Boerenblog

1063 x bekeken 6 reacties

Aardappelen in Siberië (3)

Het wordt spannend, we gaan oogsten. Dat gaat niet van een leien dakje…

Na mijn vorige bezoek, begin juli, was het voor mij nog maar de vraag of de Russische klant de aardappelbewaarloods met een capaciteit van 12.500 ton op tijd af zou hebben. Begin mei was begonnen met de bouw ervan. Geen bewaring betekent niet rooien en in Siberië kan de winter snel en onaangekondigd zijn intree doen. Ik had me echter voor niets zorgen gemaakt. Bij mijn bezoek aan het Altay-gebied eind augustus werd ik aangenaam verrast. De loods was dicht en bijna klaar. De laatste hand werd gelegd aan de elektriciteit en de vloer werd geschrobd door de vrouwen die straks aan de band kluiten gaan zoeken. Ze gingen met de zwabber de hele loods door!
Ook de inschuurlijn was al afgeleverd en we konden beginnen met het opbouwen hiervan. Dit ging vrij vlot, er was alleen geen stroom om te testen. Na het maken van een berekening zijn uiteindelijk nog een paar extra kabels getrokken om in ieder geval alles te kunnen proberen.

Prima aardappelen op het land

Op het land zag het er ook weer verzorgd uit. De aardappelen waren netjes volgens schema doodgespoten, met hier en daar nog wat groene planten die nog in volle groei waren. De rooier stond klaar en kon aan de trekker aangebouwd worden. Op ons advies werden er twee camerasystemen en extra werklampen aangeschaft, omdat het vrijwel noodzakelijk zal zijn ook ‘s nachts te rooien. Er is 170 hectare te rooien met één rooier en eind september moet alles van het land zijn. Dat betekent een streefcapaciteit van 7 hectare per dag.

Voor het begin van het rooien oogde de directeur nog rustig. Door gebrek aan ervaring met aardappelen was het voor hem moeilijk om in te schatten wat er moest gebeuren om 170 hectare te rooien, 50 kilometer te transporteren en in te schuren. Dit zou snel veranderen….

Van ons advies om minimaal vijf vrachtauto’s in te schakelen om deze 50 kilometer te overbruggen was niets meer over, drie was meer dan genoeg. Volgens hem ging er 35 ton op een vrachtauto, dus dat zou geen probleem vormen.
Het rooien startte met een gangetje van 7 kilometer per uur, onder ideale omstandigheden. Maar van de drie vrachtwagens was er een kapot, een kwam helemaal niet opdagen en nummer 3 nam niet meer mee dan 15 ton! Deze was na 20 minuten vol en vervolgens kon de rooiploeg 4 uur wachten voor hij terug was. Langzaam drong het tot de klant door dat er toch meer bij kwam kijken.
Aan het eind van de dag was er 1 hectare gerooid, nog maar 169 dagen te gaan, concludeerde wij…

Rust is verdwenen

De rust van de dag ervoor was inmiddels verdwenen. De druk nam toe en op korte termijn moest er veel geregeld worden qua logistiek. Alle transportbedrijven in de buurt werden gebeld en vrachtwagens werden geregeld. Aan het eind van de tweede dag hadden we er zeven en begon het te draaien.
Inmiddels vlogen we op en neer tussen land en schuur om alles in de gaten te houden. Als de klant onderweg een afgevallen aardappel zag liggen werd het anker uitgegooid, achteruit en de aardappel werd meegenomen.
Bij de bewaring verliep ook het inschuren in het begin stroef. Er waren te weinig mensen, de vrachtwagens konden slecht boven de stortbak komen en de valbreekmatrassen gleden mee de stortbak in. Opstartproblemen dus.

De rustige toestand van de directeur was inmiddels omgeslagen in opperste concentratie. Er moest veel georganiseerd en aangestuurd worden. Toen alles naar behoren draaide, waren er rond de 30 personen betrokken bij de oogst, transport en bewaring. De man had veel hooi op zijn vork maar zoals hij zelf zei: “in zulke situaties moet je je rug recht boven je geslachtsdeel houden.” Dat is de enige manier om het te doorstaan en dat deed hij.

Inmiddels weten we dat er 7 hectare per dag gerooid wordt. De omstandigheden zijn goed en als alles op tijd uit de grond is wordt er geld verdiend, veel geld waarschijnlijk. De eerste rassen leverden 45 ton per hectare. De prijzen van aardappelen in Rusland zijn hoog, doordat de droogte in andere gebieden schaarste veroorzaakt.

Ik kijk met volle tevredenheid terug op dit project, met gemotiveerde mensen met de juiste instelling. Organisatorisch alles strak geregeld en oog voor kwaliteit.

In Rusland kan niks en in Rusland kan alles.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Chris

    Complimenten Nico, waar start je volgende project?

  • no-profile-image

    geurts

    leuk verhaal. met wat voor rooier rooien ze? is niet goed te zien op de foto

  • no-profile-image

    kees

    Mooi verhaal, leuk om te lezen dat zo`n project goed loopt

  • no-profile-image

    Christian de Vries

    Nico, mooi stukje! Goed om te zien dat er ook mensen zijn die de positieve ervaringen in de Russische landbouw wel weten te beschrijven en delen met de rest van de wereld. Zoals je zegt: In rusland kan niks, in Rusland kan alles!

  • no-profile-image

    Bert

    Gelukkig is daar een directeur die door duwt en volhoudt.Want daar zit altijd het probleem.Jij kunt wel weten en willen maar directeuren met andere oppermannen stoppen het zelf vaak terwijl het in hun eigen voordeel is.Transport is over al zelfde gedonder of je nu bij jouw bent of hier bij ons.Het is de nek breker.Hoop jullie krijgen alles weg op tijd want het is kassa nu met de piepers over al in oud Rus.

  • no-profile-image

    peter dudink

    hallo

    mooie reportage over rooien in siberia.
    alles is heel herkenbaar voor mij, ik heb er namelijk ook veel gewerkt.
    mooi dat het hier goed afgelopen is.
    geeft een heerlijk gevoel,alles in de schuur.
    gr peter dudink,paka

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.