Akkerbouw

Achtergrond 111 x bekeken

’Graanprijzen zijn niet te hoog’

Graanprijzen zijn in een jaar tijd verdubbeld. In Noord-Afrika dragen hoge graanprijzen bij aan politieke onrust. Volgens voorzitter Teun de Jong van de Nederlandse Akkerbouw Vakbond wordt het perspectief in de discussie nog wel eens vergeten.

De graanprijzen liggen volgens Wereldvoedselorganisatie FAO op een historisch hoog niveau. Verdienen Nederlandse akkerbouwers eindelijk eens wat?
”Niet echt. In absolute zin liggen prijzen überhaupt helemaal niet hoog: voor het begin van de hervorming van het landbouwbeleid in 1984 lagen prijzen in Europa gewoonlijk al op 250 euro per ton, waar het prijsniveau zich nu rond de 230 euro per ton beweegt. Relatief ten opzichte van vorig jaar is de prijs natuurlijk wel verdubbeld, maar het huidige prijsniveau is voor de meeste akkerbouwers nog steeds weinig meer dan kostendekkend. Nederlandse akkerbouwers hebben niet de arealen waarmee je met de huidige prijzen goed een paar centen kunt verdienen. Probleem is niet dat de prijs hoog is, maar dat deze meestal te laag is geweest.”

De huidige crises in Noord-Afrika worden toch geweten aan hoge prijzen?
”Vanzelfsprekend is de impact van het hoge prijsniveau niet gelijk verdeeld. Op de kade van Alexandrië wordt zelfs naar verluid nu 330 euro per ton betaald en het verschil met de Europese prijs kan niet alleen uit transport worden verklaard. Er zit een stuk speculatie en paniek bij. De betrokken landen zijn door de bijna decennia lang lage prijzen verslaafd geraakt aan de goedkope import van graan. Er leek geen noodzaak zelf de landbouw te ontwikkelen. De wereld moet toe naar een hoger niveau van zelfvoorziening. China en India kunnen als voorbeeld dienen. Egypte zou niet afhankelijk moeten zijn van importstromen. China en India hebben in feite ons Mansholt-beleid gekopieerd en hoge voorraden aangelegd en zijn zo goed als immuun gebleken voor de voedselcrisis.”

Maar de EU heeft toch geld genoeg om te importeren, zelfs bij een hoog prijsniveau?
”Ik spreek niet over eventuele voedseltekorten in Europa. De aanwezigheid van voorraden op zichzelf, laten we zeggen drie of vier maanden consumptie, stabiliseert de markt. Men zou kunnen sturen op een prijs van minimaal 180 euro. Het is nu rennen of stilstaan, en dit is voor een gezond investeringsklimaat funest. Dikke jaren leiden tot overproductie het jaar erna. Magere jaren leiden tot onderproductie. Als zich dan op een ongelukkig moment een calamiteit voordoet, zoals een mislukte oogst in Rusland of Oekraïne, pieken de prijzen weer. En nu we aan het pieken zijn, is het weer wachten op de dip. Ik zie niet voor wie deze beweeglijkheid goed is.”

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.