Akkerbouw

Achtergrond 236 x bekeken

Tarwe biedt zekerheid

Graan dorsen gaat in Afghanistan vaak met Pakistaanse machines. Stro is niet alleen veevoer, het dient ook als bouwmateriaal, samen met leem en klei.

Dorsen gaat hier meer en meer met stationaire dorsers uit Pakistan, waarin het stro meteen wordt gehakseld. Het graan gaat hier in zakken. Vroeger waren dat geweven, wollen zakken, maar ook hier zie je steeds meer propyleen. Die zakken gaan op ezels naar huis. Het stro wordt in grote propyleenzakken afgevoerd als bouwmateriaal (leem/klei, gemengd met stro, is hier nog steeds het voornaamste bouwmateriaal voor huizen en daken) of veevoer en wordt over grote afstanden vervoerd.

Op veel geïrrigeerd land komt na de tarwe rijst in gebieden met veel water of mais met ‘mung bean’ (groene soja). De wintertarwe-rijstrotatie haalt meer dan 10 ton graan per hectare per jaar. De rotatie van wintertarwe-mais met mung bean zal ook niet ver van dat niveau af zijn, en levert naast stro goed bonenstro en maisstengels als voer voor de koeien.

Tarweteelt niet meest rendabel, maar wel onmisbaar

Als je het puur economisch bekijkt, is tarwe hier eigenlijk niet het meest rendabele gewas: in geïrrigeerde gebieden zouden uien, tomaten en andere groenten, of boomgaarden, veel meer kunnen opleveren. Maar als je zelf ophoudt je eigen tarwe te telen, moet je wel altijd meel van goede kwaliteit kunnen vinden, tegen een acceptabele winkelprijs. Dat laatste is de laatste 30 jaar niet het geval geweest in Afghanistan. Zo zorgde het verbod op export van tarwegraan uit Kazachstan en Pakistan vorig jaar tijdens de voedselprijscrisis voor paniek op de markt en gebrek aan meel. Afghaanse boeren zullen dus voorlopig nog wel tarwe als hun voornaamste gewas blijven zien, niet zo zeer om economische redenen maar puur voor hun voedselzekerheid. En hun vee pikt er letterlijk en figuurlijk een graantje van mee!

Foto's: Anton van Engelen

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.