Akkerbouw

Achtergrond 4309 x bekeken 1 reactie

‘Wij zien ruimte voor verse boerderijfrites’

De lage prijs vorig jaar en zicht op een afzetmarkt, maken dat Adriaan en Pieter Veerman een deel van hun aardappelen zelf verwerken en afzetten.

Ruim een jaar geleden zijn Adriaan en Pieter Veerman begonnen verse frites te snijden. Uit een soort balorigheid – tafelaardappelen brachten amper 5 cent per kilo op – zijn ze bij Pieter in de keuken begonnen met 50 kilo aardappelen te schillen en tot frites te snijden.

Voor die verse frites bleek in de Hoeksche Waard een markt en intussen staat achter in de schuur een mini­fabriekje waarin iedere dinsdag- en donderdagochtend aardappelen worden geschild en als verse panklare aardappelen of Verse Boerderij Friet worden verkocht. Het schillen en snijden is enigszins geautomatiseerd. In de ruimte van 10 bij 20 meter staat een bescheiden lijntje, goed voor 200 kilo product per uur. Het ruikt er tegen de middag schoon, de productie zit erop. Adriaan: “We verwerken twee keer per week, niet volcontinu.”
De gevacumeerde verse frites brengt € 1,25 per kilo op. Voor iedere kilo frites is 1,4 kilo aardappel (60 mm-opwaarts) nodig. De omzet per verwerkte kilo ligt op ongeveer een euro.

Ga met uw muis over het icoon voor meer informatie.

Ongelukkig met fritesfabriek

“We hebben een bedrijfje in de dop. Wat het ons oplevert, hebben we niet berekend. Ik redeneer zo: de eerste 5 jaar hebben we geen rendement. Als het aanslaat, komt dat wel. Ik ga ervan uit dat er markt is voor frites en panklare aardappelen zonder conserveringsmiddelen.”

Adriaan vindt het leuk zo met aardappelen om te gaan. Hij en zijn broer zeggen zich ongelukkig te voelen bij de teelt op contract voor grote fritesfabrieken. “Het is een race zo veel mogelijk aardappelen te telen die net aan de eisen voldoen, tegen een prijs waarvoor wij ze niet kunnen telen. Alles meegerekend, inclusief kosten van kapitaal en onze arbeid, kom ik 1 of 1,5 cent per kilo tekort. Acht jaar geleden zijn we gestopt voor de fabriek te telen. Wat een rol speelt, is dat de teelt voor de industrie me wat te anoniem is. Ik wil een herkenbare kwaliteitsaardappel telen. Ik wil bij wijze van spreken mijn afnemers een hand kunnen geven. Dat gaat niet met consumenten in Azië en Zuid-Amerika. Waar wij hier plezier aan beleven, is een heel mooie aardappel telen. Wij gaan voor onze frites niet uit van een onderwatergewicht van minimaal 360 gram per kilo, maar van 390 tot 420. Daar bemesten we op: 50 kilo minder stikstof dan gebruikelijk, meer kali, geen dierlijke mest in de teelt van aardappelen. Kilo’s tellen minder, smaak des te meer.”

De geschilde en gesneden aardappelen worden in verpakkingen van 1, 5 en 10 kilo afgezet bij horecabedrijven, zorginstellingen, groente- en fruithandelaren en enkele supermarkten in de Hoeksche Waard.
De aardappelstrategie op het bedrijf is mede ingegeven door het idee dat er een ontwikkeling is richting aardappelen met meer smaak. Adriaan: “Met een herkenbare smaak. Een frietje uit de diepvriesindustrie is onderhand niks anders dan een stokje om de mayonaise mee binnen te krijgen. Er is vraag naar pure aardappelen rechtstreeks van de boer.” Gevolg is dat 2 keer in de week geschild moet worden om klanten van verse frites en panklare aardappelen te voorzien. Op voorraad werken is er niet bij.

Gevacumeerde Verse Boerderij Friet en de grondstof Agria-aardappelen. Voor iedere kilo frites is 1,4 kilo aardappel nodig.
Gevacumeerde Verse Boerderij Friet en de grondstof Agria-aardappelen. Voor iedere kilo frites is 1,4 kilo aardappel nodig.

 

Nog maar 13 ton over

Het areaal van 83 hectare aardappelen op akkerbouwbedrijf Veerman wordt ingevuld met twaalf rassen: Agria, Folva, Bildtstar, Nicola, Frieslander, Doré, de paarse Vitelotte Noir, Sunita, Ratte, Koopmans Blauwe, Roseval en ten slotte een geelvlezig ras onder nummer. De oppervlaktes bijzondere aardappelen zijn klein: Ratte beslaat één hectare, Koopmans Blauwe een halve hectare.

Van oogst 2015 liggen op het bedrijf half maart alleen nog de laatste 13 ton van in de totaal 80 ton gereserveerd voor de schillerij. De rest is in de eerste helft van het afzetseizoen al verkocht. Veerman prijst zich gelukkig met de 18 cent per kilo die hij voor de grote rassen heeft kunnen maken. “Je moet ook op tijd kunnen verkopen. Als ik kan verdienen aan de aardappelen, gaan ze weg.”
Het is wel zeker dat de laatste 13 ton is geschild voordat de aardappelen van oogst 2016 gerooid zijn. Het is nu nog veel te nat om zelfs maar te poten. “Dat zal dan betekenen dat we bij collega’s moeten bijkopen voor de schillerij.”
Mocht de schillerij de komende jaren een vlucht nemen en meer tijd opeisen, dan laat Adriaan dat graag gebeuren. “Mijn hart ligt bij het verkopen. Als dat nou die smaakvolle, betrouwbare aardappel is, waarvan ik vermoed dat er in Nederland vraag naar is, dan wil ik me daar graag op richten. Dat zal dan een verschuiving in het bedrijf zijn. Op termijn zouden we zomaar 100 hectare kunnen verkopen of verhuren om verdere stappen in de verwerking te zetten.”

Akkerbouwbedrijf Veerman doet alles met eigen machines, behalve vanaf dit jaar de graanoogst. Onderhoud wordt zelf gedaan.
Akkerbouwbedrijf Veerman doet alles met eigen machines, behalve vanaf dit jaar de graanoogst. Onderhoud wordt zelf gedaan.

Eén reactie

  • wvb

    Schitterend. Veel succes

Of registreer je om te kunnen reageren.