Akkerbouw

Achtergrond 821 x bekeken

Winnaar Giel Hermans uit zijn dak

Jammer voor al die vrouwen die een boer zoeken: Agrarisch Ondernemer 2011 Giel Hermans uit het Limburgse Kessel is al voorzien. Al wist niet iedereen dat: “Waar komt die vrouw opeens vandaan?”

Vleesveehouder en suikermaisteler Giel Hermans uit het Limburgse Kessel draagt het speldje met trots, tien minuten nadat juryvoorzitter Aalt Dijkhuizen hem het heeft opgespeld. Iedereen wil hem de hand schudden. ”Even de kinderen bellen”, excuseert Giel Hermans zich op het podium, waar de kruitdampen nog wegtrekken na de feestelijke uitreiking van de prijs van de Agrarisch Ondernemer van het jaar.

De dochters Lotte (4) en Lara (18 maanden) zijn thuis met hun tante Birgid, de zus van Giel. ”Zij zijn nog te klein om mee te gaan. Maar ze waren door het dolle heen aan de telefoon”, zegt de net verkozen Agrarisch Ondernemer van 2011.
De kinderen doen in hun enthousiasme niet veel onder voor hun vader. Tien minuten daarvoor is Hermans nog een stuk minder uitgelaten. Hij staat dan samen met de ondernemers van de vier andere bedrijven op het podium gespannen te kijken naar de envelop die juryvoorzitter Dijkhuizen opent.

Trommelgeroffel blijft achterwege, maar de ontlading bij de winnaar is er niet minder om als hij zijn naam hoort uit de mond van Dijkhuizen. Confetti en serpentines vliegen de zaal in, vuurwerk spat van het toneel. De boer staat dansend en juichend op het podium, te midden van de ondernemers die met hem dongen naar de eerste prijs. Hij wenkt naar zijn vrouw Judith van Hagen, die tot dan voortdurend op de achtergrond bleef.

Presentatrice Astrid Joosten is even van haar apropos: ”Waar komt die vrouw opeens vandaan? Daar wisten wij niets van!”

”Zij is ook onderneemster, maar in een ander vak”, legt Giel uit, terwijl Judith het podium opkomt. En nadat de kersverse agrarisch ondernemer van het jaar en zijn vrouw elkaar in de armen gevallen zijn, legt zij uit waarom ze op de achtergrond is gebleven. ”Dit is echt zíjn ding. Hij heeft het echt zelf verdiend”, zegt Van Hagen, die zelf golfprofessional is.

Tot het moment van de uitreiking heeft Hermans zich steeds alleen vertoond. In het filmpje om promotie te maken, tijdens de presentatie op het podium en zelfs bij de uitreiking van de prijs.
De ondernemer heeft dan al een spannende middag achter de rug, die voorafgegaan is door een periode van enkele weken waarin de spanning almaar groter werd. Zou hij de prijs kunnen winnen, hoopte hij niet stiekem op de eerste prijs? ”Tja, je krijgt signalen die er op zouden kunnen wijzen dat je kunt winnen. Maar ja – andere genomineerden krijgen die signalen ook. Elk van de genomineerden kon winnen, we zijn allemaal goede ondernemers.”

Hij kan zich bijna niet voorstellen dat de prijswinnaar tot op het laatste moment het geheim van het juryberaad was. ”U wist het écht niet?”, vraagt hij vol ongeloof aan de meegereisde burgemeester van de gemeente Peel en Maas, waar het Limburgse Kessel onder valt. Burgemeester Wilma Delissen-van Tongerlo had wel een goed voorgevoel, maar nee: ze wist inderdaad niet dat Hermans zou winnen. Tot voor kort kende ze de Hereford-vleesveehouder vooral als brandweerman en als twitteraar. ”Toen ik hoorde dat hij was genomineerd en ik werd uitgenodigd om hierbij te zijn, heb ik dat natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. We mogen als gemeente trots zijn op zo’n innovatieve ondernemer. Hij is zeker niet een typische vertegenwoordiger van het agrarische bedrijfsleven uit onze gemeente die meer bekendstaat als dé aspergemeente van Nederland.

Uniek

Giel Hermans is niet alleen uniek in zijn gemeente. ”Ik ben zo ongeveer de enige suikermaisteler in Nederland”, zegt hij. ”In elk geval de enige die het zo aanpakt.” De jury is dat met hem eens. Hermans is, zegt de jury, uit het niets begonnen in een nieuwe markt. In die markt is hij in feite de enige speler. Hij heeft bovendien alle segmenten van de productie perfect onder controle, van teelt tot afzet.

Hermans opereert uitermate marktgericht, kan zijn afnemers het hele jaar door van suikermais voorzien, mede dankzij de relaties die hij daarvoor op doortastende wijze heeft opgebouwd. Hermans doet volgens de jury geen concessies aan kwaliteit, hij zet problemen om in kansen, bijvoorbeeld door de productie van vlees uit het restafval van suikermais. Hij weet het vlees van zijn Hereford-zoogkoeien prima te verwaarden, het dure vlees gaat naar het culinaire topsegment, terwijl andere producten als hamburger, kroket of bitterbal bij de snackbar terechtkomen. Hij is, zegt de jury met gevoel voor understatement ”een ondernemer met een enorm optimisme en een enorme drive.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.