Akkerbouw

Foto & video 2049 x bekeken 3 reacties

Druppelirrigatie in de rug

Pootgoedteler in de polder experimenteert voor het tweede jaar met druppelirrigatie en fertigatie. Hij is enthousiast. Dit jaar ligt er 3 hectare druppelslang op zijn bedrijf.

Foto

  • In Boerderij-Editie Akkerbouw nr. 39 (28 juni 2011) staat een artikel over de ontwikkelingen op het gebied van druppelirrigatie en fertigatie. Op een akkerbouwbedrijf in de Noordoostpolder staat zo’n installatie van AquaNed in pootaardappelen. Hier een kort overzicht van het systeem en een blik op de aardappelen onder de slang.

    Foto’s: Ton Kastermans Fotografie, tekst: Hilko Bos.

  • De akkerbouwer beregent het perceel met bronwater. Een sloot dient als tussenopslag van het bronwater, van waaruit het naar de pompunit gaat. Dit blauwe apparaat zorgt voor filtering van het water.

  • De pompunit pompt het water naar het gewas. Tegelijk wordt een voedingsoplossing meegegeven, zodat de aardappelen via de irrigatieslang bemest worden. Dergelijke pompunits zijn uit te rusten met tal van opties. Zo is aansturing via vochtsensoren mogelijk, kan een generator met automatische start-stop de stroomvoorziening verzorgen en zijn sommige installaties via internet op afstand te volgen en te bedienen.

  • Vanuit de pompunit loopt een verdeelslang naar het gewas. Alle druppelslangen in de rug zijn op deze verdeelslang aangesloten. De maximumlengte voor een egale vochtafgifte via de druppelslang is 300 meter. Er wordt gewerkt aan druppelaars met een kleinere afgifte, zodat ook grotere slanglengten mogelijk zijn zonder te veel drukverlies. Deze slangen zijn vaak duurder, zodat ze meerdere keren gebruikt moeten worden voor een rendabele inzet.

  • De slang, ook wel tape genoemd, die bij druppelirrigatie en fertigatie wordt gebruikt, moet de akkerbouwer tijdens het aanfrezen al aanbrengen. Hiervoor wordt de frees voorzien van rolhouders. Zo komt de slang midden in de rug terecht, net onder de grond. Hier is de rug wat afgespoeld en de slang goed te zien. Voor het rooien haalt de teler de slang met een haspel weer uit de rug en rolt hem op.

  • Aan het uiteinde van de rug wordt de slang afgedicht met een dop.

  • Hier een stuk opengegraven rug: boven in de rug loopt de druppelslang met om de 30 centimeter een druppelaar. Daaronder de aardappelen die in dit deel van de rug groeien.



  • In deze proef is het perceel opgesplitst in twee delen. In het ene deel is bemest met de kunstmeststrooier en beregend met de haspel. In het fertigatiedeel is alle bemesting via de druppelirrigatie gegaan evenals al het water. In dit deel werden minder water en meststoffen gebruikt. Daarnaast is er een klein deel waar niets gedaan is: geen bemesting en geen beregening. Op deze foto de aardappelen die beregend zijn met de haspel. Het gewas kreeg de bemesting in de vorm van korrelkunstmest.


  • Deze aardappelen kregen vocht en bemesting via de druppelslang. In dit monster is een duidelijk egalere maatverdeling te zien dan bij aardappelen die regulier zijn beregend. Het doel van de teler is om een hogere knolzetting te krijgen, met als gevolg meer kilo’s per hectare in de juiste maat. Hij wil dit doen door middel van weinig stikstof en veel fosfaat. Daarnaast moet er voor de plant genoeg vocht beschikbaar zijn tijdens de knolzetting. In vergelijking met gangbare beregening moet een waterbesparing van 35 procent mogelijk zijn en een reductie in de hoeveelheid meststoffen.


  • Volgens de teler komt schurft bij de druppelirrigatie beduidend minder voor dan na beregening met de haspel. Ook de opbrengst was vorig jaar na druppelirrigatie en fertigatie een stuk hoger dan bij reguliere beregening. Dit jaar lijkt dat weer zo te zijn. Overigens werkt een grote meststoffenfabrikant nog mee aan proeven om de optimale bemesting via de druppelslang te onderzoeken.


Laatste reacties

  • no-profile-image

    F VDKasseien

    Hoeveel winst kan je hiermee halen per hectare?

  • no-profile-image

    Jan Zonderland

    Wij hebben dit systeem een jaar of 6 terug ook in aardappels toegepast. Het is een heel mooi systeem en ik schat dat je wel tot 50 % water kunt besparen. Het aanleggen van het systeem is betrekkelijk eenvoudig en het vraagt weinig energie en arbeid als het eenmaal operationeel is. Er is echter een grote maar............het verwijderen van de tape. Dat hebben wij ervaren als een rot klus wat ook nog eens op een moment moest gebeuren dat je weinig tijd hebt, nl vlak voor de oogst. Ondanks het heel kort klappen van het loof, blijkt de tape toch meer verstrikt in de stengels dan je lief is. Ook het hergebruiken van de tape was hier een illusie, 1001 lekken in de tape het 2e jaar. Hergebruik kan wel mogellijk zijn als je een zwaardere, veel duurdere tape gebruikt. Vraag is dan weer of het dan nog loont. Ook in uien hebben wij het toegepast, 2 tapes per bed, zelfde verhaal, drama om het te verwijderen want je moet het onder het uienloof vandaan trekken. Je kunt namelijk niet eerst even klappen.

  • no-profile-image

    Han

    Ik heb dit syteem in Iran toegepast bij pootaardappelteelt. Water besparing enorm, geen onkruid en geen phytophtora druk in het droge klimaat daar. De buiten kant van de rug bleef mooi droog. Het "oogsten" van de tape was inderdaad bewerkelijk, maar problemen met stengels o.i.d. Nee. We hebben de tape max. 200 mtr lang op haspels gewonden na het eerst uit de rug getrokken te hebben. Ik denk dat het opwinden van de tape eenvoudiger gaat als het tijdens het rooien gebeurd net voor de rug op de zeefmat uiteenvalt. De tape moet dan wel in de top van de rug liggen op 2 cm diepte en zal niet de goedkoopste soort moeten zijn, die is heel erg dun en gevoelig voor breuk.

Of registreer je om te kunnen reageren.