Akkerbouw

Achtergrond 2140 x bekeken 1 reactie

Haanstra: altijd eensgezind optrekken

Bij zijn afscheid ontving Jaap Haanstra, voorzitter van de vakgroep akkerbouw van LTO Nederland, een lintje. Het is de maatschappelijke waardering voor zijn decennialange inzet als akkerbouwbestuurder. Haanstra voelt zichzelf overigens meer belangenbehartiger dan bestuurder.

Hij begint er zelf over: de akkerbouwacties van 1990. Als jong bestuurder en lid van de Groep Emmeloord was Jaap Haanstra in Flevoland een van de organisatoren. Trekkers op de weg, blokkades van overheidsgebouwen; wekenlang was hij dag in, dag uit op pad in een poging de graanprijzen omhoog te krijgen. De saamhorigheid in de sector, de collectieve boosheid over de lage opbrengstprijzen, ruim 25 jaar na dato kan hij er nog van genieten.

'Tegen wie zou je moeten actievoeren?'

De sector is veranderd, het eigen bedrijf gaat voor. Wie gaat er nu drie weken met een spandoek de straat op? Gaat niet lukken, zegt Haanstra. Die tijd is gewoon voorbij, moet je niet over treuren.

Het landbouwbeleid is veranderd, prijs- en marktmaatregelen zijn bijna allemaal ingetrokken. Tegen wie zou je moeten actievoeren, vraagt Haanstra zich af. Hij herinnert aan het belangrijkste resultaat van de toenmalige acties: het besef onder de deelnemers dat de akkerbouw op eigen benen moet staan en zich dus niet afhankelijk moet maken van de goede wil van Den Haag of Brussel.

In 1990 demonstreerden akkerbouwers in Den Haag tegen lage prijzen. Foto: ANP
In 1990 demonstreerden akkerbouwers in Den Haag tegen lage prijzen. Foto: ANP

Bodemvruchtbaarheid staat op het spel

Vraag en aanbod bepalen de prijs. Dat geldt voor tarwe, uien en aardappelen. De overheid bemoeit zich er niet meer mee. Neemt niet weg dat de politiek nog wel over veel andere dingen gaat. Haanstra noemt het mineralenbeleid. Op dat gebied moet de sector nog steeds eensgezind optrekken, want de bodemvruchtbaarheid staat op het spel.

Haanstra (57) uit Luttelgeest (Flevoland) heeft onlangs afscheid genomen als voorzitter van de vakgroep akkerbouw van LTO Nederland. Zo'n 30 jaar is hij actief geweest. Hij begon als bestuurslid van de afdeling Emmeloord van de toenmalige Landbouw Maatschappij IJsselmeerpolders en eindigde als landelijk akkerbouwvoorman.

Haanstra maakte vele fusies mee

Hij heeft vele fusies meegemaakt. LMIJ werd LMF, LMF werd FLTO, FLTO werd NLTO, NLTO werd LTO Noord. Heeft hem vele uren vergaderen gekost, maar de richting was goed. De verdeeldheid in de land- en tuinbouw, tussen de zuilen en sectoren, is steeds minder geworden.

Zijn drijfveer? Haanstra denkt na, hoe zal hij het formuleren? Dan zegt hij: "Ik vind vaak dat dingen anders kunnen, anders moeten. Akkerbouwers hebben recht op een goed bestaan en onze opvolgers ook. Dat proberen te bewerkstelligen, is altijd mijn doel geweest. Of het nu ging om gewasbescherming, vergroening van het Europese landbouwbeleid of mineralen. Uiteindelijk ben ik meer een belangenbehartiger dan een bestuurder."

Groenbemesters op 'longlist' vergroening

Dat groenbemesters uiteindelijk op de zogeheten longlist van vergroeningsmaatregelen voor de akkerbouw kwamen te staan, beschouwt hij als een van zijn successen in de laatste jaren. Samen met andere bestuurders is hij daarvoor talloze keren naar Den Haag gereisd. Overleggen met het ministerie, onderhandelen met de staatssecretaris, praten met Kamerleden. Aan het begin van de nacht werd uiteindelijk gestemd. Met een stem verschil werd de wens van Haanstra uiteindelijk gehonoreerd. Daar heeft hij een dag van genoten, later die week wachtte weer de afronding van een volgend dossier.

Lintje is waardering van mensen om Haanstra heen

Vorige week ontving Haanstra een lintje vanwege zijn verdiensten voor de sector. Hij is Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Vindt hij toch wel mooi. Hij ziet het als een blijk van waardering van de mensen om hem heen.

En nu? Haanstra gaat zijn tijd en energie steken in het akkerbouwbedrijf thuis. Heeft hij trouwens altijd wel gedaan, want gedurende zijn loopbaan als boerenbestuurder is het bedrijf gegroeid van 40 naar 180 hectare. Onlangs is zijn tweede zoon toegetreden tot het bedrijf. Met de twee opvolgers gaat hij het bedrijf verder ontwikkelen.

Hij heeft geen andere bestuursfuncties meer. Want hij had altijd maar één pet op. En als je die ene pet aan de kapstok hangt, is het dus afgelopen als bestuurder, zegt hij. Heeft hij overigens geen moeite mee. Hij heeft thuis meer dan genoeg te doen.

Eén reactie

  • agratax(1)

    Haanstra vraagt zich af "Tegen wie moeten we demonstreren?" Ik denk dat de afname van de bodemvruchtbaarheid, een oorzaak heeft in de Vrije Wereldhandel, die onze (graan)prijzen bepaalt aan de hand van de Goedkoopste producent op aarde. Dit dwingt onze akkerbouw om zijn bouwplan zo in te richten dat de bodem niet meer de van ouds voorgschreven rust krijgt. Hier komt bij dat onze machins groter en zwaarder worden, iets wat op onze natte delta gronden wel eens funest kan zijn. De goedkope en grootschalige akkerbouw ligt doorgaans op droge hooggelegen gronden, die geen last van inklinken hebben en daar komt bij deze akkerbouw hoofdzakelijk bestaat uit graan en zaderijen, gewassen die veel org. stof achterlaten en waarbij de bodemstructuur nauwelijks geweld (zeven, rotorkopeggen et.) wordt aangedaan. Mijns inziens is het EEN prijs systeem voor graan, als voornaamste voedingsproduct en daarmee het startpunt van elke prijscalculatie van andere producten, over de hele wereld funest voor het voortbestaan van de bodemvruchtbaarheid en daarmee de landbouw.

Of registreer je om te kunnen reageren.