Akkerbouw

Achtergrond 164 x bekeken

Tegenstrijdige meningen over mislukken Doha-ronde

Men lijkt het aardig eens in agrarisch Nederland. De LTO vindt de mislukte Doha-ronde een zegen, omdat de boeren daardoor veel schade bespaard blijft.

Wiebe Dijkstra stelt in Nieuwe Oogst: ‘Het gemak waarmee de Europese onderhandelaar het eigen boerenbelang verkwanselt, is erg verontrustend’.

De NAV ziet het mislukken ook positief. Voorzitter Hanny van Beek-van Geel schrijft in het Reformatorisch Dagblad dat ‘het recht van landen om hun landbouw en hun boeren te beschermen tegen goedkope importen’ heeft gezegevierd. Maar zij lijkt het wel eens met die Europese onderhandelaar. ‘Dat soort praktijken (subsidiëring) dient te worden gestopt’, schrijft ze.

Niet zeuren

Tegen beide meningen wil ik iets inbrengen. Het klinkt hard, maar eigenlijk vind ik dat de Nederlandse boer niet moet zeuren als zijn sector subsidies misloopt. Hij heeft zo veel alternatieven in dit schatrijke land. Voor de individuele boer is dat natuurlijk een bittere pil. Heeft ie een kippenschuur gebouwd, met dank aan de gesubsidieerde exportslachters, moet het ineens anders. Staat ineens z’n hele kapitaal op losse schroeven.

Maar eigenlijk kon hij dit zien aankomen. Hoeveel boeren dachten niet: ‘het zal zo’n vaart niet lopen’? Of: ‘er zijn er zo veel als ik, ze kunnen ons toch niet allemaal laten barsten’? Of: ‘als ik het nou snel doe, dan heb ik mijn investering er uit voor de geldkraan dichtgaat’.

Kijk, om deze koopmansgeest terug in de fles te krijgen, is daadkracht nodig. Even wat spijkers met koppen slaan, of in de woorden van Dijkstra, even wat boerenbelangen verkwanselen, en de handel is op zijn minst wat eerlijker.

Signalen graag

Volgens Van Beek-van Geel biedt de mislukking juist kansen voor zo’n eerlijke handel. Maar dan moeten wel de exportsubsidies worden afgeschaft, vind ze. De NAV en de LTO, die beide zeggen op te komen voor boerenbelangen, geven dus diametraal aan elkaar tegengestelde signalen af. Wat de een als ‘verkwanseling’ beschouwt, ziet de ander als meer kansen voor de boeren ginds en hier.

Wat ik aan beide opvattingen vind missen, is een signaal aan de boer zelf. De LTO roept mee met de achterban, de NAV ziet ‘kansen voor de toekomst’. Komt de oplossing vanzelf? Gaat de WTO ons helpen? Nee, natuurlijk. Ik zie ook meer in het voorkomen van overproductie. Maar zorg dan dat je gaat produceren voor een thuismarkt. Wees innovatief, biologisch, regionaal, verbredend, etc. Kansen zat! Wees WTO voor!

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.