Commentaar

758 x bekeken 1 reactie

Gewassensing stagneert

Gewassensing levert veel data op. De natuur laat zich echter niet vangen in oorzaak-gevolgmaatregelen.

Op de meter nauwkeurig boeren is steeds eenvoudiger. Zo kunnen trekkers exact recht rijden en kunnen spuiten, strooiers, mestinjecteurs en zaai- en pootmachines op kopakkers op het juiste moment in- en uitschakelen en de dosering aanpassen.

De vele aandacht voor precisielandbouw en gewassensing voedt de indruk dat groeiprocessen inmiddels volledig in kaart zijn gebracht en dat de teelt zich tegenwoordig eenvoudig door techniek bij laat sturen. Dat blijkt verre van waar te zijn.

Gewassensing levert een berg aan data op. Hoe groot is de biomassa op een perceel, wat is de vochttoestand, hoe staat het met de stikstofopname, wat is de zuurgraad et cetera. Deze data vervolgens omzetten in praktische teeltmatregelen, blijkt nog niet mogelijk. In de natuur blijken te veel factoren op elkaar in te grijpen. Het wordt steeds bevestigd op precisielandbouwbijeenkomsten. Ondanks alle technologische vooruitgang de laatste jaren zijn we dus nog maar weinig opgeschoten.

Je zou denken dat fabrikanten van gewassensoren als de Yara N-sensor, Greenseeker en OpTrx, inzicht hebben in de relatie tussen biomassa en stikstofgift. Dat blijkt niet zo te zijn. De meesten koppelen de stikstofgift lineair afnemend aan de hoeveelheid biomassa, omdat dat in hun ogen logisch is. Misschien zou het juist wel lineair oplopend moeten zijn. De fabrikanten vinden het instellen de taak van de teler. Zij vergelijken hun machines met het rekenprogramma Excel van Microsoft. Gebruikers voeren specifieke rekenregels in, zodat Excel ze uitvoert. De gebruiker bepaalt dus hoeveel stikstof bij een bepaalde hoeveelheid biomassa wordt gestrooid.
Als de fabrikant echter al geen goede kennis heeft van de biomassa-stikstofgiftrelatie, hoe moet een teler die dan hebben?

Gevolg is dat alleen een selecte groep voorlopers investeert in gewassensing. De volgers zijn sceptisch en kijken de kat uit de boom, totdat fabrikanten een kant-en-klare oplossing op de markt brengen.

Eén reactie

  • ed12345

    Martijn we hadden hier een akkerbouw studie groep waarvan een van de leden naast akkerbouw ook kunstmest handelaar is die kwam met het idee ,door een vliegtuig infrarode foto's van onze percelen te maken ,dan kon vrij nauwkeurig de verschillen van de groei in het zelfde veld zien (dit idee kwam natuurlijk van een kunstmestfabrikant)en dan zou je daar je kunstmestgift op aan moeten passen Ik vond en vind nog steeds het zoiets als een Ferrari willen terwijl amper fatsoenlijk met een Volkswagen kunnen rijden
    er zijn zoveel dingen die vaak nog beter moeten als drainage, egaliseren bemesting struktuur , voordat we de volgende stap nodig hebben

Of registreer je om te kunnen reageren.