Redactieblog

5025 x bekeken 10 reacties

'Beperking zit in fosfaat'

De graanoogst staat voor de deur. De afweging is of het tarwestro wel of niet moet worden verkocht, of dat het beter is het stro op het land te laten.

Het beste voor uw grond is om het stro te verhakselen. Naast de organisch stof houdt u ook 60 kilo kali extra per hectare op uw perceel. Bij beperkte stikstofruimte (stro verteren kost stikstof) is stro verkopen bij een goede prijs een optie. U ziet hier de beperking van productie door de opgelegde normen. Maar het kan nog erger worden. In diverse media is al gesproken over het nog te verschijnen boek van Frans Aarts, onderzoeker bij Wageningen UR, over de analyse van het landbouwsysteem. Uit voorpublicaties blijkt dat er wijze lessen over het behouden van een gezonde bodem in staan.

Het is iedereen bekend, met de oogst onttrek je voedingsstoffen aan de akker. Het tekort aan voedingstoffen moet worden aangevuld. Gebeurt dat niet, dan raakt de grond uitgeput en de opbrengsten zullen daaronder gaan lijden.

Stikstof is een van de belangrijkste meststoffen, maar wat betreft de productie, niet de beperkende factor. Stikstof is meer dan voldoende aanwezig in de lucht en kan via diverse chemische processen of via planten eruit worden gehaald en worden omgezet tot bruikbare stikstof.

Dalende fosfaatgehaltes

De beperking zit in fosfaat. Fosfaat kun je niet maken of uit de lucht halen. Dat moet ergens vandaan komen. Door de huidige regelgeving en normen dalen de fosfaatgehaltes in de grond. Eenvoudigweg omdat er te weinig wordt aangevoerd. Bij hoge fosfaatgehaltes in de grond is dat de eerste jaren geen probleem. Maar op de lagere termijn wel, en gaan opbrengsten er onder leiden. Er is op dit moment een grote hype aan de gang om met allerlei bodemverbeteraars en bacteriën en schimmels het fosfaatprobleem op te lossen.

Aarts stelt dat dit niet de oplossing is. Immers al deze bodemverbeteraars, bacteriën en schimmels voeren geen fosfaat aan. Ze maken het aanwezig fosfaat mogelijk makkelijker beschikbaar voor de plant. Maar wat wordt afgevoerd bij de oogst komt met deze middelen niet terug, meer cosmetica dus dan een echte oplossing.

Betere samenwerking en uitwisseling van mest

Een van de oplossingen is betere samenwerking en uitwisseling van mest tussen veehouders en akkerbouwers. Mest niet exporteren of verbranden, maar afzetten bij akkerbouwers. Daar ligt de oplossing voor de kortere termijn.

Echter ook voor het maken van veevoer wordt veel fosfaat geïmporteerd. We roven dus het fosfaat weg uit andere werelddelen. Op de langere termijn geen houdbare situatie. Fosfaat is geen element wat verdwijnt, het gaat ergens naartoe. Uiteindelijk gaat het naar zee. Daar ligt de grote voorraad fosfaat. Willen we overwinnen, dan moeten we ernaartoe om het fosfaat uit de zee te winnen en hergebruiken.

Fosfaat uit de zee halen

Wie de wereldfosfaatvoorraad in handen heeft, heeft een belangrijke sleutel in handen voor de wereldvoedselproductie. Als Nederland zijn positie als belangrijke voedselproducent wil behouden, dan moeten we toe naar het fosfaat uit de zee halen. Dan ligt er een grote toekomst voor de landbouw binnen handbereik en kunnen de huidige, te beperkte, normen worden aangepast.

Laatste reacties

  • buitenok

    Uit de zee??? Uit mest zal je bedoelen

  • Bennie Stevelink

    De fosfaat moet uit het riool worden gehaald.

  • oorspronkelijk

    niet dezelfde fout maken
    helaas alle onderzoeken ten spijt zijn er nog steeds vraagtekens over benutting annex uitspoeling fosfaat.
    mijn beperkt inzicht zegt dat uit mest/uit riool prima optie voor beschikbaarheid.
    ieder levend organisme neemt fosfaat na leven mee-ondanks kringloop -botten en stoffelijke overschotten bevatten fosfaat -dus wordt efficiëntie van het levensmineraal cruciaal of beperking in het niet kringloop/biotoop passende dier aantallen.
    ondanks kritiek hoop ik dat de wetenschap een eerlijke kans krijgt.
    economie- de een beconcurreerd een ander
    ecologie door economie gedreven verwaarlozing ecosysteem
    Amerika
    -problemen oplossen en verhelpen is ook economie(voorkomen beter)
    Europa
    problemen tijdig signaleren
    China
    voedselschijf met aandacht voor klimaat
    1kind politiek
    dus er zijn lichtpuntjes nu Amerika nog (TTIP??)

  • agratax(1)

    Waren we slim geweest, zoals de Chinezen. Dan hadden we gezorgd, dat wij in plaats van ontwikkelingshulp te geven deze hadden gezien als ruilmiddel voor grondstoffen. China doet dit perfect Ontwikkelingsprojecten financieren en daarvoor recht op grondstoffen en eten terug krijgen (claimen). Nu hebben we een stroom aan vluchtelingen met bijbehorende zorgen en de grondstoffen gaan naar China en zijn als klaar product voor ons te koop. Dus moeten wij geld en moeite doen om hergebruik mogelijk te maken en de ex eigenaren van de grondstoffen (vluchtelingen) te onderhouden.

  • alco1

    Landen die ons producten verkopen als veevoer hebben een probleem. Wij niet!
    Net als een akkerbouwer die stro verkoopt.
    In principe kunnen we weer fosfaat terug verkopen en we zien fosfaat nog wel als een probleem!!

  • oorspronkelijk

    agratax(1)
    verderfelijk is wat je noemt qua China terecht
    maar Europa is die fase( V.O.C.) voorbij.
    mensen eigen voedsel laten telen is misschien voorkomen van oorlogen en
    vluchtelingen of uitbuiting door imperialisten
    maar zoals in Rhodesië en zuid Afrika is er teveel geweld gebruikt.
    vraag wat is wijsheid bij mij veel vraagtekens

  • farmerbn

    Landen met een grote fosfaatvoorraad liggen bij visrijke wateren. Zeevogels die op het land mesten, geven zo de rijkdom aan het land. Eigenlijk kan Nederland dat ook doen met hun organische mest. Gewoon mest drogen en op een hoop gooien. Over honderden jaren zullen de dan levende Nederlanders ons dankbaar zijn. Gewoon slim nadenken ipv mest exporteren zoals onze bestuurders nu willen.

  • Bennie Stevelink

    De column van Jacco van der Wekken is, naar ik de indruk heb, gebasseerd op het artikel "de les van de es" bij Foodlog van twee weken geleden. In dat artikel wordt uitgelegd hoe er vroegere eeuwen op regionaal niveau al een fosfaatprobleem was en dat een soortgelijk fosfaatprobleem zich nu mondiaal voordoet.
    Ik zou alle reageerders willen adviseren het bewuste artikel bij Foodlog te lezen, dan wordt duidelijk waar het om gaat.

  • oorspronkelijk

    dank Bennie
    ik had alleen maar een gevoel van hoe het is of zou kunnen zijn volgens het onderwijs van vroeger
    iemand die de geschiedenis kent heeft toekomst

  • fransdekeizer

    Het door Bennie genoemde Foodlog artikel en informatie over het boek van Frans Aarts zijn te vinden op www.peelenkempen.nl

Laad alle reacties (6)

Of registreer je om te kunnen reageren.