Akkerbouw

Achtergrond 515 x bekeken

Al vijftig jaar vrolijk combinen

Wim de Visser haalt voor de vijftigste keer de tarwe-oogst binnen, tegenwoordig van zoon Sam die boert op de ouderlijke boerderij in Biddinghuizen. De 77-jarige Drontenaar is dol op combinen. ”Het wordt steeds comfortabeler, maar vroeger hadden we er ook al lol in.”



Wordt het nooit eens saai?
”Het blijft uitdagend. Vroeger was combinen een van de meest intensieve werkzaamheden. Tegenwoordig gaat het makkelijker. Ik stuur nog steeds zelf, maar verder gaat er veel automatisch. Als we eenmaal rijden, stoppen we niet. Van de week ging ik om één uur ’s middags rijden en kwam ik er kwart voor tien ’s avonds weer af. Het is schitterend werk, dat kost toch geen moeite. Lekker in de cabine, airco erbij, radio aan. Wat wil je nog meer? Het is net een rusthuis. En je bent in de natuur, blijft in beweging. Over mijn gezondheid mag ik niet klagen. Combinen is mijn hobby gebleven, zo kom ik aan vijftig jaar. Dat kunnen we niet veel zeggen. Ik rij nog steeds vrolijk rond.”

Hoe bent u begonnen?
”We hadden een flink akkerbouwbedrijf. Omdat we van het zelfredzame soort zijn en geïnteresseerd in mechanisatie, heb ik in 1962 zelf een combine gekocht. Een Amerikaanse, de Massey Harris. Helaas was deze machine niet berekend op het graszaad dat we toen nog teelden en was hij na het eerste seizoen total loss gereden. Toen kwam de Clayson, de voorganger van New Holland. Gemaakt in de fabriek in België, kwam hij gewoon over de weg naar onze boerderij in Vlissingen gereden. Dat kon toen gewoon nog. Dat eerste jaar was nat. Pas in september begon de oogst. Ik kon volop aan de slag, ook bij buren. Het kwam praktisch niet voor dat iemand een eigen combine kocht. Mensen dachten ook: een boer die dat doet, gaat failliet. Dat is allemaal goedgekomen. Nadat we in 1968 naar de polder verhuisden, heb ik de combine ook nog eens goed verkocht. Ik rij nu op de achtste combine. Een New Holland TX 66. Hetzelfde merk als de eerste.”

Wat is er in de loop der jaren veranderd?
”De grootste verandering is de capaciteit van de combine. Tegenwoordig halen we 30 tot 40 ton per uur binnen, vroeger was 8 ton geweldig. Zeker vergeleken met het handwerk daarvoor. Toen ik met combinen begon, stond je bovenop de machine om je mes goed te kunnen zien en moest je alles met de hand afstellen. Als je thuiskwam, zag je helemaal zwart. Nu kan ik in m’n zondagse pak graan oogsten. GPS gebruik ik niet, maar verder gaat veel automatisch. Zoals de versnellingsbak. Je moet nu ook veel meer hectares doen. Toch hadden we er toen net zo veel lol in, hoor. Het was gewoon anders, alles duurde langer.”

Gaat u met de tijd mee?
”Ik vind techniek interessant, dus blijf de ontwikkelingen volgen. Ik ga daarvoor ook altijd naar beurzen. Zo blijf ik met mechanisatie bezig, dat vind ik mooi. Het sleutelen laat ik aan mijn zoon over, die is nog meer een techneut dan ik.”

Wat denkt u van de oogst van dit seizoen?
”Ik heb bijna 50 hectare te dorsen en de opbrengst van deze tijdig gezaaide tarwe is redelijk tot normaal met zo’n 10 ton per hectare. Dat is ook zo’n enorm verschil; vroeger oogstten we 5 tot 6 ton per hectare. Nu in een goed jaar wel 11 ton.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.