Akkerbouw

Achtergrond 1756 x bekeken

Regen houdt combine bij Naaijer niet tegen

Koos Naaijer maakt in regenachtige oogstperiodes gebruik van zijn graanopslag en droger. ”De combine kan doorwerken.” De akkerbouwer heeft ook een stro-opslag. De Groninger vertelt over de voordelen van de opslag en zijn verkoopstrategie.

Toen akkerbouwer Koos Naaijer in 2005 zijn bedrijf verplaatste naar de huidige locatie in het Groningse Scheemda, heeft hij een nieuwe stortput aangelegd waar 9 ton tarwe in kan. Vier silo’s met elk een opslagcapaciteit van 75 ton omringen de stortput. Daarachter staat de graandroger, waar 18 ton tarwe in één keer kan worden gedroogd. Een transportband brengt de gedroogde tarwe naar de opslag, die bestaat uit keerwanden. Daar kan de akkerbouwer 700 ton tarwe opslaan, zodat de totale opslag inclusief silo’s 1.000 ton kan bevatten.

Naaijer vindt zijn graanopslag eenvoudig, maar doeltreffend. ”Ik kan tijdens de oogst 300 ton tarwe tijdelijk opslaan in de silo’s om later te drogen. De combine kan tijdens de oogst doorwerken. Dat is vooral belangrijk in een regenachtige oogstperiode, zoals vorig jaar. Er zijn volautomatische droogsystemen die sneller werken. Maar ik gebruik de droger maar 14 dagen per jaar. Dan is een duur droogsysteem voor mij niet rendabel te maken.”

Naaijer teelt op zijn akkerbouwbedrijf in Scheemda 90 hectare wintertarwe en 30 hectare bieten. Van de 1.150 ton tarwe die Naaijer afgelopen zomer heeft geoogst is 200 ton af land verkocht. In december heeft de akkerbouwer 200 ton tarwe afgeleverd. Bijna 400 ton zit in de lange bewaarpool van coöperatie Agrifirm. ”Ik heb nog 350 ton tarwe vrij voor de verkoop.”

Naaijer neemt deel aan de tarwepool sinds oogst 2008. ”Daarvoor had ik alles vrij. Maar nu de tarweprijzen zo sterk schommelen, vind ik dat risico te groot. De vrije tarwe verkoop ik het eerst. De pooltarwe bewaar ik het langst, zodat ik optimaal profiteer van de bewaarvergoeding.”

De rentabiliteit van de opslag verschilt per jaar. Naaijer: ”Na de oogst van 2008 zakten de tarweprijzen voortdurend. Achteraf was toen verkoop af land het beste geweest. Maar dit seizoen is het andersom. Ik kon vorig jaar éénmalig 22 hectare land huren. De tarwe van dat perceel heb ik af land verkocht voor 180 euro per ton. Nu kan ik 235 euro krijgen. Dat prijsverschil maakt de opslag rendabel. In de meeste jaren kan ik door de eigen graanopslag de prijsdruk tijdens de oogst vermijden.”

Naaijer heeft vanwege de huidige tarweprijzen alvast een deel van de oogst van dit jaar verkocht. ”Ik heb al 200 ton tarwe verkocht voor levering van oktober tot december 2011 voor ruim 200 euro per ton. Ik doe 35 tot 40 procent in de bewaarpool en de rest ga ik vrij verkopen.”
Het akkerbouwbedrijf heeft niet alleen een tarweopslag. Naaijer bewaart in een andere schuur al het stro dat hij in grote pakken perst. Dit seizoen is zo’n 500 ton stro opgeslagen in de schuur. Naaijer: ”Ook deze opslag is dit jaar rendabel. Tijdens de oogst kon ik 65 euro per ton tarwestro krijgen. Nu ligt de prijs rond de 100 euro.”

De stro-opslag zorgt er voor, net als bij de tarwe, dat de oogst kan doorgaan, zegt Naaijer. ”Als ik het stro af land zou verkopen, dan krijg je nooit genoeg vrachtwagens die de balenpers kunnen bijhouden. Nu we het stro zelf opslaan, kan de pers door blijven werken.”
Naaijer is blij met de huidige tarweprijzen, maar plaatst een kanttekening. ”In 1983 kreeg ik 270 euro per ton tarwe. Nu is dat 235 euro. Terwijl de kosten in die bijna dertig jaar flink zijn gestegen. Dat wordt maar voor een deel gecompenseerd door hogere hectareopbrengsten.”

De politiek overweegt om in te grijpen met de huidige hoge voedselprijzen. Naaijer constateert dat zij er in het verleden voor heeft gekozen om de landbouw marktconform te laten produceren. ”Bij lage prijzen doet de politiek niks, maar bij hoge prijzen willen overheden ingrijpen om de prijzen te drukken. Politici willen alleen maar een marktconform beleid als hun dat past.”

Doordat de politiek de voedselmarkt loslaat, zullen de prijzen in de toekomst meer gaan schommelen, stelt Naaijer. ”Dat betekent meer risico voor de individuele boer. Daarom verkoop ik een deel van mijn tarwe in de pool. Zo spreid ik mijn risico.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.