Akkerbouw

Foto & video 868 x bekeken

Weerpaal op eigen kavel

Voor de Zeeuwse akkerbouwer Frank de Maat zijn de spuitadviezen van CROP doorslaggevend. Omdat er een weerpaal op zijn kavel staat zijn de adviezen nergens zo betrouwbaar.

Foto

  • Frank de Maat in Waterlandkerkje (Zld.) heeft een akkerbouwbedrijf van 70 hectare. Daarnaast houdt hij 45.000 vleeskuikens. Het bouwplan van De Maat bestaat uit 14,5 hectare fritesaardappelen, 7 hectare suikerbieten, 8 hectare zaaiuien, 6 hectare tweedejaars plantuien, 11 hectare conservenerwten, 21 hectare wintertarwe en nog een paar hectare zomertarwe.




    Foto's: Peter Roek, tekst: Karin Oonk-Nooren

  • Al jarenlang is de akkerbouwer een gebruiker van de Agrovision-programma’s. Hij gebruikt het boekhoudprogramma Mifas, maar meer eigenlijk de adviesprogramma’s van Crop. Voor zijn aardappelen heeft hij Prophy, voor de zaaiuien Uien. Ook heeft hij in het verleden de module Cerdis gewonnen, maar deze gebruikt hij nauwelijks.

  • Sinds 1993 heeft De Maat een weerpaal op zijn kavel staan vanwege de centrale ligging van zijn bedrijf op Zeeuws-Vlaanderen. De weerpaal staat niet op een vaste plek. De akkerbouwer kan hem gemakkelijk een paar meter verderop zetten als hij er met de spuit langs moet. Voordelen heeft zo’n paal natuurlijk ook. Niemand anders heeft zo’n precies advies als deze akkerbouwer. De weergegevens kloppen altijd precies voor zijn kavel.

  • Naast de weerpaal zet de akkerbouwer nog twee sensoren in de uien en de aardappelen zodra deze gewassen bovenstaan. Dit zijn de bladnatmeters. Eentje staat op dit moment vlak achter de weerpaal. Hij zet de weerpaal daarom altijd zo dat die zo dicht mogelijk bij zijn aardappelen en uien staat.

  • In een loods staan de banden van de akkerbouwer. Sinds vorig jaar gebruikt hij bij de grondbewerking voor het zaaien van de uien en bieten tweemaal Pirelli 650-banden. Hierdoor is de combinatie 4 meter breed en is de bodemdruk van de combinatie op bijna alle plekken gelijk. Een wens voor de toekomst is nog een neuswiel voor eenzelfde bodemdruk tussen de wielen. Met dit systeem kan De Maat met een sneleg in één werkgang een mooi zaaibed klaarleggen.

  • Hier is duidelijk te zien dat de kleigrond voorlopig veel te nat is voor zaaien en poten. De dit najaar geploegde klei smeert nog flink.

  • De wintertarwe kleurde daarentegen afgelopen week snel bij met de hogere temperaturen. Hij kwam wat geelbruin onder de sneeuw vandaan, maar het leek al snel een mooi egaal, groen blok. Overigens lukte het dit najaar niet alle wintertarwe te zaaien. Op een kleine hoek liep de bietenoogst uit, daar gaat de akkerbouwer zomertarwe zaaien.

  • De 45.000 vleeskuikens produceren een hoop eigen mest op het bedrijf. Zo’n groot mogelijk deel van zijn bedrijf bemest De Maat met deze eigen vaste vleeskuikenmest. Om de fosfaat uit de mest zo effectief mogelijk in te zetten, strooit hij met name voor de aardappelen maar ook voor de uien en suikerbieten. De fosfaatruimte is de beperkende factor. Als deze vol is en de akkerbouwer heeft nog ruimte voor stikstof, strooit hij bij met KAS. Verse kali krijgen alleen nog de aardappelen.

  • In 1999 is deze bewaarloods gebouwd. Hij is geschikt voor aardappelbewaring. De aardappelen liggen allemaal losgestort, hoewel de bewaarplaats ook geschikt is voor kistenbewaring. De drie cellen van 600 ton liggen nog vol. De afzet van de aardappelen valt nog niet mee.

  • Dit zijn de Markiezen van de akkerbouwer. Een mooie, grove partij die hij afzet via McCain. Komend seizoen teelt De Maat overigens 10 hectare minder aardappelen. Deze gaan gedeeltelijk weg via een future-contract. De akkerbouwer kiest ervoor geen meeleververplichting aan te gaan.

  • De Maat verwacht over vier weken te kunnen poten. Komend seizoen teelt hij 14,5 hectare Markiezen. In totaal heeft hij 36 ton pootgoed nodig. Dat kan het best een paar weken voor het poten uit de koeling gehaald worden. Daarom haalt hij nu vast het pootgoed op bij telers in de buurt. Thuis zakt hij het op in bigbags.

  • De bigbags zet hij op pallets weg in de schuur. Zo kan er ook lucht onder het pootgoed door. De akkerbouwer koos voor de maat 50-55, vrij grof dus. Daarom wil hij het pootgoed snijden. Dit doet hij maximaal een week voor het poten. Anders droogt het snijvlak te ver uit.

  • Brandstofbesparing is steeds belangrijker om kosten te kunnen besparen. Daarom heeft De Maat geprobeerd met deze Alpego-cracker met zeven tanden het aardappelland klaar te leggen voor het tarwe zaaien. Dat is helaas mislukt. Het loof van de Markiezen bleek te taai, waardoor het ging stropen. Daarom moest hij alsnog ploegen. Overigens is deze machine wel ideaal om in de winter de ploegvoren stuk te rijden.

  • De vleeskuikens zijn een belangrijke tak op het bedrijf van de akkerbouwer. In 1991 is hij begonnen met de kuikens. In 2002 bouwde hij de tweede stal (links op de foto). In totaal heeft hij ruimte voor 45.000 dieren.

  • Deze vleeskuikens zijn zo’n vijf dagen oud. Ze zitten lekker warm bij 32 graden. Gemiddeld blijven de kuikens 40 dagen op het bedrijf. De Maat voert ze zoveel mogelijk eigen tarwe. Die slaat hij niet zelf op, dit doet een handelaar voor hem. Jaarlijks koopt hij ongeveer 150 ton tarwe bij. Naast de tarwe krijgen de kuikens een kernvoeder.

Karin Oonk-Nooren

Of registreer je om te kunnen reageren.