Akkerbouw

Foto & video 992 x bekeken

Voorjaarswerk in Flevoland

In de Flevopolders moeten velen minstens één keer extra met de kopeg over het land om de valse kluiten klein te krijgen. De bodemstructuur is extreem slecht door de enorme hoeveelheid regen deze winter.

Foto

  • Jeender Bonnema in Ens legt het bietenland klaar met de sneleg. GPS helpt hem hierbij. Bovenop de trekker is de witte GPS-antenne duidelijk te zien. Voordat hij begint, voert Jeender de coördinaten van het perceel in in de computer. De computer berekent precies waar de trekker moet rijden. Alleen op de kopakker moet Jeender nog zelf sturen, voor de rest doet de stuurautomaat het werk.

  • Hier is duidelijk het voordeel van GPS te zien. Zonder moeite rijdt de trekker kaatsrecht. Omdat de grond zo slecht valt moet Jeender twee keer met de 5 meter brede sneleg over het perceel. Ook hier helpt GPS. De akkerbouwer programmeerde de GPS-computer zo dat hij met de sneleg precies 2,5 meter omspringt. Hij rijdt hierdoor met de trekker nooit tweemaal door hetzelfde spoor.

  • Jeender Bonnema controleert de zaaiafstand op dit pasingezaaide bietenperceel. Dat de grond dit jaar slecht valt, is duidelijk te zien. Er liggen nog veel kluitjes op het land, ondanks twee bewerkingen met de sneleg en één keer met de kopeg,. De grond is een eerder pas geploegd. Hierna is hij erg snel opgedroogd en keihard geworden. De valse kluitjes zijn trouwews niet eens zo heel erg. De kans op slemp is hierdoor minder.

  • Een medewerker van Loonbedrijf Schilder zaait bieten met behulp van GPS. Als de trekkerchauffeur de trekker recht op het perceel zet hoeft hij verder niets te doen. Toch gebruikt hij nog een markeur voor de veiligheid. Dit is om de trekker op de kopakker makkelijk recht voor het perceel te zetten. Daarnaast kan het systeem natuurlijk altijd onvoorzien uitvallen.

  • Het GPS-scherm in de trekkercabine. De chauffeur vindt het relaxed werken met GPS. Het werk is veel ontspannender geworden. Klein nadeel is dat de computer op de kopakker altijd enkele meters moet zoeken voor het goede spoor. Maar als je het systeem op tijd inschakelt rijdt de trekker precies goed als je bij het stuk komt. Wel jammer is dat de kick om een mooi rechtgezaaid perceel aan de klant af te leveren verdwenen is.

  • Ook Roel Hogenkamp in Ens lukt het moeilijk om het zaaibed voldoende fijn te krijgen. Hij gaat er twee keer met de combinatie over heen. Dan ligt het aardig fijn.

  • Maar omdat de grond van Hogenkamp erg vochtopdragend is, plakt de grond. Dit is goed te zien aan de wieltjes van de zaaimachine. De nacht voor het zaaien dauwde het flink, wat het plakken verergert. Het bietenzaaien een dag eerder, woensdag 28 maart, ging beter. Toen droogde het nog veel harder.

  • Bij Evert Geugien in Nagele valt de grond al niet beter. Ook hij heeft twee bewerkingen met frontcultivator en rotorkopeg nodig om het land voldoende fijn te krijgen. De laatste jaren was één bewerking altijd voldoende. Aan aardappelen poten denkt Geugien voorlopig nog niet. De toplaag lijkt aardig, de kleigrond kleurt mooi grijs. Maar graaf enkele centimeters dieper dan is de grond nog veel te nat.

  • Arie-Jan Barendregt in Nagele blij dat hij vandaag uien moet afleveren. Hij heeft hierdoor geen tijd om in de verleiding te komen het land op te gaan. De grond is eigenlijk nog niet bekwaam. Barendregt’s uien kwamen trouwens perfect uit de box. Geen problemen met schot, mooie kleur en dit jaar zeker niet onbelangrijk: aardig grof met 50 %.

  • Binne Kunnen in Swifterbant kopegt een perceel waar over een half uur zilveruitjes gezaaid worden. De grond is keihard volgens de akkerbouwer. Maar hij hoeft het land niet helemaal fijn te leggen. De kopeg voor de zaaimachine slaat de laatste kluiten wel kapot. Hoofdzaak is dat als Kunnen met de kopeg langs is geweest, het land vlak getrokken is.

  • Dat de grond van Kunnen nog niet optimaal is, is op deze goed foto te zien. Onder de droge grijze kleikoppen is de grond nog hartstikke nat. Voor het zaaien van de plantuien maakt dat niet uit. Daarvoor is slechts 6 cm losse grond nodig. Maar aan aardappelen poten hoef je op een perceel als dit voorlopig nog niet te denken.

  • Loonwerker De Vaat in Biddinghuizen zaait hier zilveruien. De twee voorbanden zijn vervangen door een neuswiel. Dat drukt de grond over de hele zaaibreedte van 3 meter gelijkmatig aan. Ook na de kopeg van de zaaimachine blijven er kluitjes achter. Een gedeelte zal tijdens de teelt kapot smelten. De valse kluitjes die achterblijven, worden er later in de fabriek wel uitgevist.

  • Bert Groothedde ploegt op het land van Crebas in Bant rogge onder. Die is afgelopen herfst als groenbemester gezaaid. Eigenlijk een fiasco, want de kleigrond van 20 tot 25 % afslibbaar blijft door de groenbemester veel langer nat. Normaal ploegt de akkerbouwer al in januari of februari. Maar door de vele regen lukte dit niet, en over de vorst ploegen was dit jaar ook niet mogelijk. Hoewel het land nog aan de natte kant is, ploegt Groothedde het nu toch. De grond ligt dan open en kan makkelijker drogen.

  • Bijna geen enkel perceel was donderdag 29 maart geschikt om te poten. Maar bij Antoon de Schutter zitten de eerste Hansa- pootaardappelen er al in. Hij diepploegde het perceel en haalde zo beter bewerkbare humusrijke grond naar boven. De bovengrond is hier duidelijk minder hard dan bij andere telers.

  • Toch heeft ook Antoon de Schutter veel last van valse kluiten. Hij neemt dit voor lief. Wachten heeft volgens de akkerbouwer toch geen zin. “Die valse kluiten gaan toch niet kapot”.

  • Dat het echt voorjaar is blijkt op de Zeebiesweg in Biddinghuizen. De tulpen van Breg staan volop in bloei. De natuur is hier trouwens wel geholpen. Vanochtend zaten de tulpen nog onder plastic. Dit vervroegt de bloei met vier weken. Dit alles met als doel om half november de eerste tulpen te kunnen leveren.

Karin Oonk-Nooren

Of registreer je om te kunnen reageren.