Akkerbouw

Achtergrond 255 x bekeken 1 reactie

De Doha-ronde is mislukt. Is de kritiek op de China en India terecht?

De Doha-ronde is mislukt. De belangen lagen te ver uit elkaar. Westerse landen bogen diep, maar volgens de opkomende economieën niet diep genoeg. Is het verwijt terecht?

De onderhandelingen van de WTO zijn begonnen na de aanslagen van 11 september. De gedachte was dat mensen van terrorisme weggehouden worden als de economie voor ieder bereikbaar wordt. Daarom werden de besprekingen, die in Doha (de hoofdstad van Qatar) zijn begonnen, ook wel ontwikkelingsronde genoemd.

Dilemma

Nu wordt gezegd dat de situatie van toen niet meer te vergelijken is met nu. China, Brazilië en India waren toen, 2001, nog ontwikkelingslanden, maar zijn nu bijna volwaardige concurrenten van de EU en de VS. Dat is de reden, wil men ons doen geloven, dat de onderhandelingen stukliepen: ze hebben te hoog van de toren geblazen. Terwijl hun economieën op topsnelheid groeien, klagen ze over hun arme agrarische achterban.
Daarin schuilt het verschrikkelijke dilemma. Moeten ontwikkelingslanden vertrouwen op hun economische groei en de landbouw door de vrije wereldhandel laten saneren – hetgeen betekent dat de boeren massaal naar de stad komen – of moeten ze hun boeren met hand en tand verdedigen – met importheffingen en de eis dat de EU en de VS hun steun indammen?

Band met het land

Het is moeilijk te begrijpen dat boeren elders op de wereld niet zo maar naar de stad kunnen. Ze zien het land als een moeder, als een religieuze band met de aarde. Komt nog bij dat het een schande is als je je gezin niet kan onderhouden op je stukje land. In India hebben volgens overheidsgegevens afgelopen jaren 150.000 boeren zelfmoord gepleegd omdat ze de kosten niet meer konden opbrengen.

Twee keer zo veel als het aantal boeren dat Nederland in totaal telt!
Vooral zij die zijn omgeschakeld op genetisch gemanipuleerde katoen zien zich geplaatst voor hogere kosten. Het zaad is duurder en het gewas vraagt meer (dure) kunstmest. Ze kunnen niet concurreren met de zwaar gesubsidieerde katoen uit de VS. Voor Chinese boeren geldt hetzelfde.

Nee, India en China hebben niet te hoog van de toren geblazen, ze eisten ruimte om de eigen boeren te beschermen, miljoenen boeren die het niet zullen redden in de vervuilde gigapolen.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    goede boer

    Zo verwondrlijk is het niet dat de Doha-ronde mislukt is. En alleen bij China en India de kritiek leggen is niet terecht. Bij alle landen die aan de conferentie in Genève hebben meegedaan kan kritiek gelegd worden. Het waren weer de perikelen rond landbouwbeleid die de Doha-ronde deed stranden. En daar wringt juist de schoen. Tegenwoordig wordt er in elk land ter wereld alleen nog maar landbouwbeleid gemaakt dat stoelt op de hamdel van boer met consument. En wordt er geen enkele aandacht meer besteed aan landbouwbeleid dat stoelt op de handel van boer met boer. Terwijl de handel van boer naar boer een zeer grote invloed heeft op het inkomen van een boer. Wanneer je omvang in volume en omzet in geld van beide voornoemde soorten handel naast elkaar legt. Is welbeschouwd handel van boer met consument in wezen bijzaak. Vrije markt politiek geeft al aan dat (de gemakzuchtige) westerse politici vandaag de dag geen enkele moeite meer willen doen om ook maar enig landbouwbeleid te maken dat stoelt op die handel van boer met boer. Daar mogen boeren dan zelf maar mee aanmodderen. Voor Nederlandse omstandigheden spreken o.a. handel in melkquota, mest, biggen, fokvee dierrechten, veevoer, zaai- en pootgoed en zelfs landbouwgrond daar boekdelen over. Allemaal zaken die in de supermarkt niet verkrijgbaar zijn, maar wel een grote invloed hebben op de kostprijs van een boer. En zoals de Doha-ronde al aantoonde hebben politici alles over voor een landbouwbeleid, goed voor de handel van boer met consument. Terwijl in diezelfde Doha-ronde landbouwbeleid voor de handel van boer met boer terzijde is geschoven. China en India hebben dat onbewust goed aangevoeld, omdat dan wel eens gevreesd kon worden dat handel van boer met boer bij hun eigen boeren wel eens verstoord kon raken. ( China en India hebben dat "onbewust" gedaan , want als ze wel in hun eigen land landbouwbeleid maken dat stoelt op handel van boer met boer, dan hadden ze niet eens meegedaan met deze Doha-ronde). Een ander aspect dat bij een Doha-ronde als deze meespeelt is b.v. dat Brazilië gebrandt was op een akkoord. Brazilië heeft een grote buitenlandse schuld en willen die graag aflossen met export van landbouwproducten. En dat zou dan alleen kunnen als in andere landen boeren opzij worden gedrukt om die export van Brazilië mogelijk te maken.
    Iets waar Nederlandse boeren al mee worden geconfronteerd. (o.a.suiker)
    Voor een WTO akkoord mogen politici hun huiswerk nog wel een keertje overdoen. En dan beginnen met niet alleen landbouwbeleid maken dat goed is voor de handel van boer met consument. Maar daarnaast ook een landbouwbeleid maken dat goed is voor de handel van boer met boer. Want anders kan het wel eens gebeuren dat, zoals Cina en India "onbewust" vreesden, met een verstoorde handel van boer met boer het hele wereldse landbouwbeleid in de war kan raken.

Of registreer je om te kunnen reageren.