Akkerbouw

Foto & video 7603 x bekeken

Egypte als aardappelland

Van ouderwetse landbouw in de vruchtbare Nijldelta, tot hypermoderne landbouw met pivots in de droge woestijn.

Foto

  • In West-Europa stagneert de fritesconsumptie, in het verre buitenland groeit de consumptie ervan juist. Daarom investeert Farm Frites in Egypte. Om de potentie van Egypte als aardappelland aan te tonen, nodigde Farm Frites Boerderij uit voor een bezoek aan de Nijldelta en de woestijn. Eerst de Nijldelta.
    Tekst & foto's: Martijn Knuivers

  • Egypte als aardappelland kent twee gezichten, van ouderwetse landbouw in de vruchtbare Nijldelta, tot hypermoderne landbouw met pivots in de droge woestijn. De aardappelen voor Farm Frites worden vooral in de woestijn geteeld. De aardappelen voor lokale consumptie worden verbouwd door ‘kleine boeren’ in de Nijldelta. Hier het poten van Diamant-aardappelen door de familie Gallal Madkor in El Hamul.

  • Een overzichtsfoto. De Nijldelta oogt erg groen. Goed te zien is dat alle percelen zijn onderveeld in subperceeltjes, die alle apart bevloeid worden.

  • Een gemiddeld Egyptisch bedrijf heeft een areaal van 0,9 hectare. Te klein voor mechanisatie. De wat grotere boeren hebben wel de luxe van trekkers. De meeste boeren rijden er Universal.

  • Het dorsen van tarwe, zoals in Nederland in het midden van de vorige eeuw gebeurde. Een poelie drijft de stationaire dorsmachine aan.

  • Via bevloeiing worden de perceeltjes van water voorzien. De meesten zijn nog gewoon sloten en aarden dammen. ‘Modernere’ telers hebben kanalen met wanden van beton en sluisjes.

  • De westerse toerist bezoekt de piramides bij Caïro of de luxe resorts in de badplaats Sharm-el-Sheik aan de Rode zee. In het hart van de Nijldelta komt de toerist niet, want daar zijn geen bezienswaardigheden. Blanke mannen zijn een bezienswaardigheid. Tijdens het bezichtigen van een bevloeiingssysteem hadden we na uitstappen al na een paar minuten gezelschap van een tiental nieuwsgierige mannen en kinderen.

  • Het water komt uit de Nijl en wordt via zijkanalen in de delta verspreid. Een vuilophaaldienst is er niet. Veel Egyptenaren dumpen hun afval daarom. Soms bevatte een irrigatiekanaal zoveel plastic rotzooi alsof het leek of het kanaal gedempt was. Op het water dreef vaak een lichtblauwe chemische waas.

  • Opruimen kennen de Egyptenaren niet. Het maandblad Trekker heeft als rubriek de verlaten trekker. Nou, deze stoomtrekker van 100 jaar oud die ooit een pomp aandreef dat water uit de Nijl in irrigatiekanelen pompte, mag met recht een verlaten trekker genoemd worden.

  • Het oogsten van luzerne door een Egyptische boer.

  • Veel Egyptenaren hebben wat vee. Melk en vlees zorgen voor enige inkomsten.

  • Nu we toch in de buurt van Caïro zijn bekijken we ook gelijk even de Sfinx en de pyramiden. Er zijn relatief weinig toeristen. Na de politieke onrusten laten de toeristen het afweten. Meer over Egypte leest u in Boerderij nr. 32 van 8 mei 2012.

Of registreer je om te kunnen reageren.