Boerenblog

3185 x bekeken 20 reacties

Boeren in Burundi

Boeren kunnen hun producten beter direct op de markt afzetten of meteen afleveren bij restaurants. Zonder tussenhandel.

Naast voedsel kunnen boeren hun ambachtelijke artikelen beter meteen in de stad verkopen, zonder tussenhandel. Tevens kunnen de boeren zelf hun houtskool verhandelen in de stad. Er zal nog heel wat water door de Nijl stromen voor het project waaraan ik meehelp, perfect gerealiseerd is. Maar het begin is er, en de wil om er iets van te maken ook.

Kennis
Burundi wordt bevolkt door akkerbouwers en veehouders. In Burundi zijn er twee stammen; de ene stam is van oorsprong akkerbouwer, de andere is veehouder. In en na de koloniale tijd hebben de Burundi scholing gehad, van basisonderwijs tot en met universiteit. Er is dan ook veel kennis aanwezig bij vooral ouderen. De jongeren hebben helaas te lijden gehad van de stammenstrijd in Centraal-Afrika, die ook Burundi niet ongemoeid heeft gelaten. De daarmee gepaard gaande ineenstorting van de economie heeft zijn sporen achter gelaten. Vooral het platteland is hierdoor in diepe armoede achtergebleven.

Verstedelijking
Als er op korte termijn geen positieve wending wordt gegeven aan plattelandsontwikkeling, zal de verstedelijking in versneld tempo doorgaan, met alle gevolgen van dien. Valt te denken aan gettovorming, armoede, honger. Dit zijn ingrediënten voor een nieuwe burgeroorlog. En daar zit niemand op te wachten, hooguit de wapenhandel en (andere) criminele individuen.

Vruchtbaar
Burundi heeft een uitstekend klimaat; tropisch (meer dan 30 graden), maar ook met gematigde temperaturen in de heuvels (10-25 graden). In dit land groeien dan ook alle tropische vruchten die je je maar kunt indenken. Ook tarwe, aardappelen, wortelen en uien doen het er goed. Afgezien dan van schimmelziektes, die uiterst goed gedijen in dit warme, vochtige klimaat.
De heuvels en bergen maken Burundi ongeschikt voor grootschalige gemechaniseerde landbouw, maar veehouderij kan wel op grote schaal worden bedreven. Gras groeit er het hele jaar, zeker als er in de 'winter' irrigatie mogelijk is. Het bewaren van de oogst, zoals aardappelen en groente, is nauwelijks nodig. Dan moeten de Burundi wel een goed productieschema hanteren, waarbij de oogsten elkaar opvolgen in snelheid van consumptie. Altijd vers product op de markt, nooit bewaarverliezen, conserveren is niet nodig.

Elektriciteit
Conserveren niet nodig? Natuurlijk, voor melk en vlees is koelen een must. En daar zit hem nu net de kneep. Elektriciteit ontbreekt op het platteland. In de hoofdstad Bujumbura  is elektriciteit alleen gegarandeerd als je zelf een goed werkend aggregaat hebt en voldoende dieselolie. Ettelijke keren per dag valt de stroom uit, omdat industrie en kantoren voorrang hebben, of omdat de centrale net even niet levert in jouw wijk.

Laatste reacties

  • joannes

    En hoe lossen ze dan de logistieke en commerciële kosten op? Of zijn die wanneer ze het zelf doen lager dan in de huidige situatie? Elke boer wil verkopen voor de prijs die er in de winkel voor wordt gevraagt maar het het verzamelen en klassificeren, het transport, de verpakking, het voorraad houden, het verkooppersoneel, zijn kostbaar.

  • agratax2

    joannes. Op dit moment is er niets of weinig weinig over voor de markt, zeker als men ver van de stad woont. Transport naar de markt wordt gedaan per fiets, bus of gammele vrachtauto. Hiervoor is de handelaar / opkoper verantwoordelijk. Zie de landbouw in Burundie als de landbouw van onze voorouders midden vorige eeuw, de opkopende handelaar is tevens de krediet verstrekker en input leverancier. De boer is dus geheel afhankelijk van de goedheid van deze man. We weten waar dit in Europa toe heeft geleid uitbuiting en uit eindelijk Coöperatie vorming om de uitbuiters buiten te sluiten. Is niet geheel gelukt het zij zo. Over verpakken en bewerken van de producten wordt niet gepraat, je koopt eenvoudig je cassave knollen en groenten los of in een plastic tasje, voor vlees en vis geldt het zelfde. Wassen en voorverpakken is onbekend en onnodig in hun optiek. Kost veel grondstoffen en geeft veel afval en is dus kosten verhogend. Classificeren ook een onbekend woord, iedere koper zoekt naar eigen wensen zijn spullen op de markt bij elkaar en is gelukkig met zijn gekozen kwaliteit.

  • joannes

    Agritax1 precies zoals ik verwachtte! Het heeft alles met het inzicht, ervaring en ontwikkelingsniveau te maken. Wanneer die boeren daar voor het zaaien niet nadenken over hoe ze hun handel rendabel kunnen verwaarden gaat het mis. Een boer die alleen aan zijn maximale productie denkt maakt één grote fout. En de handel profiteert daarvan want die neemt de coordineerende rol over, en die betaalt het best. Het is een bewust of onbewust gekozen ondergeschiktheid.

  • agratax2

    Beste Joannes. De boeren in Burundi denken nog nauwelijks aan hoge opbrengsten. Ze werken nog met handgereedschap en geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen. Iedere vorm van modernisering en mechanisering is op dit moment nog onbetaalbaar voor de meesten. Kredieten via de bank zijn voor landbouw ondenkbaar gezien de rentevoer van 5 - 10 % per maand. ik hoor je denken inbrekers die bankiers inderdaad, dus wordt er nu gezocht naar wegen om via de co-op aan micro krediet te komen tegen ca. 2 - 2,5 % per maand via www.kiva.org . Nog veel maar hopelijk haalbaar indien de hele marge bij de producenten komt. Kiva is een wereld organisatie van particulieren die een fonds hebben opgezet voor dit soort kredieten en die door lokale organisaties laten beheren. Het geld bestaat uit particuliere kredieten of giften aan Kiva, maar in beide gevallen gaat men er van uit dat de lening wordt afgelost. Wij hopen op deze wijze een boerenbank in het dorp te kunnen opzetten. Als dit laatste lukt zou het mogelijk moeten zijn om vreemd (ontwikkelings) kapitaal aan te trekken van particulieren, die liever rechtstreeks geven dan via een bureaucratische organisatie met veel overhead. Je opmerking van die boer die denkt aan opbrengst alleen klopt, daarom heb ik ze aangegeven contact op te nemen o.a. restaurants.

  • Piet, Midden-Europa

    Interessant Han, ik mag aannemen dat de Boeren in Burundi beter nadenken over de afzet van hun producten dan in Nederland (?) of ? Hopelijk lukt het met de verweznlijking van een Co-op, dan moet je ook weer de juiste man/vrouw op de juiste plaats zien te krijgen. Gezien jouw ervaring en inzicht is succes verzekerd. Desondanks heb je wel het nodige enthousiasme van de bevolking nodig, daar sta of val je uiteindelijk mee. Groeten uit Midden-Europa

  • agratax2

    Piet je hebt gelijk met je laatste opmerking. Gelukkig zijn mijn lokale partners bevlogen mensen, die kost wat het kost de vrede willen continueren. Voldoende voedsel betekent dat hun streven slaagt. Bij de co-op moet je niet voorstellen dat het een nationaal gebeuren wordt binnen nu en 10 jaar. Het zal een zeer plaatselijk gebeuren zijn en als het en olievlek werking heeft, komen er meer lokale samenwerkingen. Bij mijn laatste bezoek heb ik kennis gemaakt met de bankdirecteur van het dorp. Een jonge vent zonder kantoor en zonder geld, zonder personeel, maar hopelijk met moed om 'zijn' bankfiliaal van de grond te tillen. Voor mij de man om lokaal de kar te trekken, lukt het hem niet is hij niet de juiste partner.

  • ed12345

    Onze canadese caisse Populaire (ongeveer op het principe van de oude boerenleenbank )in sanwerking met de U.P.A. (union producteurs agricole oftewel boerenvakbond) is erg actief in sommige afrikaanse landen om een soort help jezelf onderling banksysteem op te zetten Als ik de verhalen hoor van collega's die er zijn geweest zijn het vooral de vrouwen die de financien doen
    Een heel goede vriend is in Mali geweest en na enige dagen cursus vroeg een van de vrouwen hoeveel vrouwen hij had ,zo'n rijke boer helemaal uit canada, na zijn antwoord e'e'n keken ze hem toch wel met medelijden aan toch wel zielig (dat vinden wij zelf ook maar ja zo is het hier nou eenmaal)

  • Bison

    Vrouwen kosten velen centen Ed,...een is meer dan genoeg.LOL

  • agratax2

    Ed jammer het dat je in Canada woont en ook nog Christen bent. In Burundi heb ik van veel wijferij weinig gemerkt, het is een Christelijk land en zowel de pastoor als de dominee zal vertelt hebben dat meer dan één vrouw niet is toegestaan en bovendien is het voor de arme boeren onbetaalbaar.

  • denker123

    Dit is de goede weg Han,alleen moet met het oprichten van cooperaties ook de verkoop aan de consumenten mee genomen worden.Dus de hele keten,alleen dan is ontwikkelingshulp goed besteed. De verkoop aan de consumenten had pater van den Elzen 100 jaar geleden niet meegenomen bij het oprichten van cooperaties omdat de winkeliers van toen ook uitgebuit werden door de handelaars. De handelaars en de grootgrondbezitters waren de oorzaak dat de boeren en ook de winkels een hongerloon verdienden.

  • agratax2

    denker123. Het uitschakelen van de (tussen)handel is zeker meegenomen in de co-op. We willen zover gaan dat ook alle niet agrarische producten via deze samenwerking hun gebruikers bereiken. De kapitaalverschaffing voor de kleinschalige plattelands activiteiten en ook scholing willen we ook bij deze co-op onderbrengen.
    Ik mag graag fouten uit het verleden graag voorkomen in het NU als dat mogelijk is en we denken dat dat kan in een land waar nog maar weinig wettelijk is vastgelegd op dit punt. Meestal komt eerst de activiteit en dan pas reageert de politiek met regelgeving.

  • joannes

    Het heeft allemaal met organisatie vermogen te maken. Een cooperatie is een gezamelijk loyaliteit voor een van te voren bepaalt doel. Sociaal geregeld dus. Hiermee kan de boer zich specialiseren en de verkoop kan zich specialiseren met de logitiek en timing ondergeschikt aan het boerenbelang. Dat de grote retailers het overhebben genomen is te danken aan het organisatie vermogen met programma´s en computers, maar ook aan het feit dat de boeren zo gewend waren aan hun specialisatie dat ze het verkopen verleerd zijn. In Burundi moet je dit gehele proces overdoen waarschijnlijk. En hoe leg je dat uit aan mensen die nog niet lang geleden in een stammen oorlog leefden? Knap als je dat lukt!

  • agratax2

    joannes. Vergeet niet dat deze mensen in koloniale tijd door de Belgen onderwijs hebben genoten en het leidinggevende deel is zelfs of in Burundi of in Europa universitair afgestudeerd. Mijn lokale partners van Consedi zijn allemaal afgestudeerd en spreken naast Burundi Frans (tweede taal) en Engels (middelbare school) en hebben minimaal een HBO studie en daar komt bij dat de co-op niets mijn idee was maar door hen aangegeven optie en daarna samen uitgewerkt. Het voordeel zit dus in het feit dat hun idee is en niet een door mij 'opgedrongen' idee is. Ik heb geleerd om mensen nooit iets op te dringen, maar ga uit van hun wensen / ideeën en buig die om tot een werkbaar plan. Dit laatste is wat ik doe en wil begeleiden.

  • joannes

    Agratax1, waarom is het zo moeilijk iets op te zetten wanneer de omstandigheden realtief goed zijn? Het onderlinge vertrouwen, de kennis, de middelen, de structuur, de organisatie,.....?

  • agratax2

    joannes. De kleine man heeft geen geld en ziet gen mogelijkheden om iets op te zetten zonder dikke investeringen. In het hotel wezen bijv. wordt door enkele zeer rijken geïnvesteerd in de hoop dat er overmorgen recreatie komt. Zij horen bij de overheidskliek en de rest moet het maar uitzoeken. in dit boeren project wil het nog wel eens helpen als je als oud collega kunt praten en niet direct in grote getallen denkt. Ik probeer meer te denken in kleine stapjes met even zovele kleine geld gedragen. Hier komt bij dat ik hoop dat ik via via zo gauw het plan ver genoeg is een klein kapitaaltje bij elkaar kan sprokkelen om als micro krediet uit te zetten.

  • joannes

    Hoe zit het met de wetgeving? Is geinvesteeerd kapitaal bij wet ( een beetje) beschermd? Of kunnen ze, om niets, je zo onteigenen bij een wisseling van de macht?

  • agratax2

    joannes. Investeringen zijn wel veilig zolang er geen nieuwe burger oorlog uitbreekt of er een dictator / generaal de macht grijpt. Maar dat had jij ook al begrepen, dat er onder dit soort 'overvallen' geen grondwet meer van kracht is. Het feit dat er weinig buitenlandse investeringen zijn heeft te maken met; 1) geen grondstoffen, 2) slechte infrastructuur, 3) geen havens, 4) klein vliegveld, 5) geen eigen energie, 6) terroristen (hebben vrede niet erkend). Dit zijn duidelijk redenen voor buitenlanders om nog niet te investeren in productie faciliteiten, hoe goedkoop de arbeid ook is.

  • joannes

    Zoals bijna altijd is honger een behoorlijk bestuur probleem en geen agrarisch probleem begrijp ik. Conflicten kosten veel!!!

  • Mels

    Wat ik nou niet kan begrijpen is dat het voor onderwezen mensen,want dat zijn het in dit geval,niet mogelijk is om in vrede naast en met elkaar te leven.Ondanks dat ze wat van de wereld weten ontaard het altijd weer in een stammenstrijd.Ik ben bang dat dit soort projecten hoe zinvol en nuttig ook,eens weer ten grave gedragen wordt omdat er uiteindelijk weer een categorie malloten opstaat die het nodig vinden om hun buren van de andere stam uit te moorden en de stammenstrijd weer doet oplaaien.Er zijn daar in de regio genoeg voorbeelden.

  • agratax2

    Meis. Ik begrijp ook niet dat mensen elkaar de hersens inslaan. Wat ik wel heb geleerd in Burundi is dat de veehouders rond 1700 het land van de akkerbouwers hebben afgepikt omdat het vee vreten moest hebben. Dit was het begin van de stammen strijd die tot enkele jaren geleden heeft geduurd. Na het einde van de koloniale tijd is het en stammen strijd geworden om de macht in het nieuwe land. Macht is door de eeuwen heen de oorzaak van ruzie en oorlog. Laten we eerlijk zijn WO II was ook niets anders dan een oorlog om de macht en de rijkdom (olie en voeding) in Europa en de laatste Balkan oorlog was niets anders dan een Geloofsoorlog om de macht in het grensgebied tussen Christenen en Moslims in Europa. Hiervan zeg jij net als iedereen niet dat het helaas zinloos is om een EU project te hebben, omdat vroeg of laat er wel een gek in Europa opstaat om alles weer te verstieren door een machtsconflict te beginnen. Ik kan alleen maar hopen dat als mijn project slaagt (wat niet zeker is) de bewoners van dit dorp, zowel akkerbouwers als veehouders tot de conclusie komen dat samenwerken meer oplevert dan elkaar de tent uit vechten en dat het voor anderen een voorbeeld is. Een ding weet ik vrij zeker een te groot verschil tussen arm en rijk leidt tot conflicten, die meestal eindigen in een burgeroorlog.

Laad alle reacties (16)

Of registreer je om te kunnen reageren.