Akkerbouw

Foto & video 1451 x bekeken 1 reactie

De suikerfabriek draait weer!

De schoorsteen van de suikerfabriek In Dinteloord rookt weer. Tot half januari worden hier dagelijks 20.000 ton suikerbieten aangevoerd en verwerkt tot suiker en bietenpulp.

Foto

  • De schoorsteen van de fabriek van Suiker Unie in Dinteloord is 75 meter hoog. Hij walmt voornamelijk waterdamp uit, maar er komt ook fijnstof mee. De schoorsteen reikte eerst tot aan de hekjes maar is verhoogd om het fijnstof beter te verspreiden. Hoe hoger de schoorsteen, hoe minder last omwonenden van dat stof hebben.


    Foto’s: Koos Groenewold, tekst: Margreet Welink

  • Dagelijks wordt tot half januari zo’n 20.000 ton suikerbieten aangevoerd. Hier schuift de shovel ze in de stortbunkers. Na januari ligt alles weer 8 maanden stil. Wie werkt in ‘de suiker’ heeft dus in feite twee levens: een leven in de bietencampagne en een leven buiten de bietencampagne.

  • De bieten bevatten gemiddeld 16 procent suiker. Dit jaar ligt het percentage iets hoger: bijna 17 procent. De vuistregel is dat uit elke biet 35 suikerklontjes komen.

  • De chauffeur van de shovel probeert de stortbunkers steeds gevuld te houden. Onderin loopt een vijzel. Die stopt automatisch als er te weinig bietenaanvoer is. Zou de vijzel bloot komen te liggen, dan zouden de gestorte bieten kapotsplijten op de scherpe vijzelbladen. En dat betekent suikerverlies.

  • Hier lost een vrachtwagen met een zogenaamde ‘walking floor’de bieten in een stortbunker. Het gaat rustiger dan bij een kipwagen, de bieten rollen meer omlaag dan dat ze vallen. Ze beschadigen daardoor minder. Maar het lossen duurt op deze manier ook iets langer.

  • Sommige chauffeurs nemen na het lossen van de bieten op de terugweg bietenpulp mee. Ze moeten dan wel eerst hun wagens schoonspuiten.

  • Aan het begin van de fabriek hangt een grote magneet boven de lopende band. Die trekt ijzer tussen de bieten uit. Dat ijzer komt soms met het rooien mee.

  • Dat de magneet goed werk doet, is hier te zien. Lege frisdrankblikjes, prikkeldraad, een vijzel, er kan van alles tussen de bieten zitten. Soms treffen medewerkers zelfs handgranaten aan, met de ontstekingspin er nog in.

  • De vrachtwagens rijden af en aan. Hier staat een hele rij tegelijk te lossen.

  • Voor de wagens hun bieten mogen lossen, moeten ze eerst langs de monstername. Een automatisch aangestuurde holle prikbuis, boort zich in de bieten en neemt een monster van pakweg 60 kilo.

  • Het monster wordt in een stortkoker gedropt en binnen opgevangen.

  • Een medewerker vangt het bietenmonster op in een grote zak en voorziet die van een sticker met barcode. Daarop staat alle informatie over de herkomst van de partij.

  • De zak met daarin het bietenmonster gaat op de lopende band naar het laboratorium. Daar wordt het suikergehalte bepaald evenals de hoeveelheid tarra. Er wordt uit de hele zak maar een klein deel gebruikt. De rest gaat terug, de fabriek in.

  • Tijdens de bietencampagne werken de meeste mensen in ploegendienst. Omdat een kantine niet altijd dichtbij is, staan overal koffiezetapparaten en magnetrons.

  • Het is een hele klus om de suiker uit de biet te krijgen. Er is onder meer kalksteen bij nodig. Die ligt in grote bergen opgeslagen naast de fabriek.

  • In de fabriek gaan de bieten door een paar grote trommels. Die halen de eventuele stenen ertussenuit. En net zoals er regelmatig ijzer tussen de bieten zit, komt er ook regelmatig een stoeptegel of straatsteen mee.

  • Natuurlijk worden de bieten ook gewassen. Het zand uit het waswater wordt verkocht, maar er zit ook het nodige organische materiaal in: graspollen en restjes bietenloof. Speciale haken trekken die uit het waswater. De slijmerige slierten worden gecomposteerd. Als het waswater weer helder is, wordt het opnieuw gebruikt om bieten te wassen.

  • Met donderend geraas komen de bieten uit een wastrommel. Hier vindt als het ware de voorwas plaats.

  • Buiten op het terrein hangt een zuurzoete lucht. Die is afkomstig van de bietenpulp die overblijft nadat de suiker eruit is gehaald. Een biet bestaat voor acht procent uit die pulp. Het wordt gedroogd en buiten op een grote hop gestort.

  • De meeste bietenpulp gaat als veevoer richting de melkveehouderij.

  • Veel pulp gaat richting België. Hier wordt een Belgische vrachtwagen volgestort.

  • Bij droog weer is het goed te doen, maar als het regent verandert het bietenpulpterrein in een glijbaan.

  • Wat niet als losse bietenpulp wordt afgezet, perst Suiker Unie zelf tot brokjes. Daarvoor wordt de pulp eerst verder gedroogd. Dat gebeurt in deze ketels.

  • Een grote gasvlam verhit de ketels met daarin de pulp. De stoom die buiten uit de schoorsteen komt, is voor een groot deel waterdamp uit deze pulp.

  • Het regelcentrum in de fabriek. Op computerschermen is het hele proces te volgen: vanaf de aankomst van de bieten tot het drogen van de suikerkorreltjes.

  • De bieten worden in de vorm van Franse frietjes gesneden en komen hier de lopende band op. Verderop in de fabriek zullen deze frietjes tot een dikke pap gestampt worden waarna de suiker uit wordt gehaald.

  • Hier kunnen geen magneet of stenenvanger tegenop: boomstronken. Toch zitten ze regelmatig tussen de bieten. Ze komen pas aan het licht als de messen erop vastlopen.

  • Zowel op computerschermen als op dit ouderwetse tekenbord, wordt de score bijgehouden. Dit jaar loopt boven verwachting: de bietenaanvoer is hoger dan gedacht.

  • Dit is dan eindelijk waar het om gaat: suiker. Hier is het product nog erg warm en vochtig. Het moet nog gedroogd worden.

  • Deze mededeling in het suikermagazijn laat duidelijk zien dat er een leven is vóór de bietencampagne en erná.

  • Het suikermagazijn. Hier wordt de suiker opgeslagen in grote bulkzakken van een kuub of in zakken van 25 kilo.

  • Het afvullen van de zakken suiker gebeurt automatisch. Hier pakt een robot een lege zak en zet hem klaar om gevuld te worden.

  • De 25-kilo zakken suiker gaan op een lopende band. Aan het eind daarvan worden ze op pallets gestapeld.

  • Een pallet vol zakken suiker. De zakken gaan naar bakkerijen en bedrijven die bijvoorbeeld appelmoes maken, jam, of limonadesiropen. Coca Cola is ook een afnemer van de suiker die hier geproduceerd wordt.

  • In Dinteloord worden geen suikerklontjes geperst. Dat gebeurt in de fabriek in Puttershoek. Grote bulkauto’s brengen de losse suiker erheen.

Eén reactie

  • no-profile-image

    mevr. I. te Meij - van Borren

    worden er in de suikerfabriek ook rondleidingen gegeven?

Of registreer je om te kunnen reageren.