Redactieblog

1254 x bekeken 2 reacties

Duurzaam niet vrijblijvend

Met duurzaamheid is het als met de liefde: iedereen weet wat het is, maar niemand kan het omschrijven. Beide vereisen je onverdeelde aandacht en inzet.

Iedereen heeft het tegenwoordig over duurzaamheid, ook in de landbouw. Wat is nu echter duurzaamheid? Hoe is het te omschrijven? Duurzaamheid is nog het beste te vergelijken met de liefde. Iedereen weet wat het is, niemand kan het precies omschrijven, maar het vereist je onverdeelde aandacht en inzet.

Ik kwam een mooie definitie van duurzaamheid tegen: ‘Duurzame ontwikkeling is een ontwikkeling die tegemoet komt aan de noden van het heden zonder de behoeftevoorziening van toekomstige generaties in het gedrang te brengen’.

Ook in de akkerbouw wordt veel gesproken over duurzaamheid. Allerlei projecten en activiteiten claimen het onderwerp. Als de teler niet meedoet, loopt hij achter, zo lijkt het. Maar voegt dit alles iets toe voor de toekomstige generatie?

Het toepassen van beschikbare kennis over duurzame landbouw is essentieel in de ontwikkeling daar naartoe. Met kennis kunnen we voorzien in de huidige behoefte zonder die van toekomstige generaties in gevaar te brengen. Immers, elke akkerbouwer is gebaat bij continuïteit van zijn onderneming, rendement op korte en lange termijn en goede grond.

Voldoende voedsel voor de wereldbevolking is ook een belangrijk aspect van duurzame landbouw. Het is onbegrijpelijk dat in de nieuwe GLB-regels 7 procent braak wordt gezien als een vorm van duurzaamheid. Dit past totaal niet bij de verduurzaming van de Nederlandse akkerbouw. Het gaat in tegen elk gevoel van duurzaam. We hebben de beste grond van de wereld en een hoog kennisniveau. Willen we voorzien in de huidige en toekomstige behoeften, dan moeten we juist nu alle beschikbare grond betelen. Kennis is het sleutelwoord. Kennis geeft inzicht in het juiste gebruik van in- en outputs en hoe de teler de inputs op het eigen bedrijf nog beter kan benutten.

Inzet van kennis en deskundigheid is niet vrijblijvend. De doelstelling is duurzaamheid, de valkuil is vrijblijvendheid. Veel projectorganisaties claimen dat ze zich richten op duurzaamheid, maar stellen geen harde doelstellingen. Vrijblijvendheid past niet bij duurzaamheid. Vrijblijvendheid heeft tot gevolg dat de markt het werken aan duurzaamheid niet serieus neemt.

De samenleving vraagt om duurzaam geproduceerd voedsel. Deskundige producenten en afnemers moeten dit ontwikkelen en sturen. Dat kan en mag niet verwacht worden van toeleveranciers in de sector. Werken aan duurzaamheid kan dan ook niet gepaard gaan met werken aan het verkopen en leveren van inputs als kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen. Het gaat om het toepassen van kennis in de zuiverste vorm, zonder nevenverkopen.

Niet het braakleggen van grond, maar het werken aan toepassen van kennis draagt bij aan duurzaamheid. Formuleer hiervoor duidelijke doelstellingen om te laten zien wat wordt bereikt. Zo wordt de sector klaargemaakt voor de volgende generatie en is de meerwaarde van duurzaamheid aantoonbaar.

Laatste reacties

  • ed12345

    Dan moeten we nu juist alle beschikbare grond betelen ;Ik ben het helemaal met u eens jammer dat de regering dit toch ietsje anders benaderd ,meer bos in flevoland ,een binnenmeer in de wieringermeerpolder natuur in de bieschbos terug naar de natuur op tiengemeten enz enz. Nu met geen boer meer als minister van landbouw kunnen we het gewoon boeren verstand bij het ministerie wel vergeten

  • ed12345

    Dan moeten we nu juist alle beschikbare grond betelen ;Ik ben het helemaal met u eens jammer dat de regering dit toch ietsje anders benaderd ,meer bos in flevoland ,een binnenmeer in de wieringermeerpolder natuur in de bieschbos terug naar de natuur op tiengemeten enz enz. Nu met geen boer meer als minister van landbouw kunnen we het gewoon boeren verstand bij het ministerie wel vergeten

Of registreer je om te kunnen reageren.