Akkerbouw

Achtergrond 232 x bekeken 4 reacties

Schonen is ook niet makkelijk (1)

Een nieuw avontuur: Bert gaat toezien op het schonen van de saffloer. Dat levert fraaie lesjes personeelsmanagement op.

In het begin van het seizoen werd het schonen van de saffloer geregeld door mijn zakenpartner Adil. Elke morgen rond half acht kwam ik kijken. Stond de kwaliteit van wat de dag ervoor geschoond was me niet aan, dan ging het spul richting oliepers. Was het wel goed, dan kon het in de exportcontainer.
Het schoot echter niet op, ze schoonden bitter weinig per dag. Adil klaagde er bijna elke dag bij me over, of hing aan de telefoon. Ik zou ’s morgens moeten komen en blijven tot een uur of 5 in de middag. Nou nee, mij niet gezien. Ik ga daar niet de hele dag staan.
Maar na vele verzoeken van Adil ben ik toch maar door de bocht gegaan. Ik had immers toch niet veel om handen. Niksdoen bevalt me absoluut niet en is slecht voor de gezondheid, en je hersenen staan dan ook stil. Dus stemde ik uiteindelijk in, puur zodat ik weer eens wat te doen had en weer kon werken met mijn handen.

Loon naar werken

Adil zei dat hij me er ook voor wilde betalen en vroeg me wat ik dan wilde hebben. Daar heb ik op geantwoord dat we na twee weken maar moesten zien wat ik waard was geweest. Dat is voor mij de eerlijkste manier, want ik ga zeker niet voor 2 $ per uur werken zoals de lokale werknemers van 17 tot 25 jaar oud. Het moet meer zijn, en dat moet zichtbaar zijn in het hele bedrijfsresultaat.

Personeel met startproblemen

Nou, daar begon Bert 28 oktober om half acht ‘s morgens. Maar op het bedrijf waren de deuren dicht. Formeel start de werkdag er om acht uur, maar toen was er geen kip te zien. Wél 100 duiven die van het saffloerzaad vraten dat buiten gemorst lag.
Om half negen nog steeds geen werknemers, ook niet de drie hoofdwerknemers. Drie? Ja, je leest het goed, drie. Want hier heb je op elke werknemer anderhalve tot twee chefs die ook van werken geen verstand hebben en zelf ook niks kunnen of durven organiseren.

Werken in een chaos

Om negen uur rijdt een auto voor en ja hoor, een van de hoofden stapte uit met een blik van ‘wat mot je en waarom ben je zo vroeg’. Die kreeg er meteen van langs. Samen zijn we naar binnengegaan en braken de benen over van alles en nog wat. Met de lampen aan was de chaos pas goed te overzien. Ik vroeg me al af waar ik aan begonnen was en waarmee te beginnen.
Maar natuurlijk ikke niet bang zijn, na 18 jaar in Kazachstan ben ik wel wat gewend.
(wordt vervolgd)

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Vera

    Hoi Bert, mooie humoristische blog. Ergens de bezem erdoor halen, is jou wel toevertrouwd, denk ik! Groet

  • no-profile-image

    Han

    Hoi Bert dit is de romatiek van het Verre Oosten. Je moet er van houden anders houdt je dit geen 18 jaar vol.

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Han .klopt de romantiek van leven hier.allemaal heel begrijpelijk.maar ik vind het altijd zo jammer dat er zoveel verknoeid word en vaak veel onnodig werk en slecht werk gedaan word wat met zelfde moeite gewoon beter kan worden gedaan vaak.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Bijzondere ervaringen in Kazachstan Bert, dat in schril contrast met onze nederlandse denkwereld. Ach ja, de opvoeding en misschien de hersenspoeling uit de ''goede oude tijd'' laten sporen achter, die ons soms tot vertwijfeling brengen. Maar leren er mee te leven en toch ondanks alle ''hinder,- en ergernissen'', doorgaan verdient bewondering. Ik ben benieuwd naar het vervolg.

Of registreer je om te kunnen reageren.