Akkerbouw

Achtergrond 218 x bekeken 1 reactie

'Emotioneel gezien deugde dit niet'

Agrico heeft de handel in fritesaardappelen overgedragen aan Aviko. Het besluit sloeg in als een bom bij de Agrico-leden. Herman Vermeer, voorzitter van de raad van beheer, betreurt de gang van zaken. “We hadden de leden beter moeten voorbereiden.”

Waarom stopt Agrico met de handel in fritesaardappelen?
”In 1998 verhandelde Agrico bijna 1 miljoen ton industrieaardappelen. Dat is nu 200.000 ton. Bundeling van het aanbod is niet gelukt. De fabrieken regelen zelf hun aanvoer. Onze handel is steeds meer beperkt tot restpartijen. Er moest geld bij om een redelijke prijs te betalen, terwijl eenderde van de telers van industrieaardappelen geen lid is.”

Lag een overgang naar coöperatie Nedato niet meer voor de hand omdat die net als Agrico ook levert aan de vrije markt?
”In 2009 is een poging gedaan door LTO, NAV en VTA om via het aardappelfonds SPA het aanbod te bundelen. Agrico en Aviko waren op het laatst de enige twee grote handelshuizen die nog over waren. Toen SPA niet doorging, zijn Agrico en Aviko verkennende gesprekken gaan voeren. Dat heeft geleid tot dit akkoord.”

Had het besluit niet voorgelegd kunnen worden aan de algemene ledenvergadering in plaats van alleen aan de ledenraad?
”Bundeling van aardappelaanbod ligt gevoelig in de markt. Dat vraagt geheimhouding. Bovendien heeft Agrico in 2005 de organisatiestructuur aangepast. De ledenraad is eindverantwoordelijk, en niet meer de ledenvergadering. Het voordeel is dat je sneller kunt handelen. Het nadeel is dat de besluitvorming verder bij de leden afstaat.”

Had u verwacht dat het besluit zo slecht zou vallen bij de leden?
”Procedureel gezien is de juiste weg bewandelt. Maar emotioneel gezien deugde het niet. We hadden een duidelijk doel moeten stellen voor de handel in industrieaardappelen. Als de resultaten achter blijven, zijn de leden voorbereid op zo’n ingrijpende stap. Dan kun je als directie, ledenraad en raad van beheer je besluiten veel beter rechtvaardigen. Nu werden de leden overvallen door ons besluit. Ze voelden zich miskend.”

Hoe voelt dat?
”Ik betreur de gang van zaken heel erg. We hebben het niet goed aangepakt. We hadden onze leden van te voren beter moeten informeren dat er wat moest gebeuren met de handel in industrieaardappelen. Het akkoord met Aviko Potato is aangepast om aan de kritiek van de leden tegemoet te komen.”

Wat heeft u ervan geleerd?
”Ik wil dat in de statuten een bepaling komt wanneer de leden gehoord moeten worden. Dat kan natuurlijk niet over de dagelijkse besluiten. Maar als het wezenlijke veranderingen betreft over de inrichting van de coöperatie, dan moeten de leden eerst worden gehoord. Die les hebben we wel geleerd.”

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Marius Langebeeke

    M.H.

    Het is te prijzen dat Dhr. Vermeer het boetekleed aantrekt.

    De vraag is wat schieten wij er als fritestelers mee op?

    Aviko heeft blijkbaar ingezien dat ze zo geen extra aardappels krijgen en heeft het contract opengebroken.

    Er wordt niet gesproken over de 30% aardappelen die wel een bestemming hebben maar geen prijs, Agrico is de controle over deze aardappelen compleet kwijt. De afgelopen jaren is Agrico/Dirk van de Water er (mede) verantwoordelijk geweest dat er een poolprijs van ongeveer 10 cent betaald is terwijl de fritesfabrieken niet meer wilden betalen dan 6 tot 8 cent.

    De meeste Agrico fritestelers willen bewust geen afspraken maken met een (1) fritesfabriek en de kans dat ze dat in de toekomst wel willen is klein om de volgende redenen :
    1 Fritesfrabrieken hebben als grootste belang / opdracht het zo goedkoop mogelijk inkopen van frites-aardappelen.
    2 De bedrijven hebben de massa om de termijnmarkt te manipuleren, als er even wat meer gevraagd wordt verkopen zij aardappelen tegen een lagere prijs, het verlies wat ze op deze paar honderd of duizend ton lijden weegt ruimschoots op tegen de lagere inkoopprijs van aardappelen op de reële markt 3 Fritesfabrieken halen liever iets duurdere aardappelen uit het (verre) buitenland die door transportkosten in totaal minstens 30 % duurder zijn dan Nederlandse of Belgische aardappelen omdat dit opweegt tegen de gemmiddeld iets lagere prijs van in te kopen aardappelen.
    4 Men koopt product in van inferieure kwaliteit om aan te kunnen tonen dat er ook tegen die prijs aardappelen kunnen worden gekocht, de beurscommissies en poolcommissies krijgen slechts zeer moeilijk inzicht in de werkelijke kwaliteit van een partij c.q. de reden waarom een teler een partij tegen een minimale prijs verkoopt.

    Ook geloof ik dat we ons als telers nog niet goed realiseren wat de stand van de fritesmarkt is.
    Er is koopkrachtige exportvraag want in het nabije buitenland zijn ook veel te weinig aardappelen. Ik ga uit van 20 ct. eind november met elke week 1,5 cent erbij voor wie kan en durft te wachten.

    Succes.

Of registreer je om te kunnen reageren.