Akkerbouw

Achtergrond 2094 x bekeken

‘Zo min mogelijk last hebben van Hulst aan Zee’

Marnix Verbrugge is de laatste jaren druk met het beschermen van zijn akkerbouwbedrijf tegen de gevolgen van Hulst aan Zee.

Vanaf de dijk op Deltahoogte is het kwelscherm langs de grond van Marnix Verbrugge (37) goed te zien. Om de 
20 meter zijn, over een lengte van een kilometer, de uiteinden te zien van zogeheten kwelbuizen die 15 meter de grond in steken. Tezamen vormen ze een scherm dat zoute kwel vanuit de Westerschelde afvangt en weer terugvoert. Zo wordt voorkomen dat het zoute Scheldewater de zoetwaterbel in de achter de dijk gelegen polder aantast, van waaruit Verbrugge en vijf collega’s hun gewassen beregenen.

Het kwelscherm werd noodzakelijk toen een stuk polder werd teruggegeven aan de zee en de Westerschelde ineens een stuk dichter bij Verbrugges grond kwam te liggen. Pogingen om de ontpoldering tegen te houden, strandden bij de Raad van State.

De regenhaspel. Verbrugge onttrekt water via tweehonderd meter lange drains in de zoetwaterbel.
De regenhaspel. Verbrugge onttrekt water via tweehonderd meter lange drains in de zoetwaterbel.

Bescherming zoetwaterbel

Nu het eenmaal zo ver is, hoopt Verbrugge dat het kwelscherm de zoetwaterbel onder zijn land zal beschermen. Volgens de eerste metingen is dat het geval.

“De route die we hebben afgelegd, was lang met hobbels”, blikt Verbrugge terug. Samen met collega’s heeft het hem veel moeite en tijd gekost politiek en overheden te overtuigen van het belang van de landbouw en de economie in het gebied. “Wat betreft de ontpoldering is naar ons geluisterd en is de dreiging van zoute kwel gekeerd. Onze bedrijfsvoering is wat dat betreft veiliggesteld.”

Zorgen om vliegas

Voorlopig dan, want het Project Perkpolder – ook wel Hulst aan Zee genoemd – dat na het stilleggen in 2003 van de veerdienst Kruiningen-Perkpolder over de Westerschelde op gang kwam, is nog niet afgerond. Aan de westkant van het vroegere veerplein wordt in 2016 een begin gemaakt met het ophogen van de 200 hectare grote Perkpolder, waar straks een 18-holes golfbaan wordt aangelegd.

'Wat ons zorgen baart, is de geheimzinnigheid'

“Wat ons zorgen baart, is de geheimzinnigheid waarmee dit deel van het plan nu is omringd. De weinige informatie die we krijgen vanuit de projectgroep Perkpolder, geeft ons te denken. We weten niet welk product er gaat worden gebruikt voor deze ophoging. Misschien vliegas. Verontreinigingen hieruit kunnen op termijn uitspoelen naar onze grond. Hoe moeten wij dan veilige landbouwproducten garanderen? En als op die hoogte waterpartijen worden aangelegd, kan dit zelfs een grotere kweldruk geven.”

Verbrugge en zijn collega’s zijn er niet gerust op. “We gaan nu eerst als akkerbouwers bij het waterschap informeren hoe zij denken dat wij schoon water houden. Kijk, we krijgen een bewoond gebied naast ons. We willen daar zo min mogelijk last van hebben. Hopelijk lukt ons dat in goed overleg.”

Lees het hele artikel in Boerderij 24 van 8 maart.

Foto

  • Met een EC-meter blijft Verbrugge  de geleidbaarheid en zo het zoutgehalte van zijn beregeningswater in de gaten houden.

    Met een EC-meter blijft Verbrugge  de geleidbaarheid en zo het zoutgehalte van zijn beregeningswater in de gaten houden.

  • Marnix Verbrugge uit Walsoorden (Zeeland) bedrijft akkerbouw op 90 hectare. Hij heeft een bouwplan met fritesaardappelen, suikerbieten, wintertarwe, plant- en zaaiuien, zomerpeen en bruine bonen.

    Marnix Verbrugge uit Walsoorden (Zeeland) bedrijft akkerbouw op 90 hectare. Hij heeft een bouwplan met fritesaardappelen, suikerbieten, wintertarwe, plant- en zaaiuien, zomerpeen en bruine bonen.

  • ‘Zo min mogelijk last hebben van Hulst aan Zee’

Of registreer je om te kunnen reageren.