Akkerbouw

Foto & video 4989 x bekeken 2 reacties

Oogst van gerst en koolzaad in Oost-Engeland

Boerderij maakte een rondje door Oost-Engeland en zag veel nieuwe maaidorsers aan het werk. De natte maanden juni en juli lieten hun sporen na.

Foto

  • Op 24 juli dorst de Engelse akkerbouwer Nigel Merriam zijn eerste wintergerst van het ras Carat. Door zijn gewicht is de gerst iets gaan hangen maar het ligt nergens plat. Dit perceel bestaat voornamelijk uit droogtegevoelige lichte zandgrond. Merriam teelt de gerst vooral om het land snel leeg te krijgen zodat op tijd koolzaad kan worden gezaaid. Foto’s en tekst: Niels van der Boom

  • De opbrengst viel met 9,6 ton per hectare erg mee. Ondanks het extreme seizoen is de gerst er goed doorgekomen. In de eerste vijf maanden van dit jaar viel minder dan 40 millimeter water. Vervolgens viel in de maanden juni en juli in korte tijd bijna 200 millimeter.

  • Dat de grond nog niet overal even droog is, blijkt wel. Een vracht met gerst komt in het land vast te zitten. De smalle bandjes helpen hier ook niet aan mee. Het stro is verkocht aan een lokale varkensboer voor 8 pond (ongeveer € 9,30) per baal van 80x90 cm.

  • Voor het dorsen van koolzaad monteert Merriam een Zürn-voorzetstuk. Met twee man kost het monteren hiervan ongeveer een uur. De investering van 6.000 pond verdient zich met de huidige prijzen snel terug aangezien zaadverliezen door opensplijtende peulen tot een minimum worden beperkt.

  • Op het akkerbouwbedrijf van James Forrest draait een nieuwe Claas Lexion 770, uitgerust met een 12 meter breed maaibord, zijn rondjes in de Carat-wintergerst. De combine heeft een Lexion 570, met een 9 meter breed maaibord, dit jaar vervangen. Forrest teelt ongeveer 1.000 hectare tarwe, gerst, koolzaad, lijnzaad en suikerbieten.

  • Er wordt zo veel mogelijk geprobeerd om met rupstrekkers te werken in het land. Voor de 16 ton Horsch-overlaadwagen staat een 298 pk (229 kW) Challenger MT765. In totaal zijn op het bedrijf vier rupstrekkers aanwezig. Drie Challengers en een Case IH Quadtrac.

  • Kippers blijven op de kopakker staan en proberen zoveel mogelijk gebruik te maken van spuitsporen en grasranden. Alleen voor werkzaamheden als het spuiten, zaaien en schoffelen van bieten worden wieltrekkers gebruikt. Ook de combine staat op rupsen.

  • Nog een plaatje van de koolzaadoogst op het bedrijf bij Forrest. Deze winterkoolzaad bracht ruim 5 ton per hectare op. Half augustus wordt de koolzaad gezaaid met een cultivator waarachter een rij schaarkouters is gemonteerd.

  • In dit geval blijven de kippers op een betonpad en staan op de bietenplek om gevuld te worden door de overlaadwagen. De chauffeur van deze wagen is de 'field manager' en zorgt ervoor dat de combine altijd kan dorsen en er een constante aanvoer is voor de kipperchauffeurs. Het neemt veel zaken van de combinechauffeur uit handen zodat hij zich volledig kan focussen op het dorsen.

  • Op het landbouwbedrijf van familie Morley wordt gerststoppel losgetrokken met een Claas-rupstrekker en een 5 meter brede Väderstad TopDown-cultivator. Het land wordt nu enkele centimeters diep losgetrokken. Het doel is om zo veel mogelijk onkruiden, met name duist, te doen kiemen.

  • De TopDown-cultivator is enorm populair in het Oosten van Engeland. Achterop is een pneumatische zaaibak gemonteerd om direct koolzaad te kunnen zaaien. Groenbemesters worden niet gezaaid. Daarvoor is de periode tussen oogsten en zaaien te kort.

  • Morley's manager, Kevin Easey, is tevens de vaste combinechauffeur. Hier wordt het maaibord klaargemaakt om koolzaad te kunnen oogst. Hiervoor komen er vulplaten in het Vario-maaibord en worden twee hydraulisch aangedreven zijmessen gemonteerd.

  • Gisteren trok over dit perceel koolzaad een hagelbui. Een zeldzaamheid in Engeland. Easey verteld dat in 1948 van dit bedrijf nooit één hectare is geoogst vanwege hagelschade.

  • Wie dichterbij komt, ziet direct het groot aantal peulen dat uit elkaar is geslagen. Het meeste zaad ligt op de grond. Easey schat 50 procent in totaal. Bij de buurman is het erger, daar is minstens driekwart als verloren beschouwd. De meeste Engelse akkerbouwers zijn hier niet voor verzekerd.

  • Na een rondje dorsen blijkt de voorspelling te kloppen. In plaats van de gehoopte 6 ton per hectare komt er minder dan 3 ton op de monitor van de combine. Omdat het vochtpercentage nog te hoog is wordt besloten niet verder te gaan, ondanks dat het bedrijf over een eigen droog- en schooninstallatie beschikt.

  • Bij een andere akkerbouwer wordt wel koolzaad geoogst. Dat gebeurt met een nieuwe Case IH Axial-Flow 9120-combine. Goed te zien is dat het maaibord zich in de meest uitgeschoven positie bevindt. De stoppel is nog erg groen maar het zaad is droog.

  • Sturen hoeft de chauffeur vanaf dit jaar niet meer. De combine is uitgerust met een RTK-gps-systeem van Trimble. Dat werkt nog niet optimaal. Mede door heuvels, bomen en hoogspanningsmasten valt het signaal vaak weg. Een nauwkeurigheid van 5 centimeter is voldoende.

  • Omdat de opslag dichtbij is kunnen één trekker en kipper het transport makkelijk aan. Net als op negen van de tien bedrijven is rijdend lossen een pre. Aan het einde van dit seizoen heeft de combine dik 1.200 hectare gerst, tarwe en koolzaad geoogst.

  • Een ouder broertje van de nieuwe combine, een Axial-Flow 1680, is eveneens bezig met het dorsen van koolzaad. Dat gebeurt niet direct maar vanuit het zwad. Tot 20 jaar geleden de normaalste zaak van de wereld, maar nu bijna van het toneel verdwenen. Twee weken voorafgaand aan het dorsen, spuiten de boeren het koolzaad dood met Roundup en Podstik, een middel waardoor het zaad beter in de peulen blijft plakken. Natuurlijke afrijping is geen optie, omdat de oogst dan in het vaarwater van de tarweoogst gaat zitten.

  • Aan de machine hangt een Shelbourne Reynolds-opraper. Deze akkerbouwer beschikt over zijn eigen zwadmaaier. Groot voordeel is dat de zwaden beter drogen dan een staand gewas omdat er ook lucht onder het gewas door wordt geblazen. Ook rijpt het zo gelijkmatiger af.

  • De natte maanden juni en juli hebben hun sporen op plaatsen wel nagelaten. Zo ook op dit perceel wintergerst. Veel graangewassen staan vol met duist omdat herbiciden dit jaar bijzonder slecht hebben gewerkt. Ook fusarium en septoria zijn dit jaar een probleem.

  • Een nieuwe New Holland CR9090-combine aan het werk. Aan de grote uitlaat achterop is te zien dat het hier om een Tier 4-model met AdBlue gaat. Grote graanbedrijven domineren in Oost-Engeland. Dat betekent veel grote nieuwe maaidorsers.

  • Omdat de ondergrond vaak nog erg nat is, zijn veel boeren bezig met mol ploegen. Hierbij worden gangen in het land getrokken, dwars op de drainage. Omdat boven de drainagebuis een laag grind zit, dienen de molgangen als extra drainage.

  • Een molgang kan wel vijf tot tien jaar in werking blijven. De gang wordt gemaakt door een enkele woelpoot met daaraan een kunststof wartel. Voor dit klusje worden veelal zware rupstrekkers gebruikt, omdat een constante snelheid nodig is voor gelijkmatige molgangen.

  • Sommige boeren kiezen ervoor om de koolzaadstoppel af te maaien met een brede 'vlindermaaier'.

  • Het kleinmaken van de stoppel vergemakkelijkt de volgende grondbewerking of het zaaien. Tegenstanders zeggen dat het fijne materiaal veel slakken aantrekt en dat het de brandstof en kosten niet waard is.

  • Andrew Miles boert samen met zijn vader en oom zo'n 1.400 hectare. Veel van de grond wordt op contract bijgehouden voor investeerders of landeigenaren. Wintertarwe, gerst, koolzaad en suikerbieten zijn de belangrijkste gewassen. Met behulp van een simpele lightbar slaat Miles telkens een werkgang over om gemakkelijker te kunnen draaien. Het gebruik van RTK-gps lijkt ze wel handig, maar is vooralsnog onnodig en te duur menen ze.

  • Achter de 450 pk Case IH Quadtrac hangt een 5 meter brede Väderstad TopDown, die dit jaar gebruikt is aangeschaft. De koolzaadstoppel wordt nu 17,5 centimeter diep losgetrokken. Over enkele weken wordt met een andere cultivator nogmaals het land bewerkt om de kluiten fijn te maken. Na doodspuiten van het onkruid en het opschot kan de teler direct tarwe zaaien.

  • De machine lijkt misschien klein voor zo'n grote trekker, maar de Case heeft er zijn handen vol aan. Voorheen gebruikte Miles een 6 meter brede cultivator van de Franse fabrikant Quivogne. Daarmee kon hij ruim 7,5 km per uur rijden. Nu is dat 6 km per uur. De TopDown werkt wel veel intensiever en geeft een beter resultaat.

  • De stoppel ligt er zo goed bij en kan opdrogen. Vooraf is op het perceel eerst droge Betacal gestrooid, afkomstig van de lokale bietenfabriek. Miles is jaloers op zijn Nederlandse collega's. De bietenprijs ligt in Engeland op minder dan de helft en hij mag pas leveren vanaf begin november tot 1 maart. Het afdekken van bieten wordt door de fabriek niet gepromoot. Rooien en direct opladen is het devies.

  • Een loonwerker rijdt de droge kalkmeststof uit. Voorheen werd ook natte Betacal gebruikt, zoals we dat in Nederland kennen. Omdat de fabriek het scheidingsproces heeft verbeterd, wordt nu alleen nog droge meststof geleverd. Deze zorgt er vooral voor dat de zware en plakkerige kleigrond beter bewerkbaar wordt.

Niels van der Boom

Laatste reacties

  • ronald73

    Koolzaad heeft nog steeds houwen in plaats van peulen.

  • The Hulk

    6 ton per ha , dat lijkt mij heel veel!
    1 tip met de droogte momenteel in Oost Europa zal er voor het tweede jaar op rij weinig koolzaad worden gezaaid , moet gewoon perperduur blijven maar 6 ton ?? ware 3-4 ton niet realistiser

Of registreer je om te kunnen reageren.