Akkerbouw

Achtergrond 731 x bekeken 4 reacties

Telen en spuiten in Canada

Het is wel makkelijk als u weet wat voor bedrijf we ongeveer runnen. Daarom een overzicht.

We exploiteren hier in Dresden, Ontario (Canada) een akkerbouwbedrijf met daarnaast een loonwerktak. We telen dit jaar 20 hectare suikerbieten, 20 hectare sojabonen, 3 hectare sjalotten en 2 hectare zaaiuien. In opdracht van een leverancier van kunstmest en bestrijdingsmiddelen bespuiten we tussen de 3 en 4.000 hectare per jaar. Dat gaat op basis van een vijfjarig contract. We spuiten met een Case 3185 zelfrijdende spuit van 27 meter breed.
Ook verzorgen wij het hakselen van luzerne en snijmais voor drie melkveehouders in de directe omgeving. Dat is eigenlijk te weinig, maar door de BSE-crisis van een paar jaar geleden besloot onze grootste klant met 1.600 stuks mestvee ermee te stoppen. Dat was dus een fikse tegenvaller voor ons.

Zoon Huib (26) werkt deels mee op het bedrijf en verder werkt hij bij verschillende boeren in de omtrek op afroep.
Wij zijn in 1999 met z’n vijven naar Canada geëmigreerd. Inmiddels woont onze oudste dochter alweer bijna twee jaar in Nederland. Na negen jaar in Canada kwam zij tot de conclusie dat het niet haar land was, ze wilde het in Nederland gaan proberen. Zij heeft het daar nu erg naar haar zin en heeft dus ook geen spijt van haar remigratie.

Het leven in Canada ervaren wij ook als totaal anders dan in Nederland. Er zijn voordelen, maar ook zeker nadelen.
Het grootste nadeel is dat iedereen veel meer op zichzelf is. Echt goede vrienden zul je hier onder de Canadezen niet gauw maken. En, zoals algemeen bekend: gezelligheid bestaat hier niet en dat missen wij wel.

Ook bedrijfsmatig is het anders. Loyaliteit is hier een vrij onbekend begrip en dat is nu net iets waar ik wel veel waarde aan hecht. Hier is het principe: wie het goedkoopst is, krijgt de handel. Maar ook daar wen je uiteindelijk aan.
Zo zijn wij twee jaar geleden veranderd van leverancier van kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen, na negen jaar alles bij de plaatselijke leverancier betrokken te hebben. Toen besloten wij om ook voor de goedkoopste te gaan en nu doen wij zaken met een bedrijf op 80 kilometer afstand. Naast een veel betere prijs is de service van dit bedrijf ook nog eens veel beter dan wat we gewend waren.

Groeten uit Canada.

Foto: Jan Zonderland

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Jan ik zit hier nu derig jaar , en net als je schrijft miste ik in het begin b.v. s'avonds even een pilsje pakken voor de gezelligheid maar dat is hier voor de mannelijke bevolking vaak het ergens ontbijten met vaak dezelde mensen (boeren) dat is ook bij jullie in de buurt vaak de gewoonte weet ik uit ervaring
    wat de loyaliteit betreft ook dat gaat komen en die zul je dan vaker bij de canadezen vinden dan bij de emigranten
    Ik heb klanten sommigen sinds 1983 en dat gaat gewoon nog steeds goed
    dus gewoon geduld en dat komt
    Tussen haakjes ik heb zondag 18ha haver kunnen zaaien dat is absoluut het allervroegste dat ik hier op het land heb gekunt Groeten Ed

  • no-profile-image

    a.coenen

    He hoi jan, ben in sept nog in de buurt geweest. Had gehoord dat dover township beste moest zijn van ontario. Dus dat moest ik even zien met eigen ogen.
    Wat was zoal jullie reden destijds juist voor die regio te kiezen???

    Gr alex

  • no-profile-image

    corrie

    Hoi Jan, Wij hebben de zelfde ervaring, de mensen in Canada gaan vaak naar Tin Horton voor de koffie en de Kerk voor de sociale ontmoetingen.Wij gaan iedere 3 jaar naar Canada. Fam. bezoek de fam. Hogervorst misschien wel bekent bij jouw van de cover stallen.En neef Tony hogervorst en de fam Cook allen landbouwers.wij vinden het leuk enwerken dan ook mee op deze bedrijven en we trekken er dan een week op uit.Wij hebben zelf een gemengd bedrijf in N-Brabant. groetjes Corrie

  • no-profile-image

    Jan Zonderland

    @ Ed, wat betreft die loyaliteit heb ik de moed opgegeven na 11 jaar. Er zullen best streken zijn in Canada waar het wat dat aangaat beter is, bijv. in Quebec, waar mogelijk door de Franse invloed de saamhorigheid wat groter is als hier, waar afgunst, roddel en achterklap gemeengoed is. Er zijn echt wel goeie mensen ook hier en daar proberen wij zoveel mogelijk een band mee op te bouwen. Bijv. onze plaatselijke equipment dealer. Kan mij niet schelen wat voor kleur trekker hij verkoopt, maar als ik een nieuwe nodig heb komt hij daarvandaan. Vandaar dat wij nu ook een Landini rijden.

    @ Alex, Dover is inderdaad een zeer mooi en goed landbouwgebied. Veel (boeren)toeristen kennen het niet maar ik neem bezoekers altijd even mee daarheen. Lijkt wel op de Flevopolders daar. Ook veel intensieve teelten daar: uien, peen, paprika's, bieten, spruitkool, tomaten. Onze keuze voor dit gebied was o.a. omdat we hier bieten konden telen op contract.

    @ Corrie, Ja, Tony Hogervorst ken ik wel, omgeving Watford. Heb ooit met hem in een werkgroep gezeten om alternatieven te ontwikkelen voor de agr. sector, jaar of 8 geleden. Ik stelde toen voor om in de windmolens te gaan maar iedereen lachte mij uit. Nu wordt het hele landschap hier vol gezet met die dingen door grote bedrijven en de boeren worden afgescheept met een fooi voor het beschikbaar stellen van de locaties.
    Als je weer eens in de buurt bent, kom maar aan, altijd welkom.

    Groeten, Jan Z.

Of registreer je om te kunnen reageren.