Akkerbouw

Achtergrond 301 x bekeken 19 reacties

Pootgoedproductie in Noordoost-Iran

Op een proefboerderij in de Joghi Rogh-vallei wordt ook pootgoed geteeld. Druppelirrigatie en een optimaal klimaat zorgen voor hoge opbrengsten.

Vier jaar geleden ben ik naar Iran geweest en heb daar meegewerkt aan de pootgoedproductie in het Noordoosten, ruim 100 kilometer vanaf de stad Mashad. Ik werkte daar op de proefboerderij van SPII in de Joghi Rogh-vallei. Deze proefboerderij ligt op een hoogte van circa 1.000 meter boven de zeespiegel. SPII staat voor Seed Production Institute Iran. Hier werd van huis uit graan, voornamelijk tarwe, gekweekt en beproefd onder lokale omstandigheden. Iran is namelijk veel te groot en te verschillend voor één centraal instituut.

De locatie was sinds enkele jaren weer in productie. Onder ayatollah Khomeini, de toenmalige president, was de landbouw verwaarloosd. Toen ik er zat, was het budget voor onderzoek nog niet overweldigend. Na later bleek had de president een andere hobby: kernenergie. Voor mij betekende dit dat ik bepaald niet kon beschikken over moderne machines voor de aardappelteelt.

Het groeiseizoen

Toen ik uiteindelijk arriveerde, nadat mijn visum zes weken op zich had laten wachten, waren de knolletjes (60.000 per hectare) gepoot met een soort halfautomaat. Mij restte de zorg voor de verdere teelt tot na de oogst.

De aardappeltjes waren gelegd in van tevoren getrokken ruggen die weer waren opengemaakt. In de nu ontstane voor werden de knolletjes gelegd. Daarna werden ze toegedekt met 5 centimeter grond. Op deze wijze ontstond in de rug een gootje om de druppelslang in te leggen.

Slechte structuur

De eerste weken werd de grond rond de knolletjes vochtig gehouden door middel van de bevloeiingslang, zodat de kieming en wortelvorming onder optimale omstandigheden kon plaatsvinden.
Na 14 dagen kwamen de planten op 50 procent van het perceel zeer regelmatig boven. Het andere deel van het perceel bleek te bestaan uit opgebrachte grond uit de waterbekkens, zeer slechte structuur en enorm slempgevoelig. Hier hebben we van alles geprobeerd om de broze plantjes te helpen door te komen, maar dat is maar ten dele gelukt.

Aanaarden

Doordat hier de stand zeer onregelmatig was, gebeurde de eerste keer ‘aanaarden’ met de hand. Gelukkig waren er genoeg werkloze vrouwen in het nabijgelegen dorp. De andere helft werd aangeaard met ‘ouderwetse’ aanaardploegjes. Zulke kleine plantjes kunnen niet onder de grond worden gestopt. Dus was drie à vier keer aanaarden nodig om voldoende rugomvang te krijgen om de verwachte 35-40 ton pootgoed te kunnen bergen. U leest het goed: 35-40 ton pootgoed moest half oktober worden gerooid.

Drie voordelen druppelirrigatie

Eenmaal zover dat de ruggen gevormd waren, was de druppelslang in de rug weggewerkt en groeide het gewas uit tot een normaal aardappelgewas met een goede grondbedekking én met een maximale knolzetting. Niet helemaal onverwacht. Het voordeel van het klimaat en de bevloeiing is een zeer regelmatige knolzetting. Druppelirrigatie heeft drie voordelen: een waterbesparing van 40 procent, een droge buitenkant van de rug (’s zomers geen onkruid en phytophthora) en tot slot is de knolzetting optimaal omdat geen droogtestress optreedt.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    henk

    eindelijk een normaal leuk verhaal van han zonder globale problemen en oplossingen chapeau

  • no-profile-image

    Han

    Henk bedankt er is nog een 2de onderweg.

  • no-profile-image

    w.bever

    Is een verhaal van 4 jaar oud niet gedateerd?

  • no-profile-image

    Han

    Bever wat is gedateerd?. De techniek van de teelt is niet verandert, de droogte in de woestijn is ook nog als toen. Druppel irrigatie is nog steeds de methode, die het minste water gebruikt van alle andere methoden.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland.

    Interresant Han, zo heeft elk land z'n charme, cultuur, gewoonte's en Klimatologische omstandigheden. Dat houd het spannend hé (?) En jouw taak is de vinger aan de pols houden ?, of hoe moet ik dat zien ?

  • no-profile-image

    Han

    Piet mijn taak was controle op het werk, zowel op de proefboerderijen (2) en bij de particuliere bedrijven die ook Technituber teelden. 2 lokaties 1 bij de Afghaanse grens en 1 bij de Iraakse grens. Verder had ik als taak de teelt begeleiden, ziekte controle, contact met het Australische hoofdkantoor en uit eindelijk uitbrieding van de teelt promoten samen met de Iraanse organisatie die de pootgoed teelt moet promoten en begeleiden. Daar het project voor 3 jaar steun had van de Teheran en dat heeft de huidige president toen als eerste stop gezet. We hadden aanvraag voor 100 ha (6.000.000) knollen voor 2006. Helaas de kernenergie kreeg voorrang. Als laatste taak had het zoeken naar "Klanten binding" via voorlichting en loonwerk.
    Zo je begrijpt uit bovenstaand is alles vergeefs geweest. Ik heb via mail geen contact kunnen houden, ter bescherming van de mensen aldaar, die allemaal in rijksdienst waren.

  • no-profile-image

    Piet Slingerland.

    Beste Han, bedankt voor de aanvulling!. Het is toch wat hé dat één mens zoveel veranderen kan. Ik heb begrepen dat u heel veel internationale ervaring heb opgedaan en nog steeds doet. Daarom nog een algemene vraag; Als alle vruchtbare grond op een normale manier bewerkt zou worden, hoeft de mensheid toch geen honger te lijden ??? Hoe denkt u daarover ?.

  • no-profile-image

    Han

    Hoi Piet ik hoop je nog eens tegen te komen, om bij een biertje te bomen. Als je me eerlijk vraagt, denk ik dat als alle geschikte grond normaal wordt gebruikt is de er genoeg een voor de 6,5 miljard mensen. De vraag is alleen zijn er genoeg macro elementen voor het bemesten en is de wereld bereidt de boer zijn kostprijs te betalen. Ik verbaas me er iedere keer weer over hoe weinig de Russen tot nu toe produceren in dat immens grote land. Ik ben met de auto vanaf Letland via Smolensk naar Kaluga (auto weg Moskou-Kiev gereden) door deels wildernis en verder eindeloze vlaktes verlaten land hoofdzakelijk zandgrond. Niet het meest vruchtbare, maar met bemesting en goede mengesl vermoedelijk goed (bio) grasland voor melkveehouderij en extensieve vleesveehouderij. Zonder kosten deekende prijs komt er niets van de grond in de gebieden waar de teelt door klimaat, arbeidskosten o.i.d. duurder zijn dan bv. in de Amazone bekken. ik kom dus weer terug op Meer lokale productie tegen lokale kosten. We kunnen in milieu gevoelige gebieden niet ongestraft de productie uitbreiden.

  • no-profile-image

    Hörd

    Hallo Han,Ik ben maar een gewoon boertje uit holland maar ik heb geprobeerd om bio-grasland in west-oekraïne te krijgen. Grondmonsters onderzocht in NL. van grond waar niks wilde groeien.Bleek een enorm secundair kalitekort te hebben Kalibemesting toegepast een paar keer,engels raai met witte en rode klaver gezaaid in het najaar.
    Het gewas kwam goed op,winterde niet uit,had wonder boven wonder nauwelijks last van droogte en gaf een goede opbrengst een paar jaar.Helaas moet je wel Kali bij blijven strooien en dat gebeurt dus niet.Daarom komt ook hier weer niks van terecht. Ook heb ik een monster genomen van prachtige lichte zavelgrond waar geen aardappel wilde groeien.Volgens de uitslag was er geen aantoonbaar Mn aanwezig wat evt. de oorzaak zou kunnen zijn.Nu heb ik totaal geen verstand van aardappels en ik heb ter plekke ook niemand voor het Mn. verhaal kunnen interesseren helaas.

  • no-profile-image

    arie maas

    ha boertje uit Holland /Hort mag ik eens vragen waaroor je bio grasland nodig heb/had we kunnen je hier in Kazachstan van prima bio grasland etc voorzien

  • no-profile-image

    Hörd

    Hallo Arie Maas,
    De koeien bij het desbetreffende project gaven slechts enkele liters melk per dag.
    Het meeste"grasland"daar is inderdaad biologisch, voor kunstmest is vaak geen geld.Helaas is de botanische samenstelling niet zodanig dat koeien er redelijk melk van geven.

  • no-profile-image

    arie maas

    hort, misschien moet je daar eens een blog over schrijven, hoewel ik zelf akkerbouwer ben, ben ik erg benieuwd omdat ik zelf een paar jaar in de oekraine gewoont heb

  • no-profile-image

    Han

    Hord waar heb je gezeten in de Oekraine? Ik heb perfecte aardappels gezien bij Lviv, Arie weet waar ik bedoel. Wat de melkkoeien doorgaans is niet het gras ht problembij de Oost Europese koeien maar de lactatie die veel te lang is. Als jij niet zelf de boerderij hebt geleid, bestaat er kans op ;
    1. te laat maaien
    2. geen of goed krachvoer
    3. geen regelmaat bij het voeren en melken
    4. te bedompte stallen
    5. geen bemesting waardoor geen gehaltes in het gras
    6. drinkwater is nog wel eens manko.
    waterleiding stuk, geen tijd etc.

    Afgelopen voorjaar heb ik in Kaluga met verse kweek + onkruid (50 kg) + 5 kg bierbostel (25 - 30 % DM) de verse koeien op 16 - 20 gehouden. Helaas wou de eigenaar anders. MIS alles voor niks.
    Deze kweek had wel 400 kg 15-15-15 gehad / ha.

    Ik heb 3 jaar ten noorden van Kiev gewerkt en daarna 2 jaar bij Lviv.

  • no-profile-image

    hörd

    Hallo Han en Arie,Ik heb nooit in Oekraïne gewoond als jullie dat soms denken. Ik ben enkele keren op bezoek geweest bij een project in het gebied tussen Uhzgorod,beregszaz en Munkacs.
    Ervaring heb ik daar dus weinig.
    Met aardappels zijn ze daar heel vroeg in het seizoen en kunnen daardoor een goede prijs maken bij russische?handelaren. Helaas groeien ze op de meeste akkers niet goed en dat heeft een oorzaak. De granen leveren geen opbrengst,De mais verdroogd meestal. De kalveren groeien uit tot magere scharminkels die weinig melk geven.Om een lang verhaal kort te maken; Ik kwam uit bij de bodem. Wat er aan de hand is weet ik denk ik wel. Hoe het zover heeft kunnen komen is mij een raadsel.Van de plaatselijke bevolking wordt je niets wijzer.Diegenen die het misschien weten kunnen amper lezen en schrijven.Diegenen die wat geleerd hebben zijn wel wijzer om zich met landbouw bezig te houden.De boeren kennen uiteraard wel kunstmest maar weten niet het onderscheid tussen N P en K Laat staan dat je over kopergebrek bij de dieren moet beginnen, zelfs de dierenarts kijkt je aan of je gek bent
    Er zijn nog steeds hollanders actief daar maar ik niet meer.

  • no-profile-image

    Sybren

    Waarom kun je daar geen luzerne of klaver zaaien? Is meer winterresistent dan Engels raaigras.

  • no-profile-image

    Han

    Sybren dat ben ik met je eens. Vergeet niet dat het hier een hulp project is met vermoedelijk weinig geld en veel noden.
    Ik heb even rechtreeks contact gehad met Hord en heb wat achtergrond info.

  • no-profile-image

    arie maas

    Ha Hort, als ik zo je verhaal lees geloof ik dat je daar slechte ervaringen hebt opgedaan. Doe a.ub. niet zo negatief over de lokale bevloking, niet kunnen lezen en schrijven ?? In de sovjet tijd kreeg iedereen goed onderwijs, misschien lag het wel aan jezelf???misschien eerste ervaring in dit soort landen etc ??? Ben het met Han eens dat er goede aardappelen, EN bieten En graan kan/wil groeien dus misschien moet je nogeens gaan kijken !

  • no-profile-image

    Piet Slingerland.

    Misschien mag ik nog een paar woordje's aan jullie gesprek toevoegen. In de eerste plaats meneer Hörd uit Wageningen. Als het graan niet groeit en de kalveren magere scharminkels blijven. Vraag ik mij af; is er voldoende gecontroleerd ?, is de kunstmest op de juiste akker gestrooid ?, en het voer voor de kalveren bij de door u bedoelde kalveren aangekomen ?. Als ge in de voormalige Sowjet-Unie (ik bedoel van Helmsted tot Wladiowostok) een bedrijf mag leiden moet je 25 uur per etmaal en 366 dagen per jaar goed opletten. Doe je dat niet, krijg je ook geen inzicht. Om een land te leren kennen, inclusief haar cultuur, klimaat en grond heb je tijd en héél véél aandacht nodig om tot één objectieve conclusie te komen. denkt o.g.t. groetje's, piet

  • no-profile-image

    Han

    Piet ik onderschrijf je benadering voor >100 %, ik zelf voeg daar nog een goede tolk aan toe en besteed veel tijd aan het leren begrijpen van de mensen en de structuren. Het geeft geen garantie voor een slagen van het project, maar geeft je wel de mogelijkheid niet ten onder te gaan.
    Ik moet toegeven het werken in Iran was veel relaxter dan in O.U., maar O.U. is gezelliger / socialer.

Laad alle reacties (15)

Of registreer je om te kunnen reageren.