voor het bietencysteaaltje kost ongeveer 60 euro”, meldt IRS.

Partieel resistente rassen zijn belangrijk om een besmetting beperkt te houden, concludeert IRS. “De maximale eindbesmetting van het witte bietencysteaaltje was gemiddeld twee derde lager dan bij vatbare rassen. Partieel resistente rassen beperken de vermeerdering ten opzichte van vatbare rassen.”

Bij een zware aaltjesbesmetting is het maximale opbrengstverlies bij de vatbare rassen 31 procent. Bij de gedeeltelijk resistente rassen is dat 11 procent. Ook bij gebruik van deze rassen zijn dus aanvullende maatregelen nodig, concludeert IRS, zoals het vermijden van waardplanten in het bouwplan en het telen van aaltjes-onderdrukkende groenbemesters.

IRS gebruikt de resultaten voor het aanpassen van de internetapplicatie voor het bepalen van het verloop van een besmetting met het witte bietencysteaaltje. Hierin wordt ook het effect meegenomen van de aaltjes op de financiële opbrengst.

Tot en met 2004 waren alleen volledig resistente bietenrassen op de markt. Vanaf 2008 zijn er alleen maar gedeeltelijk resistente rassen omdat die een hogere opbrengst halen dan volledig resistente rassen.

Eén reactie

  • B bob

    Gewoon de natuurlijk balans in het Bodemleven herstellen is de enige optie . Dan is er voor schadelijke organismen in de bodem gewoon geen plek om te gaan woekeren. Kijk maar de rapporten van Van der Wurlff ( wur ) over Bodemweerbaarheid op Google.

Of registreer je om te kunnen reageren.